Uchylenie wyroku Sądu Okręgowego z uwagi na rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. przez pominięcie pełnej oceny dowodów i niewystarczające uzasadnienie, co do zarzutów apelacyjnych, skutkujące zasadnością kasacji.

W sprawach o ustalenie nieważności umowy kredytu denominowanego do waluty obcej z uwagi na abuzywność klauzul kursowych kredytobiorcy posiadają interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. i legitymację procesową czynną bez konieczności współudziału pozostałych kredytobiorców; klauzule przeliczeniowe odwołujące się do tabel kursowych ustalanych jednostronnie przez bank bez wskazania obiektywnych kryteriów

Zarządca nieruchomości wspólnej działający w imieniu wspólnoty mieszkaniowej, przywracając wspólny strych jego pierwotnej funkcji poprzez usunięcie nieoznaczonych rzeczy właścicieli lokali składowanych tam bezprawnie (bez zgody wspólnoty), nie narusza prawa własności i nie ponosi odpowiedzialności deliktowej za szkodę, jeżeli właścicielom zapewniono wystarczający czas na usunięcie rzeczy (poprzez ogłoszenie

W przypadku umów o wdrożenie oprogramowania IT, gdy obowiązki stron z umów licencyjnej i serwisowej miały powstać dopiero po wykonaniu umowy wdrożeniowej, a do jej wykonania nie doszło z uwagi na nieuzgodnienie projektu wdrożenia, umowy licencyjna i serwisowa nie wchodzą w życie; świadczenia spełnione przez zamawiającego przed wykonaniem umowy wdrożeniowej stanowią świadczenia nienależne podlegające

Art. 15c ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy narusza konstytucyjne zasady równego traktowania, proporcjonalności i sprawiedliwości społecznej, gdy stosuje się go do funkcjonariuszy, którzy kontynuowali służbę po 1989 r. i nabyli prawa emerytalne głównie z okresu służby nieobarczanego oceną służby na rzecz totalitarnego państwa, gdyż prowadzi to do nieuzasadnionego "równania w dół

Podstawą powstania obowiązku ubezpieczenia społecznego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej jest jej faktyczne wykonywanie, jednak ocena tej przesłanki musi uwzględniać całokształt okoliczności sprawy, w tym specyfikę prowadzonej działalności, przy czym przerwy w wykonywaniu działalności spowodowane niezdolnością do pracy objętą ubezpieczeniem chorobowym nie mogą być traktowane

Do zastosowania art. 84 ust. 1-2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie wystarczy stwierdzenie, że świadczenie zostało wypłacone bez podstawy prawnej w postaci podlegania ubezpieczeniu, lecz konieczne jest dokonanie wyczerpujących ustaleń faktycznych dotyczących stanu świadomości osoby pobierającej świadczenie w momencie jego otrzymania, w szczególności czy była ona pouczona przez organ rentowy

W sprawie kasacyjnej dotyczącej czynu z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Okręgowego, uznając potrzebę weryfikacji kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego pod kątem paserstwa.

Okresy zatrudnienia w administracji celnej na podstawie stosunku pracy, przypadające przed dniem 15 września 1999 r., nie są traktowane jako okresy służby ani okresy równorzędne ze służbą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 13 ust. 1 pkt 1d ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Spóźnione zgłoszenie zleceniobiorcy do ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie stanowi samo w sobie przesłanki wykluczającej podleganie tym ubezpieczeniom, jeżeli zebrane dowody wykazują faktyczne i rzeczywiste wykonywanie umowy zlecenia przez cały sporny okres

Zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego podlega uchyleniu z uwagi na rażące naruszenie przepisów procesowych poprzez niepełną kontrolę instancyjną, co skutkowało naruszeniem prawa do rzetelnego procesu oskarżonego.

Nie można przypisać tożsamości czynu między kradzieżą z włamaniem a paserstwem, zwłaszcza gdy zachodzą różnice w okolicznościach faktycznych. Uchylenie i ponowne rozpoznanie sprawy jest uzasadnione.

Brak wniosku o ściganie przy postępowaniach o przestępstwa wnioskowe stanowi ujemną przesłankę procesową. Umorzenie postępowania jest zasadne, gdy brak ten nie przekreśla istoty orzeczenia, a nowe postępowanie nie wnosi do sytuacji prawnej oskarżonego znaczącej zmiany.

Wyrok wydany przez sędziego, który przeszedł w stan spoczynku i nie miał uprawnienia do orzekania, podlega uchyleniu jako wydany z udziałem osoby nieuprawnionej, nawet jeśli proces ten wynikał z nieprawidłowości administracyjno-prawnych statusu sędziego.

Przepadek pojazdu na rzecz Skarbu Państwa może zostać orzeczony jedynie, gdy pojazd stanowi wyłączną własność sprawcy. W przeciwnym razie, zgodnie z art. 44b § 2 k.k., należy orzec przepadek równowartości pojazdu, jeśli nie zachodzą okoliczności uniemożliwiające lub czyniące niecelowym orzeczenie przepadku.

W przypadku prowadzenia pojazdu mechanicznego przez osobę nietrzeźwą, której nie przysługuje jego wyłączne prawo własności, sąd nie może orzec przepadku pojazdu, lecz jego równowartość, zgodnie z art. 44b § 2 k.k.

Wydanie kolejnego wyroku łącznego obejmującego te same skazania, co wcześniejsze prawomocne orzeczenie, narusza zasadę res iudicata i skutkuje koniecznością umorzenia postępowania z negatywną przesłanką procesową określoną w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Apelacyjnego w odniesieniu do oskarżonego L. W., gdyż rozpoznanie apelacji prokuratora było niedopuszczalne w świetle prawa procesowego i skutkowało bezpodstawnym pogorszeniem sytuacji procesowej oskarżonego.

Sąd Najwyższy uznał, że uchylenie wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania było bezpodstawne, gdyż brak było przesłanek do przeprowadzenia postępowania od nowa; sąd odwoławczy powinien samodzielnie uzupełnić dowody.

Dla przypisania odpowiedzialności z art. 160 § 2 k.k. nie jest konieczne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego zgonu, wystarczy zagrożenie zdrowia. Błędy w ocenie dowodów uzasadniają uchylenie wyroku uniewinniającego.

Brak właściwej instancyjnej kontroli odwołania przez sąd apelacyjny, pomijającej szczegółową analizę zarzutów apelacyjnych oraz niewykazującej wystarczających powodów dla odrzucenia wersji oskarżonego, prowadzi do uchylenia orzeczenia i konieczności ponownego rozpoznania sprawy.

Pojęcie „podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w danym miesiącu" użyte w art. 9 ust. 2c ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych należy rozumieć jako wynagrodzenie wynikające z treści umowy zlecenia i faktycznego jej wykonywania w tym miesiącu, a nie jako przychód zdefiniowany w art. 4 pkt 9 tej ustawy, tj. wynagrodzenie faktycznie wypłacone

Ewentualne orzeczenie sądu odwoławczego w składzie jednoosobowym, przy połączonych postępowaniach z różnymi trybami zakończenia, gdy wymagany jest skład trzyosobowy, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą skutkującą uchyleniem wyroku.

Skład orzekający sądu nie może obejmować osób niemających uprawnień do orzekania, a naruszenie tej zasady stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą obligującą do uchylenia wyroku.