Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,

Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,

Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,

Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,

Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,

Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,

Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,

Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,

Użycie przez ustawodawcę w art. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki nieostrego określenia „symbolizuje” zamiast kazuistycznego odwołania się do obiektywnych faktów historycznych jest celowym zabiegiem,

Jeśli podmiot nie podejmuje samodzielnych działań zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy o VAT, to nie można uznać ich za rzeczywiste dostawy towarów, bez względu na to, czy chodzi o pojedyncze dostawy czy ich szereg w łańcuchu dostaw.

Niepodważalnym warunkiem zastosowania mechanizmów podatku od towarów i usług jest nie tylko formalna poprawność faktur, lecz nade wszystko rzeczywistość zdarzeń, które dane faktury dokumentują. Podważenie rzeczywistości zdarzeń gospodarczych co do zasady przekreśla możliwość skorzystania z praw podatników, wynikających z faktu posiadania nierzetelnych faktur. Zasłanianie się zatem przez podatnika faktem

Dokonana od 1 stycznia 2015 r. zmiana brzmienia przepisów art. 24 ust. 8a-8c u.p.d.o.f. została wprowadzona celem dookreślenia zakresu podmiotowego zwolnienia oraz wskazania, że spełnienie warunków dotyczących transakcji wymiany udziałów można oceniać przez pryzmat grupy wspólników, o ile transakcje wymiany udziałów, które doprowadziły do spełnienia warunków do korzystania ze zwolnienia, nastąpiły

Dokonana od 1 stycznia 2015 r. zmiana brzmienia przepisów art. 24 ust. 8a-8c u.p.d.o.f. została wprowadzona celem dookreślenia zakresu podmiotowego zwolnienia oraz wskazania, że spełnienie warunków dotyczących transakcji wymiany udziałów można oceniać przez pryzmat grupy wspólników, o ile transakcje wymiany udziałów, które doprowadziły do spełnienia warunków do korzystania ze zwolnienia, nastąpiły

O ile w 2014 r. czynność kilku wspólników musiała być jednoczesna (ustawodawca nie dopuszczał odstępu czasowego, a zatem musiała być wynikiem jednej umowy czy uchwały), o tyle od dnia 1 stycznia 2015 r., w związku ze zmianą brzmienia przepisów, każdy z nich może dokonywać jej pojedynczo, jednakże dla uzyskania preferencji podatkowej, cel w postaci osiągnięcia lub utrwalenia pozycji dominującej przez

Zmiana brzmienia art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. od 1 stycznia 2015 r. wskazuje na to, że użycie w tym przepisie liczby mnogiej w odniesieniu do udziałowców (akcjonariuszy) było świadomym zabiegiem ustawodawcy, stwarzającym korzystne warunki dla podatników, którzy będą realizowali cel przez niego założony. Obecnie w art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. ustawodawca używa wprawdzie określenia "wspólnik" w liczbie pojedynczej

W art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. ustawodawca używa wprawdzie określenia "wspólnik" w liczbie pojedynczej, zastępując dotychczasowe wyrażenie "wspólników" w liczbie mnogiej, jednakże z art. 24 ust. 8c u.p.d.o.f. wynika, że cel w postaci uzyskania większości głosów w spółce, której udziały (akcje) są wnoszone, może być osiągnięty także w wyniku kilku transakcji oddzielonych od siebie czasowo - w okresie

Wydanie wadliwego aktu prawnego nie może skutkować powstaniem negatywnych konsekwencji prawnych po stronie podatnika.

Organ administracyjny nie ma obowiązku przed wszczęciem postępowania prowadzić ustaleń, czy osoba w stosunku do której wszczynane jest postępowanie, ustanowiła pełnomocnika do jej reprezentowania w jakimkolwiek postępowaniu, które może zostać wszczęte. Organ musi zostać zawiadomiony o fakcie ustanowienia pełnomocnika w danej, konkretnej sprawie np. poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa do akt.

Art. 83 ust. 1 ustawy systemowej nie jest normą o charakterze "technicznym".

1. Znamiona "bezzasadnej odmowy" z art. 262 § 1 pkt 2a O.p. nosi postępowanie strony, która bez uzasadnionej przyczyny nie realizuje wezwania organu, tj. jeżeli z okoliczności sprawy nie wynika, że jest to usprawiedliwione obiektywnymi okolicznościami. Nie chodzi zatem o to, czy w przekonaniu strony powinna ona ten obowiązek wykonać, lecz o kwestię istnienia faktycznych przeszkód w jego wykonaniu.

W postępowaniu w przedmiocie nadpłaty zakończonym wydaniem decyzji nie ocenia się powtórnie merytorycznej zasadności wniosku o stwierdzenie nadpłaty, lecz jedynie działając na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 O.p., porównuje się wysokość zobowiązania określonego w decyzji wymiarowej z kwotą wpłaconego przez podatnika podatku.

1. Sieć telekomunikacyjna stanowi budowlę i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, z uwzględnieniem każdego z jej elementów. Jeżeli zatem kable są położone w kanalizacji kablowej, wówczas oba te elementy tworzą jedną całość techniczno-użytkową, a tym samym stanowią jedną budowlę. Sama kanalizacja kablowa, bez wypełnienia jej kablami, nie mogłaby bowiem służyć celowi świadczenia usług telekomunikacyjnych

1. Sieć telekomunikacyjna stanowi budowlę i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, z uwzględnieniem każdego z jej elementów. Jeżeli zatem kable są położone w kanalizacji kablowej, wówczas oba te elementy tworzą jedną całość techniczno-użytkową, a tym samym stanowią jedną budowlę. Sama kanalizacja kablowa, bez wypełnienia jej kablami, nie mogłaby bowiem służyć celowi świadczenia usług telekomunikacyjnych

Przesłankami materialnoprawnymi kształtującymi treść uchwały podejmowanej na podstawie art. 130a ust. 6a Prawa o ruchu drogowym są: konieczność sprawnej realizacji zadań, o których mowa w ust. 1-2 art. 130a Prawa o ruchu drogowym, oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu. Brzmienie art. 130a ust. 6 Prawa o ruchu drogowym wskazuje z jednej strony, że żadne inne przesłanki