Zasada dwuinstancyjności postępowania ukształtowała postępowanie przed organem odwoławczym jako postępowanie merytoryczne, z czego wypływa obowiązek traktowania postępowania odwoławczego jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy.
Dołączenie do akt danej sprawy oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa jest obowiązkiem pełnomocnika. W aktach zawsze musi być dokument, z którego wynika umocowanie do działania w imieniu strony. Organ nie ma obowiązku podejmowania poszukiwań i sprawdzania, czy ewentualnie innym organom nie zostało złożone pełnomocnictwo strony. Należy przyjąć, iż w art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej
Z art. 153 p.p.s.a. w związku z art. 190 p.p.s.a. wynika związanie dokonaną w tej sprawie oceną prawną. Związanie wynikające z tych przepisów zachodzi, gdy taka ocena w wyroku NSA została wyrażona.
Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku wydane w związku z weryfikacją rozliczenia podatnika w jednym z postępowań wskazanych w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) wywiera skutki do czasu zakończenia tego postępowania, a w sytuacji wszczęcia innego postępowania weryfikacyjnego, organ powinien
W pierwszej kolejności rozpoznanie zarzutów procesowych, ponieważ dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został dostatecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd pierwszej instancji przepis prawa materialnego.
W orzecznictwie zwraca się uwagę na to, że art. 134 § 1 P.p.s.a. jest tak skonstruowany, że powoływanie się w skardze kasacyjnej na jego naruszenie musi być zawsze powiązane z przywołaniem norm, których złamania sam skarżący wprawdzie nie sygnalizował w złożonej skardze, ale których naruszenie Sąd I instancji powinien dostrzec z urzędu.
Przepis art. 174 P.p.s.a. statuuje dwie odrębne podstawy wniesienia skargi kasacyjnej: naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie jest dopuszczalne przemienne (bez zachowania koniecznej odmienności obu podstaw skargi kasacyjnej) przytaczanie na ich poparcie
W państwie prawa nie ma miejsca dla mechanicznie i sztywno pojmowanej nadrzędności interesu ogólnego nad interesem indywidualnym, o ile ten ostatni można uznać za słuszny interes strony.
Nie jest uzasadniony zarzut, że w przypadku braku dokumentów potwierdzających poniesienie części wydatków i zakwestionowania w tym zakresie rzetelności ksiąg podatkowych, podstawa opodatkowania powinna być ustalona w drodze oszacowania. Ten sposób ustalenia podstawy opodatkowania nie może bowiem zastępować dowodów potwierdzających faktyczne poniesienie wydatków.
Zarzut naruszenia przepisów postępowania tylko wtedy może odnieść zamierzony skutek, gdy skarżący wykaże, że uchybienie, którego dopuścił się Sąd pierwszej instancji przez niedostrzeżenie błędów organów podatkowych, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący musiałby wiec wskazać, jakich konkretnie dowodów w jego ocenie organy nie przeprowadziły, a ponadto, że ich zaniechanie miało istotny
Instytucja wyjaśniania wątpliwości prawnych ma charakter wyjątkowy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjątkowy charakter tej instytucji łączy się przede wszystkim z tym, że skład orzekający, decydując się na skorzystanie z tej procedury, rezygnuje ze swego uprawnienia do dokonania wykładni prawa.
Ustanowionym w art. 2 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) wyłączeniem z opodatkowania tym podatkiem czynności cywilnoprawnych w sprawach podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami objęte są zarówno czynności podlegające przepisom ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.
