W przypadku uznania, że zostały stworzone sztuczne warunki do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, organy administracyjne mogą odmówić przyznania płatności, potwierdzając, że wnioski o wsparcie w formie płatności muszą być zgodne z rzeczywistymi okolicznościami posiadania gruntów.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość udzielonych przez organ informacji zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, oraz brak podstaw do zmiany wyroku WSA.
Dokumenty wewnętrzne, będące przedmiotem korespondencji wewnątrzadministracyjnej, nie mają charakteru informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Stałe zamieszkiwanie w lokalu jest związane z centrum życiowym wnioskodawcy. Czasowa nieobecność, spowodowana obiektywnymi okolicznościami, nie wyklucza przesłanki zamieszkiwania, warunkującej przyznanie dodatku mieszkaniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej przetworzonej przez Świętokrzyskie Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. była zasadna, gdyż wnioskodawca nie wykazał szczególnej istotności tej informacji dla interesu publicznego.
Adresat wniosku o informację publiczną nie pozostaje w zwłoce, jeśli informacja jest dostępna w BIP. Obowiązkiem wnioskodawcy jest precyzyjne określenie zakresu żądania, zaś organ udostępnia jedynie informacje wyraźnie wskazane lub potwierdza dostępność w wypadku informacji przetworzonej.
Dotacja celowa nieprzeznaczona zgodnie z przepisami umowy winna zostać zwrócona. NSA uznał, że działanie Stowarzyszenia naruszało warunki umowy dotacyjnej poprzez wykorzystanie dotacji na działania w niezatwierdzonej strzelnicy, co było podstawą do oddalenia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak szczegółowego oznaczenia przebiegu infrastruktury technicznej w planie miejscowym nie wyklucza uznania inwestycji za zgodną z planem, jeżeli funkcjonalnie wpisuje się w jego charakter i przeznaczenie terenu, co potwierdza zgodność z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Decyzja o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości zgodna z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz miejscowym planem zagospodarowania. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak wykazania istotnych naruszeń proceduralnych mających wpływ na wynik sprawy.
Dofinansowanie otrzymane z funduszy unijnych w celu pokrycia kosztów realizacji projektu nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług i nie może być uznane jako zwiększający ją czynnik zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona, gdyż prawidłowo wszczęta kontrola celno-skarbowa uniemożliwia wszczęcie odrębnego postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; złożenie SD-3 po wszczęciu kontroli nie kończy postępowania kontrolnego.
Złożone w toku kontroli celno-skarbowej zeznanie SD-3 nie wszczyna odrębnego postępowania ustalającego w podatku od spadków i darowizn. Skuteczne wcześniejsze wszczęcie kontroli wyklucza możliwość wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego w tym samym zakresie.
Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przez DKIS, w sytuacji braku możliwości umieszczenia maksymalnej ceny detalicznej na opakowaniach wyrobów akcyzowych, była zasadna, gdyż takie działanie wykraczałoby poza kompetencje organu interpretacyjnego.
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu z uwagi na prawidłowość i skuteczność wszczęcia kontroli celno-skarbowej, która stanowiła prawnie dopuszczalną przeszkodę uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn. Interpretacja art. 165a Ordynacji podatkowej uniemożliwia kolizję rozstrzygnięć.
Informacje dotyczące formy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w szczególności poprzez e-PUAP, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie odnoszą się do realizacji zadań publicznych przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził nieważność decyzji Prezesa ZUS o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, uznając, że nie zrealizowano prawnego obowiązku analizy szczególnych okoliczności wpływających na brak aktywności zawodowej ubiegającego się.
Tymczasowa nieobecność spowodowana koniecznością opieki nad bliską osobą nie pozbawia prawa do dodatku mieszkaniowego, gdyż prawo to warunkowane jest zamieszkiwaniem w lokalu, a nie jego czasowym użytkowaniem.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego i utrzymujące ją rozstrzygnięcia sądów administracyjnych wyznaczają parametry zabudowy zgodnie z zasadą dobrego sąsiedztwa, nie naruszając ładu przestrzennego obszaru, oraz spełniając wymogi prawne dotyczące kontynuacji funkcji zabudowy mieszkaniowej.
Obowiązek doprowadzenia obiektu budowlanego do zgodności z zatwierdzonym projektem obejmuje obowiązek wykonania murka ogniowego przewidzianego w projekcie budowlanym. Skarga kasacyjna nie zmienia tego obowiązku, gdyż nie wykazano istotnego odstąpienia od projektu i nieważności postępowania.
Organ władzy publicznej zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej także w przypadku, gdy przedmiotowe dokumenty nie są jeszcze zaopiniowane i zatwierdzone; brak formalnej decyzji o odmowie udostępnienia informacji w przewidzianym terminie skutkuje uznaniem bezczynności organu.
Do zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. wymagane jest wykazanie ekonomicznego celu transakcji oraz rzeczywistego uszczerbku podatkowego, w przeciwnym razie nie można odmówić prawa do odliczenia podatku VAT.
W przypadku uchylenia decyzji administracyjnej prowadzącej do obowiązku zwrotu świadczeń, organ i sąd nie mogą się na niej opierać przy rozpatrywaniu wniosku o udzielenie ulgi, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z art. 153 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzje organów administracyjnych w przedmiocie przyznania płatności ONW dla roku 2019 były arbitralne, a zgromadzony materiał dowodowy niewystarczająco uzasadniał wyłączenie działek z płatności, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i decyzji administracyjnych.
Osoba zatrudniona na stanowisku kierownika stacji paliw, aktywnie uczestnicząca w procederze urządzania gier hazardowych na automatach, bez wymaganej koncesji, stanowi istotny element tego przedsięwzięcia i ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.