Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek o udostępnienie informacji dotyczącej wykonywania zawodu adwokata, w zakresie określonym przez prawo, stanowi informację publiczną. Bezczynność organu w udostępnieniu tej informacji, poza wypadkami rażącego nadużycia prawa, jest nieuzasadniona.

Pobieranie specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz niezaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego stanowią przeszkody do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarga kasacyjna musi jednoznacznie określać podstawy naruszenia prawa materialnego.

Centrum Medyczne [...] Sp. z o.o., jako podmiot wykonujący zadania publiczne finansowane z NFZ, zobowiązane jest do udostępnienia informacji o liczbie zabiegów przerwania ciąży jako informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Funkcjonariusz Policji, który nie poinformuje o zmianie miejsca zamieszkania oraz nie złoży nowego oświadczenia mieszkaniowego mającego wpływ na równoważnik za brak lokalu mieszkalnego, popełnia przewinienie dyscyplinarne. Wymierzenie mu kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby jest zasadne.

Przesłanka pobierania emerytury do dnia 31 grudnia 2023 r. uniemożliwia uznanie, że prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstało w 2023 roku, co wyłącza stosowanie przepisów w dawnym brzmieniu po zmianie przepisów od 1 stycznia 2024 r.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że organ administracji publicznej, działając zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie popada w bezczynność, jeśli odpowiedzi udzielane są w sposób wyczerpujący w kontekście otrzymanego wniosku, nawet jeśli ten jest nieprecyzyjny.

W sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej został wysłany na nieaktualny adres e-mail, brak jest podstaw do uznania organu administracji publicznej za bezczynny, a skarga na bezczynność organu powinna zostać oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż odmowa udzielenia danych o majątku spółki Skarbu Państwa w trybie dostępu do informacji publicznej, w oparciu o inne tryby dostępu, nie znajduje podstaw prawnych, gdy przepisy szczególne nie wyłączają kompleksowo stosowania u.d.i.p. Orzeczenie potwierdza obowiązek rozpoznania wniosków zgodnie z u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, nie przesądzone okolicznościami niezależnymi od organu, stanowi rażące naruszenie prawa i uzasadnia przyznanie skarżącemu rekompensaty pieniężnej.

Termin do złożenia wniosku o podjęcie postępowania zawieszonego na podstawie art. 98 § 2 kpa jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu; umorzenie postępowania w wyniku jego uchybienia jest zasadne.

Bezczynność organu administracyjnego w zakresie dostępu do informacji publicznej nakazuje sądowe uznanie i rozstrzygnięcie. Informacje dotyczące zawodowych aspektów adwokata mogą być uznane za publiczne, wymagając formalnej odmowy ich udostępnienia.

Stołeczny Zarząd Infrastruktury posiada legitymację do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją administracyjną dotyczącą trwałego zarządu do nieruchomości, przysługującego Ministerstwu Obrony Narodowej, wynikającego z decyzji historycznych. Niezależnie od faktycznego wykonywania zarządu, prawnym źródłem trwałego zarządu pozostaje istniejący zarząd.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracyjny powinien szczegółowo ustalić, czy zakres robót polegający na instalacji urządzeń radiokomunikacyjnych na obiekcie budowlanym wymaga pozwolenia na budowę, uwzględniając istotną ingerencję w elementy konstrukcyjne obiektu oraz przepisy ochrony środowiska.

Działka będąca od zawsze drogą dojazdową nie zmieniła swojego przeznaczenia, co wyklucza zastosowanie art. 59 ust. 3 u.p.z.p. Utwardzenie działki nie stanowi zmiany jej zagospodarowania.

Objęcie działki gruntu jako części terenu inwestycji jedynie dla celów rozliczenia powierzchni biologicznie czynnej jest dopuszczalne, jeżeli działka znajduje się na terenie przeznaczonym do zainwestowania, a żaden przepis prawa tego nie zabrania.

Rozbudowa siedliska rolniczego w obszarze objętym ochroną przyrodniczą wymaga zastosowania się do generalnego zakazu inwestowania wynikającego z art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, chyba że kontynuacja dotychczasowego użytkowania nieruchomości nie narusza walorów krajobrazowych i przyrodniczych obszaru.

Zbiornik żelbetowy o pojemności V=6,0 m3 stanowi obiekt budowlany podlegający obowiązkowi zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Wadliwości proceduralne organu nie wpływają na legalność rozstrzygnięcia, a brak zgłoszenia uzasadnia nakaz rozbiórki.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zasadność decyzji o zwrocie przez wspólników s.c. A części dofinansowania z powodu naruszenia procedur wykorzystania środków unijnych, w związku z nieprawidłową dokumentacją projektu.

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie z uwagi na błędne nieuwzględnienie wniosków dowodowych przez organy, co naruszało zasady postępowania. NSA uchyla decyzje niższych instancji, wskazując na konieczność rozpatrzenia dowodów podważających materialną podstawę odpowiedzialności podatkowej K.B.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowienie ostateczne organu administracyjnego, które zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa w postaci bezpodstawnego uznania czynności faktycznej za egzekucyjną przy nieistniejącej wierzytelności oraz właściwość organu, jest nieważne.

NSA oddala skargę kasacyjną M. Sp. z o.o. jako bezzasadną, potwierdzając prawidłowość formalnej oceny wniosku o dofinansowanie przez Śląskie Centrum Przedsiębiorczości, zgodnie z zasadami przejrzystości i równego traktowania ustalonymi w ustawie wdrożeniowej.

Przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych mogą być stosowane odpowiednio do rekultywacji gruntów po działalności górniczej na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 5 pgg, niezależnie od charakteru tych gruntów. Właściwy organ posiada kompetencje do wydania decyzji rekultywacyjnej w takim zakresie.

Bezczynność organów administracji publicznej może być przedmiotem skargi, jeśli wpływa na załatwienie spraw w terminie przewidzianym przez prawo. Jednak brak rażącego naruszenia prawa wyklucza przyznanie sumy pieniężnej za bezczynność.

Ekwiwalent za urlop niewykorzystany przed 6 listopada 2018 r. określa się na podstawie zasad przed tą datą, nie zaś według niekonstytucyjnego współczynnika ułamkowego. NSA potwierdził konieczność stosowania nowych zasad ustalania, a nie wysokości, co uzasadnia ponowne ustalenie ekwiwalentu.