W oparciu o art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w sytuacji, gdy podatnik dokonuje zakupu towarów i usług, odliczenie podatku VAT naliczonego nie może być odmówione wyłącznie na podstawie domniemania uczestnictwa w oszustwie podatkowym bez jednoznacznych dowodów na brak dobrej wiary podatnika, zwłaszcza gdy podatnik przedstawi wystarczające dowody weryfikacji swoich kontrahentów

Zgodnie z art. 552 ust. 2 ustawy prawo wodne, w kontekście ustalenia opłat za usługi wodne, organ administracyjny może polegać na oświadczeniach i danych przedstawionych przez podmioty obowiązane do ponoszenia opłat, jeśli nie są one zakwestionowane.

Postanowienie organu podatkowego o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym ma samodzielny byt prawny i jest wydawane w odrębnej sprawie niż ta, dotycząca prawa do zwrotu podatku, jego wysokości oraz statusu podatnika VAT; w przypadku weryfikacji przez sąd administracyjny takiego postanowienia, kontrola ogranicza się do oceny, czy wskazano w sposób należyty istnienie wątpliwości

1. Przygotowanie wykładu, nawet gdy przekazywana w nim wiedza wykracza poza zwykły poziom i granice programowe oraz jest w sposób indywidualny dostosowywana do potrzeb słuchaczy, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że w takim wypadku mamy do czynienia z dziełem. Jedynie wyjątkowo wygłoszenie wykładu można zakwalifikować jako dzieło, o ile wykładowi można przypisać cechy utworu, a ten warunek spełnia

Brak jakichkolwiek działań organu podejmowanych w celu dokonania czynności nie jest tożsamy z sytuacją, w której organ podejmuje starania mające na celu dokonanie czynności, ale brak oczekiwanego efektu wynika z obiektywnych przeszkód. Bezczynność można przypisać organowi tylko w sytuacji, gdy nie podejmuje on żadnych działań.

1. Przygotowanie wykładu, nawet gdy przekazywana w nim wiedza wykracza poza zwykły poziom i granice programowe oraz jest w sposób indywidualny dostosowywana do potrzeb słuchaczy, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że w takim wypadku mamy do czynienia z dziełem. Jedynie wyjątkowo wygłoszenie wykładu można zakwalifikować jako dzieło, o ile wykładowi można przypisać cechy utworu, a ten warunek spełnia

Zgodnie z art. 86 ust. 1i art. 88 ust. 3a pkt 4) lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia VAT wymaga nie tylko formalnego spełnienia warunków transakcji, ale również wykazania przez podatnika, że nie miał on świadomości ani nie mógł mieć świadomości o ewentualnym oszustwie podatkowym związanym z transakcją. Odmowa prawa do odliczenia VAT nie może być oparta wyłącznie na nieprawidłowościach

Zgodnie z art. 70 § 6 i art. 70 § 8 ordynacji podatkowej, wyłączenie przedawnienia niektórych rodzajów należności podatkowych na podstawie formy zabezpieczenia należności podatkowych nie narusza zasady równości, gdyż przedawnienie w prawie podatkowym nie jest konstytucyjnym prawem podmiotowym, a ustawodawca posiada pewną swobodę legislacyjną w zakresie regulowania biegu terminu przedawnienia.

Bieżące prowadzenie odrębnej ewidencji w rozumieniu art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez podatnika osiągającego dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej nie oznacza konieczności jej prowadzenia na bieżąco w danym roku podatkowym w sensie dokonywania wpisów codziennie, lecz prowadzenia jej w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów

W sytuacji, gdy nadpłata podatku VAT jest zaliczana na poczet zaległości podatkowych z dniem jej powstania, nie powstaje przedział czasowy uprawniający do naliczenia oprocentowania tej nadpłaty, zgodnie z art. 76a § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co skutkuje brakiem podstaw do uwzględnienia oprocentowania przy zaliczaniu nadpłaty na poczet zaległości.

