Skarga dotycząca naruszenia niezawisłości sądu przez nienależytą jego obsadę, zgodnie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., jest zasadna i skutkuje uchyleniem wyroku sądu odwoławczego oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Uchwała Sądu Najwyższego stwierdza, że umorzenie postępowania na podstawie znikomej szkodliwości społecznej czynu z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. jest niedopuszczalne bez rzetelnej analizy wszystkich okoliczności decydujących o kwantyfikacji tej szkodliwości, zwłaszcza gdy czyn jest kwalifikowany jako przestępstwo skutkowe.

Rozpoznanie apelacji przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego na podstawie art. 3671 § 1-3 k.p.c. (obowiązującego od 28 września 2023 r.) nie stanowi naruszenia prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) ani nieważności postępowania (art. 379 pkt 4 k.p.c.). Uchwała SN z 26 kwietnia 2023 r. (III PZP 6/22) dotycząca składu jednoosobowego z ustawy covidowej nie ma zastosowania do systemowej

Wydanie nakazu zapłaty na podstawie weksla bez zbadania abuzywności umowy pożyczki zagraża zasadom demokratycznego państwa prawnego oraz ochronie konsumentów. Sąd Najwyższy uchyla orzeczenie Sądu Rejonowego, podkreślając obowiązek badania z urzędu treści umowy konsumenckiej dla zapewnienia sprawiedliwości społecznej i zgodności z art. 2 oraz art. 45 Konstytucji RP.

Nienależyta obsada sądu, wynikająca z powołań sędziów na wniosek KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r., prowadzi do uchylenia wyroków i przekazania spraw do ponownego rozpoznania. Zasada niezawisłości sędziowskiej musi być zachowana.

Pozorność umowy o pracę w rozumieniu art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. zachodzi wyłącznie wówczas, gdy mimo zawarcia umowy praca nie jest w ogóle świadczona, gdy okoliczności faktyczne jej wykonywania nie wypełniają cech stosunku pracy określonych w art. 22 § 1 k.p., albo gdy praca jest świadczona na innej podstawie prawnej. Ocena pozorności umowy o pracę nie może być oparta wyłącznie na okolicznościach

1. Zastosowanie art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004 i uznanie pracownika za osobę delegowaną podlegającą nadal ustawodawstwu państwa wysyłającego wymaga łącznego spełnienia co najmniej dwóch przesłanek: pracodawca musi normalnie prowadzić działalność na terytorium państwa członkowskiego, z którego deleguje pracownika, a pracownik nie może być wysłany w celu zastąpienia innej delegowanej osoby

Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy w składzie sądu uczestniczy osoba powołana na urząd sędziego przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r., naruszającej standardy niezależności i bezstronności sądów.

Wyrok nakazowy może być wydany jedynie przy pełnym i jednoznacznym materiale dowodowym; każde wątpliwości co do faktów lub kwalifikacji prawnej wymagają przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego na rozprawie.

Bezwzględna przyczyna odwoławcza dotycząca rozbieżności w treści wyroku powinna skutkować uchyleniem orzeczenia tylko w zakresie objętym uchybieniem, pozostawiając niepodważone części wyroku w mocy. Sąd odwoławczy uchylił wyrok w całości bezzasadnie, co wymagało interwencji sądu kasacyjnego.

Oczywiście zasadność kasacji uzasadnia przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu rozwiania wątpliwości dotyczących winy obwinionego za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., uprzednio bezpodstawnie przypisane wyrokiem nakazowym.

1. Obniżenie renty rodzinnej na podstawie art. 24a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji i ich rodzin nie jest zgodne z art. 64 ust. 1 i 2, art. 67 ust. 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji RP, gdy ingerencja ustawodawcy dotyka uprawnionego do renty rodzinnej, któremu nie można przypisać „niesłusznego nabycia" prawa do świadczenia z uwagi na własne

Utrzymanie w mocy zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego na rzecz osób, które przestały być pokrzywdzonymi, bez dokonania stosownych zmian orzeczenia, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego w rozumieniu art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k.

Udział sędziów powołanych po 2017 r. przez nową KRS może stanowić naruszenie standardów niezależności sądu, co uzasadnia uchylenie wyroków i ponowne rozpoznanie sprawy (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.).

Wartość przedmiotu czynności wykonawczej decyduje o kwalifikacji czynu jako wykroczenia lub przestępstwa przywłaszczenia; dla wartości do 800 zł mamy do czynienia z wykroczeniem zgodnie z art. 119 § 1 k.w., co skutkuje kwalifikacją prawną oraz umorzeniem postępowania w przypadku przedawnienia.

Nieważne wskazanie okresu zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych z art. 28 § 1 pkt 1 k.w. skutkuje rażącym naruszeniem prawa materialnego, wymagającym uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Uchylenie wyroku nakazowego z powodu naruszenia procedury karnej poprzez niewłaściwe zastosowanie środka karnego przepadku równowartości pojazdu przy braku wystarczających dowodów oraz konieczność rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych.

1. Pojęcie „służby na rzecz totalitarnego państwa" w rozumieniu art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (i innych służb) stanowi definicję legalną, której przesłankami są wyłącznie ramy czasowe i formalna przynależność do wymienionych w tym przepisie jednostek; definicja ta tworzy domniemanie ustawowe, które funkcjonariusz może obalić wyłącznie

1. Podstawą powstania obowiązku ubezpieczenia społecznego z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych jest faktyczne wykonywanie pozarolniczej działalności gospodarczej, rozumiane jako rzeczywiste podjęcie i prowadzenie działalności zarobkowej w sposób zorganizowany i ciągły; sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej ma charakter deklaratoryjny

Wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie uchylono ze względu na nienależyte zbadanie kwalifikacji prawnej czynu, który powinien być uznany za wykroczenie, a nie przestępstwo. Sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

1. Mechanizm obniżenia przelicznika lat służby na rzecz totalitarnego państwa do 0% podstawy wymiaru, przewidziany w art. 15c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (i innych służb), jest środkiem proporcjonalnym i nie pozostaje w sprzeczności z Konstytucją RP, ponieważ jego dotkliwość jest współmierna do długości służby pełnionej przed transformacją

Pojęcie „wykonywania pracy na rzecz pracodawcy" w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych obejmuje każdą pracę, której rzeczywistym beneficjentem jest pracodawca, niezależnie od formalnej więzi prawnej łączącej pracownika z osobą trzecią, rodzaju wykonywanych czynności oraz tożsamości działalności prowadzonej przez pracodawcę i zleceniodawcę

Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest uprawniony do kwestionowania ani obniżania zadeklarowanej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli mieści się ona w granicach określonych ustawą z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, a ubezpieczony prowadzi działalność od dłuższego czasu, uzyskuje z niej

Polecenie Ministra Zdrowia dotyczące dodatkowych świadczeń pieniężnych dla personelu medycznego w okresie pandemii COVID-19 nie stanowi źródła prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p., a przewidziane nim świadczenie nie ma charakteru składnika wynagrodzenia ze stosunku pracy, lecz stanowi sui generis świadczenie publiczne finansowane ze środków publicznych. Pracodawca zobowiązany umową z NFZ do wypłaty