Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości uznania danego podmiotu za podmiot inny, niż spółka kapitałowa, to nie jest zasadne twierdzenie, że w przypadku nałożenia podatku na podstawie ustawy PCC należy uznać ten podmiot za spółkę kapitałową. W takim wypadku podmiot ten bowiem nie podlega regulacjom Dyrektywy 69/335. Art. 3 ust. 2 zd. 2 Dyrektywy wskazuje bowiem, iż do celów naliczenia podatku
Ani z art. 269 Ordynacji podatkowej, ani z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie wynika obowiązek wstrzymania się przez organ z wydaniem spornego postanowienia do czasu zakończenia sądowej kontroli decyzji wymiarowej w podatku od czynności cywilnoprawnych. Nieporozumieniem jest więc czynienie organom zarzutu, że naruszyły zasadę praworządności przy jednoczesnym niewskazaniu
Termin do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji zawierającej całość załatwienia sprawy, a więc od decyzji uzupełnianej co do rozstrzygnięcia wraz z decyzją uzupełniającą, będzie biegł dla strony od daty doręczenia decyzji zawierającej uzupełniające rozstrzygnięcie albo postanowienia odmawiającego uzupełnienia rozstrzygnięcia
Nieprzeznaczenie wszystkich środków pieniężnych ze sprzedaży lokalu w ciągu dwóch lat na własne cele mieszkaniowe nie pozbawia automatycznie ulgi mieszkaniowej.
Wprowadzenie nowej regulacji w art. 216 w zw. z art. 136 ust. 1 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami zamiast uprzednio obowiązującego art. 69 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości spowodowało, iż w takim przypadku nie można przyjmować tożsamości roszczeń stron.
Moc wiążąca wcześniejszego orzeczenia z art. 170 p.p.s.a., w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu.
Sam fakt pozostawania rolnikiem wyklucza dana osobę z kręgu osób, które mogą otrzymać świadczenie pielęgnacyjne.
Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.
Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.
Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.
Decyzja nakazująca stronie przymusową rozbiórkę obiektu budowlanego nie może być zmieniona w trybie art. 154 k.p.a.
Podatnik powołujący się w postępowaniu w sprawie nieujawnionych źródeł dochodów na fakt uzyskania dochodów z nierządu musi przedstawić na tę okoliczność wiarygodne dowody.
Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.
W sytuacji jednak, gdy skarżący w skardze kasacyjnej nie podważa stanowiska Sądu pierwszej instancji, że ewentualni pośrednicy działali w imieniu i na rzecz sprzedawcy, gdyż na fakturach sprzedaży figurował skarżący jako sprzedawca towaru, faktury te także były przez niego podpisane, to trudno uznać, by nie przeprowadzenie wskazanych przez skarżącego dowodów mogłołby mieć istotny wpływ na wynik sprawy
Skutecznie żądać wznowienia postępowania może tylko ten podmiot podnoszący, że jako strona nie brał udziału w zwykłym postępowaniu (art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa), który jako właściciel nieruchomości wykaże, iż jego nieruchomość powinna być ujęta w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu, zaś wadą wznowieniową postępowania zwykłego jest to, iż obszar ten ustalono
W świetle art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.
Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.
Decyzja "kasacyjna", wskazana w art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, nie rozstrzyga o braku zobowiązania podatkowego uzasadniającego prowadzenie postępowania podatkowego i nie usuwa, z mocą wsteczną, wszystkich następstw prawnych - obowiązującej do czasu uchylenia -decyzji podatkowej.
Upomnienie, zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a., przesyła się nie przed każdorazowym w tym samym przedmiocie wystawieniem tytułu wykonawczego, ale po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, co uzasadnia skierowanie sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego przez wierzyciela. W konsekwencji jednorazowo wykonany obowiązek przesłania upomnienia dotyczy administracyjnej egzekucji danego
Zgodnie z art. 24a ust.1 u.p.d.o.f. skarżący obowiązany był do prowadzenia w 2003r. podatkowej księgi przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowej zgodnie z przepisami rozrządzenia Ministra Finansów z 15 grudnia 2000r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 116, poz. 1222 ze zm.).W konsekwencji za słuszną należy uznać wykładnię Sądu pierwszej instancji art. 22 ust
Z art. 217 Konstytucji RP wynika, iż nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy. Rezygnacja ustawodawcy z definicji pojęć terenu budowlanego lub przeznaczonego pod zabudowę nie może być zatem wypełniana przy pomocy
Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności może nastąpić w każdym czasie, nie wcześniej jednak niż w dniu doręczenia decyzji nakładającej obowiązek, podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Stosowanie przez producenta produktów spożywczych domieszek, które nie zmieniają przeznaczenia i podstawowych cech produktu,nie pozbawia podatnika do stosowania obniżonej stawki VAT.
Z uwagi na utratę z dniem 31 grudnia 2007 r., wynikającego z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), uprawnienia do stosowania preferencyjnego opodatkowania robót dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, nie można po tej dacie rozszerzać stosowania preferencyjnej stawki dotyczącej obiektów budownictwa