Brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie waloryzacji zwaloryzowanej opłaty przekształceniowej; w tym zakresie stosuje się procedurę zawiadomienia, o której mowa w art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej.

Waloryzacja wysokości opłaty przekształceniowej, dokonana na podstawie art. 10 ustawy przekształceniowej, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Zwaloryzowana opłata obwieszczana jest właścicielowi poprzez pisemne zawiadomienie, co nie podlega zaskarżeniu w trybie administracyjnym.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 20 lipca 2018 r., waloryzacja opłaty przekształceniowej jest dokonywana poprzez zawiadomienie właściciela nieruchomości, co wyłącza konieczność wydania decyzji administracyjnej, a w razie sporu, do umorzenia postępowania.

Brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w sprawie waloryzacji opłaty przekształceniowej według art. 10 ustawy przekształceniowej; postępowanie takie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej z ustawy o przekształceniu użytkowania wieczystego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej; ograniczana jest do pisemnego zawiadomienia. Brak podstaw do kontroli instancyjnej uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.

Członek zarządu spółki odpowiada za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił w odpowiednim czasie wniosku o ogłoszenie upadłości i nie wskazał mienia umożliwiającego zaspokojenie zobowiązań, tym samym nie wykazując przesłanek egzoneracyjnych, o których mowa w art. 116 Ordynacji podatkowej.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej z tytułu użytkowania wieczystego w prawo własności dokonywana jest zgodnie z art. 10 ustawy z 2018 r. i wymaga jedynie zawiadomienia, co wyklucza stosowanie decyzji administracyjnej. Postępowanie administracyjne musi być umorzone jako bezprzedmiotowe.

Zwaloryzowana roczna opłata przekształceniowa nie wymaga decyzji administracyjnej; zawiadomienie pisemne jest wystarczające, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej dokonana według art. 10 ustawy przekształceniowej jest czynnością materialno-techniczną, nie wymagającą wydania decyzji administracyjnej, także w przypadku zakwestionowania wysokości zwaloryzowanej opłaty przez właściciela nieruchomości.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej, dokonana zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej, nie stanowi przedmiotu ustalenia w drodze decyzji administracyjnej. Organy administracji publicznej są zobowiązane jedynie do pisemnego zawiadomienia o jej wysokości, co wyłącza zastosowanie art. 7 ust. 8a ustawy.

Ustalenie waloryzacji rocznej opłaty przekształceniowej nie podlega trybowi decyzji administracyjnej, a jedynie pisemnemu zawiadomieniu. Odrębność procedury waloryzacyjnej od ustalania opłaty wyklucza zastosowanie art. 7 ust. 8a ustawy przekształceniowej.

W postępowaniu dotyczącym opodatkowania podatkiem od nieruchomości, uznaje się za dopuszczalne stosowanie wartości odtworzeniowej dla budowli, które ze względu na rodzaj i przeznaczenie nie są przedmiotem obrotu rynkowego. Należyta ocena takich opinii przez organ podatkowy, zgodna z obowiązkami dowodowymi, pozwala na przyjęcie tej wartości jako podstawy opodatkowania.

Wycena budowli (utwardzenia terenu, ogrodzenia) dla celów podatku od nieruchomości, w sytuacji braku obrotu rynkowego, może opierać się na wartości odtworzeniowej, jeżeli organ podatkowy wykazał, że przyjęcie tej metody jest zgodne z zasadami prawa i nie narusza praw podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak zasadnych podstaw wskazujących na błędne zastosowanie lub interpretację przepisów prawa materialnego i procesowego w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym oszacowania wartości nieruchomości.

Człon PREGNA używany w znakach towarowych związanych z suplementami diety ma charakter opisowy i nie posiada dominującej zdolności odróżniającej, co wyklucza ryzyko konfuzji z uwagi na różnice w końcowych członach oznaczeń.

Określenie wartości budowli w trybie art. 4 ust. 7 u.p.o.l. może opierać się na wartości odtworzeniowej, kiedy budowle nie uczestniczą w obrocie rynkowym, a opinia ta została należycie oceniona przez organ podatkowy.

NSA uchylił wyrok WSA oraz decyzję administracyjną, podkreślając naruszenie zasady równości oraz obowiązku organu do precyzyjnego uzasadnienia odmowy lokalizacji zjazdu w kontekście sąsiednich zjazdów.

Członka zarządu odpowiada solidarnie z majątkiem własnym za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie złożono we właściwym czasie wniosku o upadłość, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna; choroba członka zarządu i rola "figuranta" nie stanowią przesłanek egzoneracyjnych.

Waloryzacja rocznej opłaty przekształceniowej nie stanowi postępowania administracyjnego wymagającego decyzji. Zawiadomienie organu administracji o zwaloryzowanej opłacie jest działaniem zgodnym z przepisami prawa i nie podlega instancyjnej kontroli sądowej, co uzasadnia umorzenie postępowania. Co za tym idzie, zaskarżony wyrok uchyla się, a skarga zostaje oddalona.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej nie wymaga wydania decyzji administracyjnej; jest czynnością materialno-techniczną bez właściwości decyzyjnej.

W sprawie o ustalenie opłaty adiacenckiej, wszczętej po nowelizacji ustawy o gospodarce nieruchomościami z 2017 r., należy stosować nowe przepisy bez uwzględniania przepisów przejściowych. Decyzja wydana na podstawie nowych regulacji jest prawidłowa.

Dopuszczalne jest oparcie wyceny budowli o wartość odtworzeniową, gdyż wartość rynkowa i odtworzeniowa są równoważnymi metodami zależnymi od cech nieruchomości, nawet gdy przepisy odwołują się do wartości rynkowej.

Nieruchomości wykorzystywane statutowo, lecz nie zawsze faktycznie na cele gospodarze, mogą być opodatkowane jak związane z działalnością gospodarczą, gdy formalnie i potencjalnie spełniają te przesłanki z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

W sprawie dotyczącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości dopuszczalne jest ustalenie wartości budowli w oparciu o ich wartość odtworzeniową, gdy brak jest rynku dla tego typu obiektów. Organ podatkowy winien racjonalnie uzasadnić wybór metody wyceny oraz rozwiązać wątpliwości powstałe w wyniku opinii sporządzonych przez rzeczoznawców.