Niewłaściwa ocena prawna zaistniałego stanu faktycznego, polegająca na uznaniu bądź nieuznaniu istnienia bądź nie istnienia określonego stanu faktycznego, nie może stanowić naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie i jako taka nie stanowi podstawy skargi kasacyjnej.

W wyniku dokonanej wykładni art. 17 ust. 1 pkt 11 u.p.d.o.p., sąd I instancji doszedł do wniosku, że ustawodawca zwolnił z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych wyłącznie dochody z tytułu odszkodowania wypłaconego na podstawie przepisów o wywłaszczaniu nieruchomości, a więc przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami.

W postępowaniu określonym w dziale VIIIa Ordynacji podatkowej, tj. o wydaniu zaświadczenia, organ podatkowy nie rozstrzyga co do istoty w całości ani też w części żadnej sprawy administracyjnej. Zaświadczenie nie stanowi decyzji w rozumieniu art. 207 Ordynacji podatkowej. Zaświadczenie potwierdza jedynie stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania, np. fakt niezalegania z podatkami, stan

Zarówno na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jak też obecnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu sprzed dnia 1 grudnia 2008 r., dodatkowe zobowiązanie podatkowe, pomimo swojej nazwy, nie wykazywało cech podatku - miało bowiem ściśle sankcyjny charakter, a dodatkowo jego wysokość nie wynikała z wielkości obrotu jako podstawy opodatkowania

1. Art. 21 w ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przesądza komu powinny być przekazane środki, aby podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie. W świetle treści analizowanego przepisu istotne jest, aby środki tworzące dochód podatnika pochodziły z bezzwrotnej pomocy rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2007r. pojęcie "niewydanie interpretacji" użyte w art. 14o § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), nie oznacza braku jej doręczenia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14d powołanej ustawy.

Pominięcie przez wojewódzki sąd administracyjny związania w zakresie oceny prawnej w danej sprawie na mocy art. 153 p.p.s.a. stanowi naruszenie prawa, w szczególności zasady demokratycznego państwa prawnego.

Ustanowienie pełnomocnika, który nie załączy pełnomocnictwa do akt nie może być organowi znane.

Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji lub postanowienia, a więc ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego, materialnego lub procesowego. Sąd uchylając z tych powodów decyzję lub postanowienie musi wykazać, że gdyby nie było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów

Domniemanie doręczenia pisma w sposób określony w art. 150 O.p. może być obalone dowodem przeciwnym, to jest wskutek wykazania, że adresat nie mógł się dowiedzieć o treści pisma doręczanego w ten sposób.

Zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od przychodów z nieujawnionych źródeł powstaje z chwilą doręczenia decyzji ustalającej wymiar tego podatku (art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej wprowadza odrębną pojęciowo kategorię przedawnienia zobowiązania podatkowego od kategorii przedawnienia prawa do wydania decyzji konstytutywnej, o której mowa w art. 21

Ocena prawna zawarta w orzeczeniu sądu administracyjnego może utracić moc wiążącą w wypadku zmiany stanu prawnego, jeżeli to spowoduje, że pogląd sądu stanie się nieaktualny. Podobny skutek może powodować zmiana po wydaniu orzeczenia sądowego istotnych okoliczności faktycznych oraz wzruszenie orzeczenia w przewidzianym do tego trybie

W języku prawnym "wydać", w odniesieniu do orzeczeń czy też innych aktów indywidualnych oznacza przede wszystkim jego sporządzenie. Jest to wyrażenie woli przez organ mający kompetencje do decydowania o kształcie aktu, natomiast "doręczyć" można dokument, pismo, które już zostało sporządzone. Nie można, zatem przyjąć, że w pojęciu "wydanie" mieści się również doręczenie tego aktu.

Ustawodawca w Ordynacji podatkowej używa zarówno terminów "wydanie", jak i "doręczenie". Przypisywanie wobec tego pojęciu "wydanie" szerszego, bo obejmującego także doręczenie, znaczenia prowadziłoby nie tylko do rozluźnienia w istotny sposób dyscypliny terminologiczno-pojęciowej, ale i w konsekwencji do zmiany treści przepisu.

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r. pojęcie "niewydanie interpretacji" użyte w art. 14o § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), nie oznacza braku jej doręczenia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14d powołanej ustawy.

Domniemanie doręczenia pisma w sposób określony w art. 150 Ordynacji podatkowej może być obalone dowodem przeciwnym, jeżeli adresat nie mógł się dowiedzieć o treści pisma doręczanego w ten sposób.

Nałożony art. 9a ust. 1 i 3 u.p.d.o.p. obowiązek prowadzenia szczegółowej dokumentacji podatkowej transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 oraz transakcji, w związku z którymi zapłata należności następuje na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terenie kraju stosującego szkodliwą konkurencją podatkową ma na celu umożliwienie oceny warunków tych transakcji i porównanie ich

W przypadku zmiany przepisów i braku przepisów przejściowych do tej zmiany, stosuje się przepisy prawa materialnego, które obowiązywały w dacie powstania obowiązku lub uzyskania uprawnienia.

Skarżący podatnik nie nabył własności, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit a u.p.d.o.f. Nabył ją inny podatnik, który nie uzyskał przychodów ze sprzedaży wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit a i e u.p.d.o.f. oraz w art. 28 ust. 2a u.p.d.o.f.; sporna w sprawie ulga podatkowa nie mogła go nawet dotyczyć. Zważyć należy, że gdyby uznać za uprawniające do omawianej ulgi podatkowej nabycie własności

Stwierdzenie nieważności postępowania nie pozwala jednocześnie na odniesienie się do zarzutów skargi kasacyjnej.

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r. pojęcie "niewydanie interpretacji" użyte w art. 14o § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), nie oznacza braku jej doręczenia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 14d powołanej ustawy.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że przesłanki odpowiedzialności z art. 116 Ordynacji podatkowej zostały spełnione; podkreślić przy tym należy, że do przesłanek tych nie zalicza się: stan i ogłoszenie upadłości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Nie negując faktu, iż ewentualna nadpłata wynikająca z faktu pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych powstałaby dopiero w momencie złożenia zeznania rocznego (art. 73 § 2 pkt 1 O.p), podatnik, na którym ciąży obowiązek złożenia zeznania i samodzielnego obliczenia podatku (lub wskazania wysokości nadpłaty) ma prawo żądać po powstaniu zdarzenia, z którym prawo wiąże powstanie zobowiązania

Przepis art. 115 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, dotyczący solidarnej odpowiedzialności wspólników i byłych wspólników spółki cywilnej za zaległości podatkowe spółki cywilnej jest przepisem prawa materialnego.