Błąd formalny w zgłoszeniu przewozowym, taki jak podanie nieprawidłowego numeru zezwolenia, nie powinien automatycznie skutkować nałożeniem kary pieniężnej, chyba że jest on na tyle istotny, że mógłby wpłynąć na cel i skuteczność systemu monitorowania przewozów drogowych określonego w ustawie.

W postępowaniu odwoławczym od decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów, właściwość miejscowa organu odwoławczego ustalana jest zgodnie z miejscem kontroli przewozu, a nie według ogólnej zasady wynikającej z Ordynacji podatkowej, co wynika z charakteru specjalnego tego typu postępowania administracyjnego.

Prawo do informacji publicznej może być ograniczone w celu ochrony wolności i praw innych osób, w tym podmiotów gospodarczych. Tajemnicą przedsiębiorcy mogą być informacje o wartości gospodarczej, nieujawnione publicznie, do których poufności przedsiębiorca podjął niezbędne działania. Jeżeli ujawnienie tych informacji mogłoby narazić przedsiębiorcę na szkodę lub pogorszenie jego sytuacji gospodarczej

W przypadku nowo wybudowanego budynku lub budowli, moment powstania obowiązku podatkowego dotyczy wszystkich podmiotów, niezależnie od tego, czy są one inwestorami, czy nabywcami. Zgodnie z art. 6 ust. 2 u.p.o.l., obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona, albo w którym rozpoczęto użytkowanie budynku przed ostatecznym wykończeniem

Celem organu winno być bowiem dążenie do udzielenia merytorycznej odpowiedzi na zadane przez wnioskodawcę pytanie, a nie do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia z uwagi na upływ terminu do jego uzupełnienia, szczególnie w sytuacji, gdy wnioskodawca współpracuje z organem, usiłując uzyskać merytoryczną ocenę swojego stanowiska.

Informacje o wynagrodzeniach osób pełniących funkcje publiczne, w tym nauczycieli akademickich i pracowników administracji, są informacjami publicznymi. Ograniczenie udostępniania takich informacji, jak przewiduje art. 5 ust. 2 u.d.i.p., może nastąpić tylko na drodze decyzji administracyjnej, w celu ochrony prywatności osoby fizycznej lub tajemnicy przedsiębiorcy.

Pełnienie służby w określonym czasie i miejscu nie jest samym z siebie wystarczającym kryterium do ustalenia, czy dana osoba służyła totalitarnemu państwu. Kluczowe jest indywidualne zbadanie sytuacji i działalności danej osoby, w tym jej zaangażowania w realizację zadań i funkcji państwa totalitarnego.

Odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej w systemie monitorowania drogowego przewozu towarów nie powinno być ograniczone wyłącznie do oceny sytuacji majątkowej zobowiązanego, lecz dokonane z uwzględnieniem szerszego spektrum kryteriów odnoszących się do interesu publicznego i realizacji celów ustawy SENT, a także zasady proporcjonalności.

Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku ani prawa do domyślania

1. Ustanowiona przepisem 134 § 1 P.p.s.a. zasada niezwiązania granicami skargi nie oznacza, że sąd może czynić przedmiotem swoich rozważań i ocen wszystkie aspekty skargi bez względu na treść zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, iż sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. 2. Braku odniesienia

Termin 45 dni na załatwienie sprawy dotyczącej zatwierdzenia taryfy na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków liczy się od dnia złożenia kompletnego wniosku zawierającego obszerny zakres danych i analiz ekonomicznych. W przypadku braku pełnej dokumentacji, organ może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków, a bieg terminu zatwierdzenia taryfy rozpoczyna się po uzupełnieniu

Przy ocenie, czy za odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej przemawia interes publiczny, należy uwzględnić, czy podmiot odpowiedzialny za naruszenie prowadził działalność zgodną z prawem i czy w związku z tym naruszeniem doszło do uchybienia w zapłacie należnych podatków lub choćby narażenia na uszczerbek interesu fiskalnego Państwa. Nie leży w interesie publicznym nałożenie na przewoźnika działającego

1. Zasada, zgodnie z którą wyodrębnione lokale, takie jak garaże, stanowiące odrębną nieruchomość, są opodatkowane stawką dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie narusza konstytucyjnej zasady równości wobec prawa. 2. W polskim systemie opodatkowania, wysokość stawek podatku od nieruchomości jest zróżnicowana w zależności od sposobu wykorzystania nieruchomości

Interpretacja indywidualna wydana w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zmieniająca wcześniejszą interpretację, podlega kontroli sądowej w pełnym zakresie w ramach zarzutów skargi oraz powołanej w niej podstawy prawnej, a nie tylko w części stanowiska zmodyfikowanego przez organ.

