Ustalenie przez organy gminy stawki procentowej opłaty planistycznej w maksymalnej wysokości dozwolonej przez ustawę, na podstawie art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie narusza zasad równości wobec prawa, proporcjonalności ani praw własności, pod warunkiem, że takie ustalenie jest uzasadnione merytorycznie, w tym poprzez odwołanie do prognozy skutków finansowych zmiany

Każdy właściciel lokalu ma prawo i obowiązek współdziałania w zarządzie nieruchomością wspólną, w szczególności poprzez uczestniczenie w głosowaniach nad uchwałami, a wszelkie uchybienia proceduralne w procesie podejmowania uchwał mogą uzasadniać ich uchylenie przez sąd, o ile mają lub mogą mieć wpływ na treść tych uchwał.

W sytuacji wystąpienia uzasadnionych obaw co do utrudnienia lub udaremnienia egzekucji należności podatkowych w przyszłości, organy podatkowe mają prawo do zastosowania procedury zabezpieczającej, nawet na podstawie nieostatecznej decyzji dotyczącej wymiaru podatku. Zabezpieczenie to ma na celu zapewnienie skuteczności przyszłej egzekucji i jest dopuszczalne zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa

Odpowiedzialność członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki, określona w art. 116 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, nie jest uwarunkowana od wyniku postępowania sądowego toczącego się wobec innej spółki. Niezależnie od możliwości zaspokojenia wierzytelności spółki w przyszłości, członek zarządu musi wykazać istnienie realnego mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych

W zakresie odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółki stosownie do art. 116 § 1 pkt 1 lit. b) Ordynacji podatkowej, obowiązki te nie są ograniczone jedynie do momentu objęcia przez nich funkcji zarządczej, lecz obejmują także obowiązek podjęcia odpowiednich działań w sytuacji stwierdzenia niewypłacalności spółki, nawet jeśli zaistniała ona przed ich objęciem funkcji. Ponadto,

Zawiadomienie organu podatkowego o zmianie adresu musi być dokonane w trakcie konkretnego postępowania i skierowane do właściwego organu prowadzącego to postępowanie, aby skutecznie wywierało wpływ na doręczanie decyzji w tej sprawie.

Nieostateczna decyzja administracyjna dotycząca zobowiązania podatkowego, bez nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, może być podstawą do zastosowania zabezpieczenia egzekucyjnego, gdy istnieje uzasadniona obawa, że egzekucja w przyszłości będzie utrudniona bądź udaremniona.

W postępowaniu zabezpieczającym sąd administracyjny nie dokonuje pełnej analizy merytorycznej uzasadnienia zarządzenia zabezpieczającym ekonomiczne należności, a jedynie bada, czy zachodzą przesłanki (warunki) do jego zastosowania. Zabezpieczenie może mieć miejsce w przypadku nieostatecznej decyzji organu podatkowego I instancji, o ile zachodzi uzasadniona obawa, że bez jego dokonania mogłoby dojść

W postępowaniu zabezpieczającym, zgodnie z art. 80 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny jest zobowiązany do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego tylko do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami oraz kosztami egzekucyjnymi. Dopuszczenie przez organ egzekucyjny do zabezpieczenia kwot wyższych niż wymienione w zawiadomieniu

Art. 29 ust. 2 ustawy o drogach publicznych nie obliguje zarządcy drogi publicznej do odtworzenia zjazdu, gdy nie występują okoliczności faktyczne spełniające przesłanki tego przepisu, a decyzja w tym zakresie zależy od prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego zgodnie z k.p.a.

W sprawach dotyczących umorzenia zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn, istotne jest prawidłowe zastosowanie i interpretacja art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w kontekście ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, a także należyte uwzględnienie decyzji organów samorządowych dotyczących zgodności na umorzenie w kontekście ich wpływu na interes publiczny.

