Prowadzenie gospodarstwa rolnego przez skarżącą stanowiło przeszkodę do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Pobieranie przez skarżącą wsparcia przeznaczonego dla rolników przesądzało o kwalifikacji jako prowadzenie działalności rolniczej, co wykluczało możliwość przyznania świadczenia.

Dla uzyskania zaświadczenia o podwyższeniu emerytury w związku ze służbą w szczególnych warunkach, funkcjonariusz Straży Granicznej musi wykazać nabycie uprawnień i kwalifikacji minera-pirotechnika oraz udział w bojowych działaniach minersko-pirotechnicznych; niespełnienie tych warunków uniemożliwia wydanie zaświadczenia.

Obowiązek usunięcia nielegalnie składowanych odpadów ciąży na domniemanym posiadaczu odpadów, o ile nie obali on domniemania prawnego wynikającego z ustawy o odpadach, a braki dowodowe po jego stronie nie naruszają zasad postępowania administracyjnego.

Umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie przyznania wzrostu uposażenia zasadniczego było prawidłowe z uwagi na utratę statusu funkcjonariusza przez skarżącego, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na wystąpienie negatywnych przesłanek określonych w art. 181 pkt 4 ustawy o SOP, uniemożliwiających przyznanie pomocy finansowej w przypadku wcześniejszego zbycia nieruchomości przez funkcjonariusza w trakcie służby.

Obowiązek szczepień ochronnych przewidziany w ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych jest egzekwowany administracyjnie, a nałożenie grzywny w celu przymuszenia jest legalne i uzasadnione w świetle prawa.

Zakończenie służby w Policji powoduje ustanie prawa do użytkowania kwatery tymczasowej przez emerytowanego funkcjonariusza. Decyzja przydziałowa niezakwestionowana w odpowiednim czasie staje się wiążąca, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych odmawiające zmiany tego stanu są prawidłowe.

Z uwagi na brak prawidłowego postępowania wyjaśniającego i niekompletność materiału dowodowego decyzje odmowne organu administracyjnego obu instancji w zakresie wydania pozwolenia wodnoprawnego zostały uchylone, a skarga kasacyjna oddalona ze względu na niezasadność.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując brak naruszenia prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych, stwierdzony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zaskarżone rozstrzygnięcie obejmuje tylko udzielone świadczenie w lutym 2023, nie zaś odstąpienie od leczenia.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA nie znajduje uzasadnienia prawnego i zostaje oddalona, gdyż zarzuty nie zostały dostatecznie skonkretyzowane, a decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za manipulacje tachografem była zasadna.

Na przedsiębiorcy wykonującym przewóz drogowy spoczywa obiektywna odpowiedzialność za przestrzeganie obowiązków i warunków przewozu, brak wpływu na naruszenie musi wynikać z okoliczności nadzwyczajnych. Kontrola nad dokumentacją leży po stronie przedsiębiorcy, mimo zlecania czynności podmiotom zewnętrznym.

Obowiązek szczepień ochronnych, mimo zakwestionowania niektórych przepisów przez TK, pozostaje wymagalny; postanowienia organów wydano zgodnie z prawem na podstawie obowiązujących przepisów.

Instalacje technologiczne w rodzaju systemu sprężonego powietrza, uzdatniania wody i rurociągów technologicznych mogą być klasyfikowane jako samodzielne budowle, podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, jeżeli nie są integralnie związane z budynkiem jako obiektem budowlanym.

Instalacje technologiczne usytuowane wewnątrz budynku, lecz nie pełniące funkcji typowych dla budynku, stanowią odrębne budowle podlegające opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu dotyczącym decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest prawidłowe, jeżeli liczba stron przekracza 10, a zawiadomienie za pomocą obwieszczenia skutecznie wypełnia obowiązek powiadomienia stron o decyzji, nie pozbawiając ich możliwości czynnego udziału w postępowaniu.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z 2020 roku podlega oddaleniu ze względu na brak wykazania rażącego naruszenia prawa oraz niezasadność zarzutów na wyrok sądu pierwszej instancji.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zostały uznane za prawidłowe, a skarga kasacyjna Stowarzyszenia Z. oddalona. Brak podstaw do uchylenia decyzji i wyroku z uwagi na prawidłowo ustalony stan faktyczny i zastosowanie prawa.

Realizacja prawa do rekompensaty za mienie zabużańskie wymaga inicjatywy strony w postaci formalnego wniosku, a brak skutecznego działania ze strony wnioskodawcy wyklucza uznanie przewlekłości postępowania z winy organu administracyjnego.

Zmiana terminu likwidacji szkoły nie stanowi nowej sprawy administracyjnej; organy administracyjne są związane wcześniejszym wyrokiem sądowym, co uniemożliwia wydanie nowej negatywnej opinii bez uwzględnienia wyników wcześniejszego postępowania sądowego.

W przypadku, gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie wskazuje ograniczeń dotyczących ilości budynków jednorodzinnych, dopuszczalna jest budowa kolejnego budynku na działce jednorodzinnej, a umiejscowienie budynku w granicy działki, zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, jest możliwe bez dodatkowej zgody na odstępstwa.

Opłata stała za wprowadzanie ścieków do wód obliczana jest dla pełnego rocznego okresu (365/366 dni), odzwierciedlając gotowość środowiska do świadczenia usług, niezależnie od faktycznej liczby dni zrzutu ścieków.

Naczelny Sąd Administracyjny, odrzucając skargę kasacyjną M.W., potwierdził, że przewóz osoby pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych stanowi naruszenie przepisów o przewozie okazjonalnym, uzasadniając nałożenie kary administracyjnej.

Brak przewlekłości postępowania Wojewody w sprawie rekompensat za mienie zabużańskie, brak podstaw do przyznania środków za zwłokę. Realizacja praw do rekompensaty wymaga inicjatywy strony.

Pojazd sprowadzony w stanie uszkodzonym, bez możliwości prawnej rejestracji, stanowi odpad w rozumieniu prawa o odpadach. Odpowiedzialność za jego przemieszczenie i konieczność zagospodarowania spoczywa na jego odbiorcy.