Na podstawie przesłanek bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz wymogów związanych z ochroną infrastruktury, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zasadność odmowy uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego (budowy stacji bazowej) przez zarządcę drogi. Skarga na postanowienie GDDKiA została oddalona.

Jeżeli inwestor realizuje budynek inny niż zgłoszony, którego budowa wymaga pozwolenia, dopuszcza się samowoli budowlanej, a brak sprzeciwu przy zgłoszeniu nie legalizuje takiej inwestycji.

Skarga kasacyjna w sprawie wykorzystania i rozliczania dotacji oświatowej jest oddalona z uwagi na brak podstaw do złożenia korekty rocznego rozliczenia w trakcie postępowania kontrolnego, co uniemożliwia kwestionowanie wymogu zwrotu niewykorzystanych środków.

Bezczynność oraz przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające wymierzenie sankcji oraz zobowiązanie do podjęcia decyzji administracyjnych.

W przypadku nieuiszczenia opłaty parkingowej, obowiązek jej zapłaty domniemanie obciąża właściciela pojazdu, chyba że wykaże on, iż korzystała z niego inna osoba; z uwagi na brak istotnego uchybienia proceduralnego, skarga kasacyjna została oddalona.

W postępowaniu administracyjnym obowiązkiem strony jest wykazanie tytułu prawnorzeczowego do nieruchomości. Organy administracji publicznej nie są zobowiązane do korygowania błędów we wnioskach dekretowych bez wyraźnych dowodów potwierdzających uchybienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z 1969 roku. Uznał, że nie wykazano rażącego naruszenia prawa, które uzasadniałoby jej unieważnienie w trybie nadzwyczajnym.

W sprawie odmowy świadczenia wychowawczego zastosowanie mają przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, a kraj pracy rodzica determinuje uprawnienia do świadczeń rodzinnych, niezależnie od ograniczenia władzy rodzicielskiej.

Zastrzeżenie informacji publicznej ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy" jest zasadne, jeżeli organ wskazał na realne wartości gospodarcze chronionych danych, co zostało tu prawidłowo zrealizowane. NSA uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, uznając decyzje organu za prawidłowe.

Przychody uzyskane przez podatnika stanowią definitywne przysporzenie podlegające opodatkowaniu jako otrzymane pieniądze w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., jeżeli nie wykazano ich powiązania z działalnością operacyjną podatnika.

Brak przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę wyklucza możliwość wznowienia postępowania, chyba że wystąpi przesłanka prawna wpływająca na możliwości zabudowy nieruchomości sąsiedniej wynikająca z art. 28 ust. 2 u.p.b.

Postępowanie scaleniowe dotyczące działki nr 40/1, w świetle stwierdzenia nieważności decyzji z 1979 roku, było bezprzedmiotowe. Zmiany faktyczne uniemożliwiają prowadzenie go skutecznie, a rozstrzyganie go w ramach ingerencji w stan prawny byłoby sprzeczne z obowiązującymi regulacjami prawnymi.

Nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności rażące naruszenie prawa proceduralnego, które może uzasadniać jedynie wznowienie postępowania, o ile nie zostały wykazane kwalifikowane wady decyzji dot. przejęcia gospodarstwa przez Skarb Państwa przed 1975 r.

Wszczęcie postępowania karnego względem innego podmiotu, niezwiązanego bezpośrednio z zobowiązaniami podatnika, nie może skutkować zawieszeniem biegu terminu przedawnienia podatku dochodowego tego podatnika.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że prawidłowe określenie podstawy opodatkowania wymaga dokładnego uwzględnienia specyfiki powierzchni użytkowej oraz kwalifikacji urządzeń budowlanych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego i budowlanego.

Wysokość odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod drogę publiczną winna być ustalana według stanu nieruchomości z dnia wskazanej ustawą z 13 października 1998 r., co determinuje sposób wykorzystania nieruchomości na tę datę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgłoszenie wyrobu medycznego, które pozostaje niekompletne i zawiera błędy formalne mimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia, może być uznane za niedokonane zgodnie z art. 63 ustawy o wyrobach medycznych. Rozbieżności w nazwie handlowej uniemożliwiają prawidłową identyfikację wyrobu, co uzasadnia decyzję o odmowie rejestracji.

Umowy o świadczenie wykładów mają charakter umowy o świadczenie usług, a nie dzieła, z uwagi na brak zindywidualizowanego rezultatu. Podlegają zatem regulacjom dotyczącym zlecenia, co skutkuje obowiązkiem ubezpieczeniowym.

W przypadku oddalenia skargi kasacyjnej NSA stwierdza, że prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia stwierdzenie nadpłaty podatku po upływie terminu przedawnienia, niezależnie od egzekucyjnej niemocy rozstrzygnięć sądowych.

W sytuacji, gdy podatnik nie wykazał przyczyn niedochowania 6-miesięcznego terminu, przywrócenie terminu dla złożenia zgłoszenia podatkowego SD-Z2 nie jest możliwe pomimo występujących okoliczności pandemii COVID-19 i problemów zdrowotnych.

NSA oddala skargę kasacyjną T.F. z powodu braku przesłanek do umorzenia zaległości podatkowych. Organy prawidłowo zastosowały uznanie administracyjne, a brak zmiany decyzji nie narusza przepisów prawa podatkowego.

Zabezpieczenie zobowiązań podatkowych może być zastosowane, gdy istnieje uzasadniona obawa ich niewykonania, oparta na obiektywnych przesłankach. Należytu udokumentowane dowody nieprawidłowości podatkowych oraz brak majątku uprawdopodabniają możliwość niewykonania zobowiązań, co zasadnia decyzję o zabezpieczeniu.

Dla wydania decyzji o warunkach zabudowy jest niezbędne zapewnienie realnej i technicznie możliwej infrastruktury podłączeniowej, co winno być potwierdzone stosowną umową lub gwarancją od gestorów sieci, zgodnie z art. 61 ust. 5 u.p.z.p.; ich brak uzasadnia oddalenie skargi.

Umowa dotycząca przeprowadzenia wykładu dla aplikantów radcowskich, mimo jej nazwy, nie spełnia przesłanek umowy o dzieło, lecz stanowi umowę o świadczenie usług z obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.