Przywrócenie terminu do wykonania czynności procesowej w procedurze administracyjnej jest zależne od kumulatywnego spełnienia czterech przesłanek: uchybienia terminowi, złożenia przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku swojej winy oraz dopełnienia wraz z wnioskiem tej czynności, dla

W sytuacji, gdy skarżący nie przedstawi do akt sprawy pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi w konkretnej sprawie podatkowej, doręczenie decyzji organu podatkowego bezpośrednio skarżącemu, a nie jego pełnomocnikowi, jest zgodne z prawem. Brak przedstawienia pełnomocnictwa do akt danej sprawy sprawia, że nie aktualizują się procesowe uprawnienia pełnomocnika do reprezentowania strony w tej sprawie

Stosowanie procedury umożliwiającej ujęcie nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków, bez zapewnienia właścicielowi gwarancji ochrony prawnej przed dokonaniem takiego ograniczenia prawa własności, jest niezgodne z konstytucyjnymi standardami ochrony prawa własności.

Organy podatkowe oraz sądy administracyjne są związane przepisami prawa w zakresie dokonywania doręczeń oraz obowiązane są do uwzględnienia oceny prawnej i wykładni prawnego zakresu tych czynności określonych w orzeczeniach sądów wyższych instancji, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego, co ma bezpośredni wpływ na ocenę przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w postępowaniu administracyjnym jest możliwe tylko wtedy, gdy strona uprawdopodobni, że uchybienie temu terminowi nastąpiło bez jej winy, w sytuacji gdy równocześnie spełnione są wszystkie wymagane przepisami przesłanki, w tym złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia i dopełnienie czynności, dla której był

Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji jest prawidłowa już wtedy, gdy organ podatkowy wykaże istnienie tylko uzasadnionych wątpliwości co do tego, że podatnik jest rzeczywistym właścicielem należności, bez konieczności definitywnego, stanowczego rekonstruowania prawdy materialnej w tym zakresie na takich zasadach, jak to się dzieje ściśle w postępowaniu podatkowym.

W sytuacji gdy strona dokonuje zmiany adresu do doręczeń, zawiadomienie o tej zmianie musi być dokonane w sposób niebudzący wątpliwości, co do jego adresata i etapu postępowania zgodnie z art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej, w przeciwnym razie decyzja organu administracyjnego może być uznana za skutecznie doręczoną, a brak udziału strony w postępowaniu nie może być uznany za niezawiniony, co wyklucza

Ocena, czy postanowienie umowne jest niedozwolone, dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy, biorąc pod uwagę jej treść oraz okoliczności, które towarzyszyły zawarciu umowy. Klauzula umowna uznana za niedozwoloną nie może być zastępowana przepisami o charakterze ogólnym, lecz jedynie przepisem prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym lub takim, na zastosowanie którego strony umowy wyraziły

Funkcja tarasu będącego równocześnie stropodachem powinna być rozumiana jako podstawowa, nawet jeśli korzysta z niego tylko właściciel jednego lokalu i znajduje się on wyłącznie nad jego mieszkaniem. Korzystanie z tego tarasu przez pojedynczego właściciela nie zmienia jego natury jako części wspólnej budynku w kontekście odpowiedzialności za utrzymanie stanu technicznego.

Nie każde wykroczenie proceduralne czy brak formalnego podpisania dokumentu przez stronę wpływa na stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej; rażące naruszenie prawa musi być oczywiste i tkwić w treści decyzji, a nie w przebiegu postępowania administracyjnego.

Przepisy art. 99 ust. 3-4 ustawy - Prawo farmaceutyczne podlegają bezpośredniemu zastosowaniu jedynie w postępowaniu w sprawie o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 99 ust. 1 tej ustawy, a nie w postępowaniu w sprawie zmiany tego rodzaju zezwolenia.

W przypadku sprzedaży produktów gastronomicznych nie jest możliwe automatyczne zastosowanie stawki VAT tylko na podstawie klasyfikacji produktu według PKWiU, lecz kluczowa jest ocena charakteru czynności z punktu widzenia przeciętnego konsumenta i towarzyszących jej usług wspomagających, decydujących o kwalifikacji sprzedaży jako dostawa towarów lub świadczenie usług. Naruszenie zasady neutralności

Wykładnia art. 67a § 1 pkt 3 ordynacji podatkowej, wskazuje na konieczność indywidualnej i szczegółowej oceny ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego przy aplikowaniu ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, przy czym spełnienie jednej z wskazanych przesłanek upoważnia organ podatkowy do rozważenia przyznania takiej ulgi. Interpretacja danego przepisu musi uwzględniać nie tylko sytuacje nadzwyczajne