Wysokość odsetek umownych nie może przekraczać ustawowych limitów. Wydanie wyroku usankcjonowanego nakazem zapłaty lichwiarskich odsetek narusza zasady demokratycznego państwa prawnego i ochrony konsumentów, co uzasadnia jego uchylenie i ponowne rozpoznanie sprawy.

Sąd Najwyższy przyjmuje, że Krajowa Rada Sądownictwa może odmówić przedstawienia wniosku o powołanie na stanowisko sędziego, uwzględniając negatywne opinie środowiska sędziowskiego, mimo spełnienia formalnych kryteriów przez kandydata.

Klauzule przeliczeniowe w umowie kredytu indeksowanego uprawniające bank do jednostronnego ustalania kursów walut stanowią niedozwolone postanowienia umowne jako nietransparentne, pozostawiające pole do arbitralnego działania banku. Po wyeliminowaniu takich klauzul nie można zastąpić ich przepisami dyspozytywymi w celu dalszego wykonywania umowy, co prowadzi do nieważności całej umowy. Zawarcie aneksu

W sprawie o ochronę dóbr osobistych między T. SA a V. sp. z o.o., ocena sądów niższych instancji dotycząca bezprawności naruszania dóbr osobistych wynikających z publikacji oraz podejmowanych działań nie była prawidłowa, co uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W postępowaniu dotyczącym ustalenia właściwego ustawodawstwa dla osób wykonujących pracę w więcej niż jednym państwie członkowskim UE, sąd rozpoznający sprawę ma obowiązek rozważyć możliwość zastosowania art. 13 ust. 1 lit. b (ii) rozporządzenia nr 883/2004, gdy osoba wykonuje pracę najemną w dwóch lub więcej państwach członkowskich, a siedziba przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw, które ją zatrudniają

Skarga kasacyjna od wyroku w przedmiocie odszkodowania za nienależyte wykonanie umowy została oddalona. Pozwany nie wykazał, że nie odpowiada za nienależyte wykonanie zobowiązania, a roszczenia powódki miały podstawy prawne w art. 471 k.c.

Obowiązkiem serwisanta było przywrócenie urządzenia do konfiguracji sprzed naprawy, a zaniechanie tego stanowiło naruszenie zobowiązania umownego, skutkujące odpowiedzialnością odszkodowawczą.

Roszczenie funkcjonariusza Służby Więziennej o pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 184 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej, nie stanowi roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych w rozumieniu art. 226 ust. 1 tej ustawy, wobec czego nie podlega przewidzianemu w tym przepisie trzyletniemu przedawnieniu.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z uwagi na istotne uchybienia proceduralne w zakresie oceny dowodów i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, z zaleceniem prawidłowego uwzględnienia stenogramu przesłuchania jako dowodu.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego uniewinniający oskarżonego G.D., wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, wyrażające się w błędnej ocenie dowodów i ustaleń faktycznych dotyczących stanu bezradności pokrzywdzonej Z.K., oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy nieprawidłowo interpretował art. 256 § 2 k.k. poprzez niezastosowanie właściwego testu dotyczącego celu rozpowszechniania, a nie propagowania. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania.

Klauzule przeliczeniowe stanowiące główne świadczenie stron, uznane za niedozwolone, prowadzą do nieważności umowy. Brak możliwości zastąpienia ich dyspozytywnymi regulacjami prawa oznacza, że umowa kredytu indeksowanego nie może obowiązywać.

Nieobecność obrońcy podczas procesu, mimo obowiązku obrony obligatoryjnej wynikającego z wątpliwości co do poczytalności oskarżonej, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wymagającą uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Postępowanie nakazowe jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach, gdy okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą żadnych wątpliwości. W przypadku wątpliwości co do poczytalności obwinionego lub jego zdolności do samodzielnej obrony, sąd powinien skierować sprawę na rozprawę, a nie stosować tryb nakazowy.

Uchybienia w ocenie dowodowej oraz niewłaściwe zastosowanie zasady in dubio pro reo przez Sąd Okręgowy skutkują koniecznością ponownego rozpoznania sprawy, celem usunięcia sprzeczności i zapewnienia obiektywnej oceny dowodów.

Klauzule przeliczeniowe w umowie kredytu denominowanego do waluty obcej uprawniające bank do swobodnego ustalania kursu stanowią niedozwolone postanowienia umowne określające główne świadczenia stron. Po wyeliminowaniu takich klauzul nie można zastąpić ich przepisami dyspozytywnymi ani przekształcić umowy kredytu denominowanego w kredyt złotowy oprocentowany według stawki obcej, co prowadzi do nieważności

Kumulacja tytułów egzekucyjnych w odniesieniu do tożsamych roszczeń cywilnoprawnych i karnoprawnych jest niedopuszczalna, jeśli na etapie postępowania karnoprawnie orzeczono o tym samym roszczeniu już prawomocnie. Uchybienia w tym względzie mogą prowadzić do rażąco niesprawiedliwych rozstrzygnięć.

Karalność występku zagrożonego karą pozbawienia wolności do dwóch lat ulega przedawnieniu po pięciu latach od jego popełnienia, a w przypadku wszczęcia postępowania karnego, okres ten zostaje wydłużony do dziesięciu lat.

Zniesławienie za pomocą środków masowego komunikowania stanowi naruszenie art. 212 § 2 k.k., jeżeli przekracza granice dozwolonej krytyki i nie opiera się na rzetelnie zweryfikowanych faktach. Przestrzeganie standardów dziennikarskich jest kluczowe dla oceny takich działań.

Klauzule kształtujące mechanizm indeksacji w umowie kredytu indeksowanego do waluty obcej określają główne świadczenia stron i nie mogą być wyodrębnianie na oddzielne elementy. Klauzule przeliczeniowe uprawniające bank do jednostronnego ustalania kursów są nietransparentne i stanowią niedozwolone postanowienia umowne. Po wyeliminowaniu abuzywnych klauzul nie można zastąpić ich przepisami dyspozytywnymi

Ocena częściowej niezdolności do pracy w postępowaniu rentowym wymaga uwzględnienia zarówno elementu biologicznego (medycznego), jak i ekonomicznego (zawodowego), przy czym opinia biegłego z zakresu medycyny pracy powinna zawierać kompleksową analizę wpływu schorzeń i ich nasilenia na możliwość wykonywania przez ubezpieczonego pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji, nie ograniczając się

Niedozwolone postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej (CHF), uprawniające bank do jednostronnego ustalania kursu walut przy przeliczaniu świadczeń kredytobiorcy, prowadzą do nieważności całej umowy, jeżeli po ich wyeliminowaniu nie jest możliwe utrzymanie umowy o charakterze zamierzonym przez strony, a świadomy konsument nie wyraża zgody na związanie tymi postanowieniami. W takiej

Sąd może oddalić skargę nadzwyczajną, jeśli ustali, że sąd niższej instancji prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego w zakresie umów ubezpieczenia, szczególnie przy braku przesłanek do stosowania klauzuli proporcjonalności oraz gdy orzeczenie nie narusza zasad konstytucyjnych.

Klauzule waloryzacyjne w umowie kredytowej denominowanej do waluty obcej, nieuzgodnione indywidualnie i wprowadzające rażącą nierównowagę kontraktową, są abuzywne i bezskuteczne. Po ich usunięciu, umowa nie może być utrzymana w pierwotnej formie.