1. Decyzje organu podatkowego, doręczone pełnomocnikowi spółki przed odwołaniem jego pełnomocnictwa, mają charakter prawidłowy. Wygaśnięcie pełnomocnictwa nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku podejmowania czynności wobec mocodawcy, w tym informowania o stanie postępowania oraz przekazywania dokumentów. 2. Zobowiązania podatkowe, w tym obowiązek zapłaty podatku, powstają z mocy prawa i mają charakter

1. Wynikająca z art. 122 Ordynacji podatkowej zasada prawdy obiektywnej, nie może oznaczać obciążenia organów podatkowych nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów mających znaczenie dla sprawy. Z zasady tej wyprowadzić należy również obowiązek współdziałania podatnika z organami podatkowymi w ustalaniu faktów stanowiących podstawę ustaleń faktycznych. 2. Zobowiązanie podatkowe (w rozpatrywanej

1. Nawet jeśli lokale garażowe są częścią budynku mieszkalnego, to stanowią odrębną nieruchomość i są oddzielnym przedmiotem opodatkowania. Wyodrębnienie lokalu garażowego tworzy samodzielną nieruchomość. 2. Lokale garażowe stanowiące odrębną własność, znajdujące się w wielorodzinnych budynkach mieszkalnych, jeżeli są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej powinny być opodatkowane stawkami

1. Członek zarządu spółki jest odpowiedzialny za zaległości podatkowe spółki, niezależnie od momentu zakończenia pełnienia funkcji, a zobowiązania podatkowe powstają z mocy prawa, a nie z datą wydania decyzji podatkowej. 2. Osoba uprawniona do reprezentacji spółki powinna złożyć wniosek o upadłość w okresie kiedy pełniła funkcję członka zarządu spółki

1. Organy administracji publicznej są zobowiązane do przestrzegania obowiązku wiążącego orzeczenia sądu, w tym do uwzględnienia wskazówek dotyczących dalszego postępowania zawartych w tym orzeczeniu. 2. W przypadku wniosków o ogłoszenie upadłości, organy powinny przeprowadzić pełną ocenę finansową firmy, uwzględniającą wszystkie okoliczności związane z jej rzeczywistym funkcjonowaniem, a nie opierać

Okolicznością zwalniającą członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości spółki nie jest jedynie kwestia wskazania jakiegokolwiek mienia, ale takiego które faktycznie, realnie umożliwia zaspokojenie istniejących zaległości podatkowych i to w znacznej części i które w związku z tym istnieje w czasie prowadzenia postępowania o przeniesienie odpowiedzialności.

Możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT nie stoi na przeszkodzie, że usługi transportu sanitarnego będą świadczone przez podmiot zagraniczny za pomocą środków, które nie będą spełniać cech technicznych i jakościowych określonych w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane, lecz będą spełniać same te europejskie normy zharmonizowane

W postępowaniu podatkowym organ administracji jest zobowiązany do pełnej i samodzielnej oceny sytuacji finansowej spółki, w tym do przeprowadzenia własnej analizy dowodów, niezależnie od danych zgromadzonych przez inne podmioty. Ignorowanie tych obowiązków może prowadzić do uznania postępowania dowodowego za nieprawidłowe.

Transakcje niedokonane, dla których wystawione zostały faktury, nie dają podstawy do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 i 2 w zw. z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, niezależnie od zachowania dobrej wiary przez podatnika. Rzetelny i staranny nabywca nie powinien przyjmować faktur i dokonywać na ich podstawie odliczenia podatku, mając świadomość, że nie dokumentują one

Podstawą wyrokowania są akta sprawy oraz stan prawny i faktyczny na dzień wydania zaskarżonego aktu, a nie dokumenty dostarczone po tym terminie. Naruszenie przepisów postępowania musi mieć istotny wpływ na wynik sprawy, aby skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. Organy podatkowe mają obowiązek skrupulatnej weryfikacji danych i dowodów, a kwestia, kto był importerem i kto dokonywał odpraw celnych