Nie ma żadnego uzasadnienia, aby za wystarczający powód rezygnacji z domagania się zwrotu wartości bonifikaty (ściśle - jej proporcjonalnie określonej części) uznać fakt wydatkowania na inny lokal części uzyskanej ze sprzedaży kwoty, oznaczałoby to bowiem, że w sensie ekonomicznym ochronie podlegałby stan, w którym nabywca uzyskał ostatecznie prawo do lokalu lub nieruchomości mieszkalnej z bonifikatą
Uchybienie przepisom o ochronie danych osobowych nie w każdym wypadku musi prowadzić do naruszenia dóbr osobistych, konieczne jest więc zawsze poddanie ocenie przedmiotu, charakteru i skutków tego uchybienia. Jeżeli w wyniku nienależytej dbałości o interesy osoby, której dane osobowe są gromadzone i przetwarzane nastąpiło wkroczenie w sferę wartości o charakterze niemajątkowym, wiążących się z osobowością
Postępowanie administracyjne jest postępowaniem odformalizowanym i powinno być prowadzone zgodnie z intencją stron, w oparciu o fakty ujawnione w toku postępowania. Organ administracyjny prowadzący postępowanie powinien udzielić jego stronom niezbędnych informacji i pouczeń.
To do organu należy wybór metody szacowania podstawy opodatkowania, a sąd dokonując kontroli takiej decyzji ogranicza się do sprawdzenia, czy wybór metody nie był dowolny i nie doprowadził do ustaleń sprzecznych z logiką i zasadami doświadczenia życiowego.
Jeżeli nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 74 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, i organ dokonuje zwrotu podatku z tego tytułu, to obowiązek naliczenia i zapłaty oprocentowania obliczonego zgodnie z art. 78 § 5 pkt 1 o.p. zachodzi także wówczas, gdy wniosek o jej stwierdzenie i zwrot został złożony przed wydaniem
Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, musi on spełniać warunek właściwego udokumentowania. Jeżeli podatnik ewidencjonował zakwestionowane usługi na podstawie dowodów nierzetelnych, tzn. na podstawie dowodów wystawionych przez podmiot rzeczywiście nie dokonujący dokumentowanych zdarzeń (tzw. "puste" faktury), to nie ma podstaw do uznania spornych wydatków za koszt uzyskania
Istotą wznowienia postępowania jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy, w przypadku gdy decyzja ostateczna została wydana w postępowaniu dotkniętym kwalifikowaną wadliwości procesową, do której zalicza się pozbawienie bez winy strony udziału w postępowaniu. Brak prawidłowego doręczenia decyzji jest jednym z rodzajów naruszenia prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu.
1. Niezachowanie przez pracownika terminu do zaskarżenia wypowiedzenia umowy o pracę wyłącza potrzebę rozważania zasadności i legalności tego wypowiedzenia, a tym samym nie pozwala w okolicznościach faktycznych sprawy na akceptację zarzutu dotyczącego naruszenia art. 45 § 1 i 3 k.p. 2. Przesłankę z art. 265 § 1 k.p. trzeba analizować przy uwzględnieniu z jednej strony subiektywnej zdolności wnioskodawcy
W myśl zasady swobodnej oceny dowodów organy podatkowe nie są przy tym skrępowane regułami dotyczącymi wartości poszczególnych dowodów, orzekają na podstawie własnego przekonania, popartego zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. W przypadku więc dowodów przeciwstawnych organy mogą jednym z nich dać wiarę, a innym odmówić wiarygodności, kierować się muszą jednak zasadą racji dostatecznej, wyrażającej
W orzecznictwie i doktrynie eksponuje się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego. Z tego względu interes prawny nie istnieje w sytuacjach, w których dopiero kolejne skutki wcześniejszej konkretyzacji normy prawnej w odniesieniu do jednego podmiotu, pośrednio wpływają na sytuację prawną drugiego podmiotu (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – relacje spółdzielnia
Orzekanie przez organy w sprawach zasiłku celowego odbywa się w ramach uznania administracyjnego. Rozstrzyganie w tych ramach nie oznacza zupełnej dowolności organu w załatwieniu sprawy. Decyzje wydawane w ramach uznania administracyjnego muszą mieć oparcie w materiale dowodowym. W sprawach pomocy społecznej zasiłku celowego na rozstrzygnięcie rzutuje po ustaleniu, że wnoszący o przyznanie pomocy jest
Brak formalnego zatrudnienia nie przesądza automatycznie zarówno o braku zatrudnienia w ogóle, jak nie wyklucza wykonania określonych prac budowlanych przez podmiot, który takiego uchybienia się dopuścił.