Uznanie za abuzywne klauzul indeksacyjnych umożliwiających bankowi jednostronne ustalanie kursu walut powoduje nieważność umowy kredytu hipotecznego. Klauzule niespełniające wymogów transparentności nie mogą być zastąpione. Interes prawny konsumentów ustala się szeroko.

Zatwierdzenie postanowienia o zastosowaniu postępowania w stosunku do nieobecnych przez prokuratora nie oznacza objęcia dochodzenia nadzorem przez prokuratora. Nadzór prokuratorski wymaga normatywnego uregulowania, a nie wynika z każdej czynności procesowej podejmowanej przez prokuratora.

Instytucja warunkowego umorzenia postępowania karnego, określona w art. 66 § 1 k.k., nie ma zastosowania do przestępstw zagrożonych karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, co uniemożliwia jej zastosowanie wobec czynów z art. 190a § 1 k.k. związanych z nękaniem.

Uchylony wyrok Sądu Okręgowego wydano bez dostatecznego uzasadnienia konieczności ponowienia całego przewodu sądowego; Sąd odwoławczy winien samodzielnie dokonać oceny zgromadzonych dowodów w miejsce wyroku kasatoryjnego.

Rażące naruszenie prawa do obrony oskarżonego w postępowaniu odwoławczym, poprzez nieuwzględnienie wniosku o odroczenie rozprawy z powodu nieobecności obrońcy, uzasadnia uchylenie zaskarżonego wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy.

Wyrok zmieniający Sąd Okręgowy w sposób rażący naruszał zasady oceny dowodów, co skutkuje jego uchyleniem przez Sąd Najwyższy i przekazaniem do ponownego rozpoznania, z zaleceniem rzetelnej analizy dowodów i ponownego rozważenia zasadności obrony koniecznej.

Sąd Najwyższy uznał, iż sąd odwoławczy uchybił rozpoznaniu istoty zarzutów dotyczących art. 96 § 3 k.w. oraz art. 78 ust. 4 p.r.d., co skutkowało uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd powszechny jest uprawniony do odmowy zastosowania przepisu ustawy uznanego za sprzeczny z Konstytucją RP, gdy sprzeczność ma charakter oczywisty, co nie narusza kompetencji Trybunału Konstytucyjnego. Przepisy art. 15c ust. 3 i art. 22a ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy służb mundurowych są niezgodne z zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji

Dla przypisania odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania konieczne jest, aby świadek nie był uprzednio świadom swojego prawa do odmowy odpowiedzi, a nieznajomość prawa uniemożliwia zastosowanie art. 233 § 3 k.k., jeśli świadek wiedział o swoich prawach z wcześniejszych pouczeń.

Aktualna wysokość sumy gwarancyjnej dla umów obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, określona w przepisach obowiązujących w chwili orzekania, nie może stanowić jedynego kryterium waloryzacji na podstawie art. 357¹ k.c. Sąd dokonujący modyfikacji sumy gwarancyjnej powinien uwzględniać aktualną wysokość sumy gwarancyjnej odpowiednio do okoliczności sprawy i całokształtu ustalonego

Sąd Najwyższy orzekł o uchyleniu uniewinniającego wyroku Sądu Okręgowego z uwagi na istotne błędy proceduralne w zakresie oceny i uzasadnienia dowodów, oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Obowiązek naprawienia szkody (art. 46 § 1 k.k.) nie może być nałożony w postępowaniu karnym, jeśli roszczenie jest przedmiotem równoległego postępowania sądowego, z uwagi na zakaz kumulowania tytułów egzekucyjnych (art. 415 § 1 k.p.k.).

Umowa, której przedmiotem jest przeprowadzenie szkoleń oraz wykładów o charakterze dydaktycznym, nawet jeśli wymagają one unikatowej wiedzy i umiejętności wykonawcy, nie stanowi umowy o dzieło w rozumieniu art. 627 k.c., lecz umowę starannego działania (umowę o świadczenie usług z art. 750 k.c.), gdy przedmiot umowy nie został precyzyjnie określony in concreto, temat poszczególnych wykładów pozostawiono

Rażąca obraza art. 216 § 1 k.k. poprzez wymierzenie kary pozbawienia wolności za znieważenie prowadzi do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania; przepisy przewidują jedynie grzywnę lub ograniczenie wolności za to przestępstwo.

Skazanie obejmujące karę niepodlegającą wykonaniu narusza przepisy o wyroku łącznym; wyrok łączny z naruszeniem art. 85 § 2 k.k. podlega uchyleniu, a sprawa przekazaniu do ponownego rozpoznania.

Postępowanie w sprawie o czyn, za który zapadł już prawomocny wyrok, podlega umorzeniu jako sprzeczne z zasadą_ne bis in idem_ (art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.). Rozstrzygnięcie wyroku nakazowego będącego w kolizji z wcześniejszym prawomocnym orzeczeniem narusza podstawowe zasady procesu karnego.

Przychód osiągany przez emeryta wojskowego z tytułu zatrudnienia jako Międzynarodowy Pracownik Cywilny NATO stanowi "przychód z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego" w rozumieniu art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, co uzasadnia zmniejszenie wysokości emerytury wojskowej, mimo zwolnienia takiego

W razie uznania postanowień umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej dotyczących mechanizmu przeliczeniowego za niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., postanowień tych nie można zastąpić innym sposobem określenia kursu waluty wynikającym z przepisów prawa lub zwyczajów, a jeżeli bez tych postanowień umowa nie może wiązać, obu stronom przysługują odrębne roszczenia o zwrot świadczeń nienależnych

Sąd drugiej instancji jest związany zawartym w apelacji lub odpowiedzi na apelację wnioskiem o przeprowadzenie rozprawy apelacyjnej. Rozpoznanie sprawy przez sąd odwoławczy na posiedzeniu niejawnym wbrew wnioskowi strony o przeprowadzenie rozprawy, złożonemu w apelacji lub odpowiedzi na apelację, stanowi naruszenie art. 374 zd. 2 k.p.c. prowadzące do nieważności postępowania na podstawie art. 379 pkt

Skazanie za ten sam czyn osoby, której postępowanie karne zostało już wcześniej prawomocnie zakończone, stanowi rażące naruszenie przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., co uzasadnia uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.

Wydanie wyroku nakazowego z karą grzywny przekraczającą 200 stawek dziennych stanowi rażące naruszenie art. 502 § 1 k.p.k.; wyrok taki podlega uchyleniu z powodu istotnego wpływu uchybienia na jego treść.

W przypadku stwierdzenia wątpliwości co do okoliczności istotnych dla odpowiedzialności karnej, sąd jest zobowiązany do przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego, co wyklucza możliwość zastosowania art. 387 § 2 k.p.k. o dobrowolne poddanie się karze.

Postępowanie nakazowe nie może być stosowane, gdy istnieją wątpliwości co do zasadności oskarżenia. Wyrok Sądu Rejonowego uchylono, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, uwzględniającego kompletność opisów czynów i zgodność z dodaną kwalifikacją prawną.

Sąd Rejonowy w Suwałkach, rozpoznając wniosek z art. 387 k.p.k., uchybił swemu obowiązkowi kontrola zgodności z prawem karnym materialnym, co skutkowało bezpodstawnym orzeczeniem kary przekraczającej ustawowe granice określone w art. 37b k.k.