Świadczenia pieniężne wypłacane marynarzom z tytułu zapewnienia wyżywienia na statkach ratowniczych są realizacją ustawowego obowiązku pracodawcy. Nie stanowią przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., gdyż są w interesie pracodawcy i służą prawidłowej realizacji zadań pracy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Śląski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny nie miał podstaw do żądania dokumentacji poza postępowaniem kontrolnym lub inspekcyjnym, a żądanie takie nie może stanowić podstawy nałożenia kary pieniężnej. Tym samym uchylono decyzję karną GBF i umorzono postępowanie.
Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem §18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia ws. rejestracji pojazdów, bez wymaganego oświadczenia producenta, jest nieważna.
Ewidencji gruntów i budynków nie można aktualizować w oparciu o archiwalne dokumenty bez prawomocnego rozstrzygnięcia sporu granicznego, gdyż wpisy mają charakter deklaratoryjny i odzwierciedlają stan prawny, a nie kreują nowy.
Świadczenie pielęgnacyjne na podstawie art. 63 ust. 12 ustawy o świadczeniu wspierającym przysługuje również osobom, które złożyły wniosek przed 31 grudnia 2023 r., a którym świadczenie przyznano po 1 stycznia 2024 r., do końca miesiąca następującego po miesiącu zgonu osoby wymagającej opieki.
Nie ma podstaw do uchylenia decyzji organów administracyjnych ani wyroku WSA o oddaleniu skargi. Organy właściwie zastosowały przepisy dotyczące płatności rolno-środowiskowych i poprawnie stwierdziły przekształcenie TUZ, uzasadniając sankcje.
Sąd II instancji uznał, że nie wyklucza się, iż stan zdrowia skarżącego i bliskich może uzasadniać przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 K.p.a., przy czym wymagana jest szczegółowa analiza faktyczna.
Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną M. S.A., potwierdza brak istotnego wpływu domniemanych uchybień organu i sądu pierwszej instancji na rezygnację z przyznania pomocy finansowej oraz podkreśla konieczność precyzyjnego uzasadnienia zarzutów w skardze kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż decyzja Zarządu Powiatu Karkonoskiego o odmowie wypłaty części dotacji oświatowej za miesiące wakacyjne 2021 roku była niezgodna z prawem. W świetle obowiązujących wówczas przepisów, zadania wykonywane przez Dom Wczasów Dziecięcych kwalifikowały się do objęcia finansowaniem w pełnym wymiarze.
Zmiana dopuszczalnej masy całkowitej oraz rodzaju pojazdu bez zgody producenta jest istotnym naruszeniem Prawa o ruchu drogowym, uzasadniającym stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu. NSA potwierdził prawidłowość uchylenia decyzji Starosty z 2017 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, w przypadku złożenia wniosku o orzeczenie o niepełnosprawności przed 31 grudnia 2023 r., powstaje zgodnie z przepisami obowiązującymi do tej daty, nawet jeśli orzeczenie wydano później.
Doręczenie decyzji administracyjnej w trybie doręczenia zastępczego jest skuteczne, nawet bez podpisu doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jeśli inne dokumenty sądowe formalnie potwierdzają dwukrotne awizowanie i zwrot przesyłki.
Decyzja administracyjna Wojewody w sprawie organizacji transportu do punktów szczepień wydana na podstawie art. 11h ustawy COVID-19 musi respektować konstytucyjne zasady samodzielności samorządu, a brak precyzyjnego określenia obowiązków i ich finansowania stanowi naruszenie tych zasad.
Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na braku wymaganego oświadczenia homologacyjnego producenta, zostaje stwierdzona jako nieważna przez organ nadzoru.
Spółka P. z o.o. nie musi przedstawiać dokumentów płatności za produkty dostarczone w ramach "Programu dla szkół", jeśli jego zasady rozliczeń ryczałtowych nie wymagają tego warunku.
Świadczenia pieniężne związane z zapewnieniem wyżywienia i strawnego na statkach ratowniczych, wynikające z obowiązków pracodawcy zgodnych z ustawą o pracy na morzu, nie stanowią przychodu pracownika zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w kontekście wyroku TK K 7/13.
Decyzja o warunkach zabudowy nie narusza przepisów prawa przez nieuwzględnienie istniejącej infrastruktury technicznej jako przesłanki wznowienia postępowania. Ewentualne kolizje z taką infrastrukturą są analizowane na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę.
Rekompensata wypłacana przez jednostkę samorządu terytorialnego na rzecz spółki prawa handlowego z tytułu realizacji zadań z zakresu kultury fizycznej nie może być uznana za wynagrodzenie za świadczenie usług, a tym samym nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT według art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Nie istnieją przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., jeśli nie udowodniono oczywistości fałszerstwa dowodów ani nie wykazano niezbędności wznowienia dla uniknięcia zagrożeń publicznych.
Doręczenie decyzji administracyjnej uważa się za dokonane po upływie 14 dni od przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 46 § 6 k.p.a.), niezależnie od przypadających dni wolnych od pracy, co oznacza, że bieg terminu do wniesienia odwołania nie jest uzależniony od czasu faktycznego odbioru decyzji przez stronę.
Informacja dotycząca umów zawartych przez Szefa SKW wzakresie i formie żądanej przez wnioskodawcę jest informacją przetworzoną, której udostępnienie wymaga działań zaburzających tok pracy organu; wnioskodawca nadużył prawa do informacji publicznej.
Decyzja Prezesa UODO o umorzeniu postępowania w zakresie przetwarzania danych osobowych była przedwczesna z powodu braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, co narusza przepisy postępowania administracyjnego i skutkuje uchyleniem jego decyzji przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja odmowna Szefa SKW nie spełniała ustawowych wymogów uzasadnienia, co skutkowało uchyleniem wyroku i skierowaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie.
Obowiązek dołączenia wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do zgłoszenia wodnoprawnego wynika z samego jego obowiązywania, co uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organ administracji w przypadku niewypełnienia tej dyspozycji, niezależnie od wymagalności decyzji lokalizacyjnych.