Obowiązek zwrotu pomocy finansowej przyznanej Policjantowi, wynikający z art. 94 ust. 1a ustawy o Policji, jest zgodny z zasadami konstytucyjnymi, gdyż przepis ten obowiązywał w dacie przyznania pomocy oraz w dacie skazania za przestępstwa określone w ustawie. NSA utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej na podstawie twierdzenia o nadużyciu prawa, musi wydać decyzję administracyjną. Bezczynność w tym zakresie uzasadnia stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.

Nie spełnienie przesłanek przewidzianych w art. 92b ust. 1 u.t.d. przez przewoźnika, w tym brak wykazania stosowania skutecznej organizacji pracy, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców.

NSA stwierdza, że wpis na listę sankcyjną wymaga udokumentowanych dowodów powiązać podmioty bezpośrednio z działaniami wspierającymi agresję; przypuszczenia nie stanowią wystarczającej podstawy prawnej do umieszczenia na liście.

Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania istotnego i wyjątkowego interesu podatnika. Umorzenie nie może powszechnie zwalniać z obowiązków podatkowych, zasada ta znajduje szczególne zastosowanie w postępowaniach upadłościowych.

Przepisy ustawy o transporcie drogowym zawierają pełne regulacje dotyczące administracyjnych kar pieniężnych, wyłączając zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnośnie do odstąpienia od nałożenia takich kar.

W sprawie dotyczącej bezczynności organu w przedmiocie rejestracji pojazdu, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że zaskarżone rozstrzygnięcie WSA prawidłowo stwierdziło rażącą bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi.

Uchwała rady powiatu dotycząca ustalenia diet i zwrotu kosztów podróży służbowych dla radnych stanowi akt prawa miejscowego. Wymaga publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, a brak takiej publikacji powoduje jej nieważność.

Decyzja o wygaśnięciu stosunku służbowego funkcjonariusza KAS z mocy art. 170 p.w. KAS, w przypadku braku propozycji dalszej służby z uwagi na przeszłość w organach bezpieczeństwa, jest prawnie skuteczna, nawet jeśli wydana jest z opóźnieniem. Wykonywanie przepisów ustawy o KAS wyklucza możliwość zatrudnienia takich osób w KAS.

Przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., należy stosować zasady obowiązujące przed 2018 r., uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego eliminujący wskaźnik 1/30. Odmowa stosowania nowych zasad po tej dacie jest nieuprawniona.

Decyzje ostateczne, które nie tworzą praw nabytych, mogą być zmieniane lub uchylane w trybie art. 154 k.p.a. także jeśli zapadły w wyniku 'decyzji związanych', przy zaistnieniu interesu społecznego lub słusznego interesu strony, szczególnie w kontekście wyroków TK.

Organ odpowiadając na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie posiadanych danych o szczepieniach ochronnych, nie dopuścił się bezczynności, jeśli udzielił odpowiedzi na pytania zgodnie z posiadanymi informacjami i obowiązującymi przepisami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną uznając, że organ odpowiedział na wniosek o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z obowiązującym prawem, a zarzut bezczynności był niezasadny.

Inspektor nie pozostawał w bezczynności, udzielając informacji według swoich możliwości, a skarga kasacyjna jest niezasadna wobec prawidłowości działań organu w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Obniżenie dodatku służbowego policjantowi w związku ze zmianą przydziału służbowego leży w uznaniu administracyjnym, zgodnym z obowiązującym porządkiem prawnym i nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących dodatków służbowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odmówił wszczęcia postępowania, wobec braku nowych okoliczności w rozumieniu art. 61a §1 k.p.a., co czyniło wniosek R. C. bezzasadnym.

Brak publikacji uchwały Rady Powiatu w wojewódzkim dzienniku urzędowym stanowi istotne naruszenie prawa, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności jako aktu prawa miejscowego, niezdolnego do wywołania skutków prawnych.

Niedopuszczalne jest przetwarzanie danych osobowych w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. f RODO dla zabezpieczenia przed ewentualnymi roszczeniami przyszłymi i niepewnymi. Przetwarzanie musi dotyczyć aktualnych i konkretnych roszczeń, a nie hipotetycznych scenariuszy.

Czynność Wojewody Wielkopolskiego odrzucająca wniosek o dofinansowanie z uwagi na wykluczenie skarżącej, będąca zgodna z prawem, nie wymagała szczegółowego uzasadnienia. Zaskarżenie decyzji było bezpodstawne, a wyrok NSA oddala roszczenia skarżącej.

Uchwała organu powiatu dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych, nieogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest nieważna w całości z uwagi na istotne naruszenie prawa ogłoszeniowego dla aktów prawa miejscowego.

Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.

Dla powstania uprawnienia funkcjonariusza Straży Granicznej do świadczeń z tytułu delegowania wystarczające jest faktyczne pełnienie służby w innej miejscowości, niezależnie od wydania formalnego rozkazu personalnego. Brak rozkazu nie wyklucza prawa do świadczeń.

Prawomocne orzeczenie kary wydalenia ze służby powoduje wygaśnięcie stosunku służbowego z mocy prawa, czyniąc administracyjne postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie bezprzedmiotowym (art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Więziennej).

Uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie było wadliwe, gdyż nie zapewniało należytej staranności w ocenie żądanej informacji jako publicznej; wyrok został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.