Prawomocny wyrok sądu karnego, wskazujący na popełnienie przestępstw przez diagnostę, stanowi wystarczającą przesłankę dla organu administracyjnego do cofnięcia uprawnień zawodowych, zgodnie z art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przy uwzględnieniu jego prewencyjnego charakteru.
W przypadku przekształcenia jednoosobowej działalności w spółkę kapitałową, zyski opodatkowane wcześniej podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie stają się przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych. Skarga kasacyjna dot. ponownego opodatkowania takich zysków jest niezasadna.
Błędne wskazanie podstawy prawnej przez organ nie powoduje nieważności postanowienia, jeśli istnieje inna prawidłowa podstawa prawna uprawniająca organ do działania. Art. 155 § 1 o.p. stanowi właściwą podstawę prawną żądania przekazania dokumentów w postępowaniu podatkowym.
Korzystanie przez podatnika z faktur VAT, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, oraz uznanie wydatków związanych z umową sponsoringu pozbawioną ekwiwalentnych świadczeń za koszty uzyskania przychodów nie jest uzasadnione i nie może zostać zaakceptowane.
NSA oddala skargę kasacyjną DIAS, stwierdzając, iż nieskuteczne doręczenie zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego, z uwagi na nieaktualny adres, nie przerwało biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygania o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym; wniosek o uzupełnienie wyroku w tej kwestii podlega oddaleniu.
Informacje o postępowaniach dyscyplinarnych radców prawnych, jako zawodów zaufania publicznego, stanowią informację publiczną i powinny być udostępniane, o ile nie naruszają prywatności poprzez ujawnianie danych osobowych, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego może nastąpić przez dołączenie oddzielnej klauzuli do akt, zgodnie z przepisami rozporządzenia, nie zaś wyłącznie przez umieszczenie samej klauzuli w operacie. Decyzja organu odwoławczego oparta na tak zaktualizowanym operacie jest zgodna z prawem.
Uczelnia, mimo istotnych zmian organizacyjnych i zarządu przymusowego, nie usprawiedliwia swojej bezczynności w rozpoznawaniu wniosku studenta o wydanie karty przebiegu studiów.
Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, iż organ administracyjny dopuszczający się przewlekłości w postępowaniu, co do wydania dyplomu ukończenia studiów, działał niezgodnie z przepisami art. 77 ust. 2 p.s.w.n., nieuznając za dostateczne wymówek z problemów wewnętrznych Uczelni.
Utrzymuje się orzeczenie sądu I instancji, uznające bezczynność uczelni w zakresie wydania karty przebiegu studiów, pomimo okoliczności związanych z zarządem przymusowym. Skarga kasacyjna niewykazana co do zarzutu nieuwzględnienia istotnych faktów przez WSA.
Rektor Uczelni dopuścił się bezczynności w zakresie wydania dyplomu ukończenia studiów i karty przebiegu studiów. Bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ale przekroczyła dopuszczalne terminy wyznaczone przepisami prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
Uczelnia, pozostając bezczynną w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów, naruszyła obowiązki administracyjne, jednakże bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.
Obowiązek udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wykonywania zawodu adwokata, w tym wyników postępowań dyscyplinarnych i wynagrodzeń z tytułu funkcji samorządowych, stanowi element przejrzystości działalności samorządu zawodowego.
Roszczenie odszkodowawcze związane z wywłaszczeniem ulega przedawnieniu po upływie trzech lat od ostateczności orzeczenia wywłaszczeniowego; art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n. nie stanowi samodzielnej podstawy do przyznania odszkodowania za roszczenia przedawnione przed 1998 r.
Naczelny Sąd Administracyjny: Informacje dotyczące systemu ETCS realizującego zadania publiczne stanowią informację publiczną, wymagającą udostępnienia na wniosek, a ich nieudzielenie w terminie wyznacza bezczynność organu (III OSK 836/21).
Uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być uznane za niezawinione, jeżeli strona, nie wykazując przeszkody nie do przezwyciężenia, nie dołoży należytej staranności, zwłaszcza w kontekście dostępności alternatywnych metod doręczenia (ePUAP).
Sąd oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe doręczenie informacji publicznej drogą elektroniczną na wskazany adres zgodnie z art. 3a u.d.i.p, stwierdzając brak przesłanek do uznania bezczynności organu.
Wydawanie zaświadczeń o charakterze pełnienia służby policyjnej w kontekście podwyższenia emerytury musi opierać się na istniejących dokumentach w zbiorach danych organu administracji. Zaświadczenie nie może przesądzać o spornych okolicznościach oraz musi wynikać z jednoznacznych danych dokumentacyjnych.
Odmowa udostępnienia informacji związanej z wykonywaniem uprawnień przez Inspektorów Ochrony Środowiska jest zasadna, gdyż żądana informacja ma charakter przetworzony i składający wniosek nie wykazał szczególnej istotności jej udostępnienia dla interesu publicznego.
Ocena przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na gruncie ustawy covidowej powinna obejmować faktyczny stan kryteriów spełnienia wymogów z okresu objętego wnioskiem, a dodatek można przyznać jedynie za okres bezpośrednio poprzedzający złożenie wniosku.
Informacje dotyczące działań Narodowego Banku Polskiego zmierzających do pozyskiwania danych o realnym koszcie finansowania stanowią informację publiczną. NBP pozostawał w bezczynności, nie dostarczając ich w terminie.
NSA uchylił wyrok WSA uznając go za naruszający przepisy proceduralne, w tym z art. 141 § 4 p.p.s.a., co miało znaczący wpływ na wynik sprawy, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Stwierdzenie, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej o służbach mundurowych nie stanowi przeszkody do stosowania korzystniejszych przepisów art. 115a ustawy o Policji w nowych sprawach o ekwiwalent za niewykorzystany urlop dotyczy również stanów przed 6 listopada 2018 r.