Skuteczność doręczenia pism procesowych w postępowaniu podatkowym wymaga doręczenia ich bezpośrednio stronie postępowania lub formalnie ustanowionemu pełnomocnikowi w danej sprawie; doręczenie pism osobie fizycznej niebędącej ustanowionym pełnomocnikiem prowadzi do nieważności dokonanej czynności procesowej.

Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny, wydana na podstawie art. 51 ust. 4 prawa budowlanego, obejmuje całość zamierzenia budowlanego, chociaż weryfikacja organów nadzoru budowlanego powinna być zawężona do nowych elementów wynikających z istotnych odstępstw od pierwotnego projektu.

Na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a., kontrola Naczelnego Sądu Administracyjnego ogranicza się do granic skargi kasacyjnej, przy czym obowiązkiem skarżącego jest precyzyjne wskazanie naruszonych przepisów prawa materialnego oraz wykazanie, na czym polegało naruszenie tych przepisów.

Związek nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej, oprócz samego posiadania tej rzeczy przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą, powinien być oparty na faktycznym lub nawet potencjalnym wykorzystywaniu nieruchomości w działalności gospodarczej tego podmiotu. Grunty, budynki i budowle, które choćby pośrednio lub w ograniczonym zakresie służą prowadzeniu działalności

Postępowanie sporne nie stanowi nadzwyczajnego trybu, którego celem jest weryfikacja zgodności z prawem decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji, lecz jest postępowaniem, w którym organ ocenia na podstawie dowodów przedłożonych przez strony tego postępowania czy zaistniała konkretna, wskazana we wniosku przesłanka unieważnienia tego prawa.

Właściciel nieruchomości, którego interes prawny został naruszony przez ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, naruszające zapisy obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jest uprawniony do zaskarżenia tego planu do sądu administracyjnego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego musi pozostawać w zgodzie z ustaleniami studium

Każda część programu komputerowego, która stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, niezależnie od tego, czy samodzielnie funkcjonuje, czy też w połączeniu z innymi częściami tworzy kompletny program, podlega ochronie na podstawie art. 74 prawa autorskiego i stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym

Dla skorzystania z preferencyjnej stawki podatku dochodowego z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box) podatnik jest zobowiązany do prowadzenia odrębnych ewidencji w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów do opodatkowania preferencyjną stawką, co oznacza możliwość ich prowadzenia w sposób zapewniający złożenie prawidłowego zeznania podatkowego za dany rok

Dla skorzystania z preferencyjnej stawki (5%) przewidzianej dla dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca u.p.d.o.f., podatnicy obowiązani są prowadzić odrębne ewidencje w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie owych dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego. Innymi słowy, bieżące prowadzenie odrębnej ewidencji w rozumieniu art. 30cb

1. Zasada zaufania obywateli do organów państwa wyrażona w art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego uznawana jest za klamrę, która spina całość ogólnych zasad postępowania. Jest to zasada najszersza pod względem zakresu. Można w niej pomieścić bogaty katalog zasad ogólnych. 2. Zasada wynikająca z treści art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi podstawę uznania, że przy rozpoznawaniu

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawną osobą na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 uśr wymaga spełnienia trzech łącznych przesłanek: istnienia obowiązku alimentacyjnego, rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki oraz posiadania przez podopiecznego orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności ze wskazaniem konieczności stałej lub

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, wybór jednego z tych świadczeń przez osobę uprawnioną, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b oraz art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych, jest warunkiem koniecznym do jego przyznania. Skuteczne ubieganie się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, na zasadzie wyboru, wymaga rezygnacji z przysługującego

Rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., zachodzi jedynie w sytuacji, w której naruszenie to jest oczywiste, przepisy jasno określają wymagania, a skutki społeczne i ekonomiczno-gospodarcze tego naruszenia uniemożliwiają dalsze trwanie decyzji w obrocie prawnym.

Art. 281 ustawy o komornikach sądowych nie odpowiada wymogom prawa Unii Europejskiej w zakresie odnoszącym się do zasady niedyskryminacji ze względu na wiek.