Na gruncie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki nie jest uzależniona od liczby wierzycieli wymienionych w przepisach prawa upadłościowego, co potwierdzają stanowiska orzecznictwa i TSUE.

W przypadku odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wydanie decyzji przed umożliwieniem stronie odniesienia się do nowych dowodów narusza zasady uczestnictwa procesowego i jest podstawą do uchylenia decyzji. Organ winien stworzyć realną możliwość reakcji strony na okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym wynikający z przepisów prawa podlega przymusowej realizacji administracyjnej, a jego wymagalność weryfikowana jest przez badanie kwalifikacyjne. Odmowa poddania się badaniu kwalifikacyjnemu równoznaczna jest z naruszeniem obowiązku szczepień.

Postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego, doręczone na podstawie nieprawidłowo przyjętego zakresu pełnomocnictwa, jest czynnością procesową nieskuteczną, co oznacza, że postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte, a wydane decyzje nie wywołują skutków prawnych.

Zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej nie powstaje na podstawie informacji wydanej na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, lecz na skutek wydania decyzji administracyjnej opartej na art. 273 ust. 6 lub art. 272 ust. 19 Prawa wodnego, mającej konstytutywny charakter.

Zobowiązanie do zapłaty opłaty zmiennej z tytułu korzystania z wód nie powstaje z mocy informacji ustalającej opłatę, lecz poprzez wydanie konstytutywnej decyzji administracyjnej, kreującej to zobowiązanie.

NSA orzeka, że informacja wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego nie kreuje zobowiązania podatkowego; zobowiązanie powstaje dopiero w wyniku decyzji administracyjnej, stąd wydana decyzja jest elementem niezbędnym dla zaistnienia zobowiązania za usługi wodne.

Zobowiązanie podatkowe z tytułu opłaty zmiennej za usługi wodne powstaje poprzez doręczenie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 21 § 1 pkt 2 o.p., nie zaś na podstawie informacji wydanej na art. 272 ust. 17 P.w., co przesądza konieczność stosowania terminów przedawnienia.

Informacja o ustaleniu wysokości opłaty za usługi wodne nie stanowi podstawy zobowiązania podatkowego; jest nim wyłącznie decyzja administracyjna, która kształtuje zobowiązanie w sposób wiążący i której doręczenie musi nastąpić w przewidzianym terminie.

Doręczenie decyzji podatkowej nieprawidłową drogą (pocztowo zamiast elektronicznie) powoduje jej nieskuteczność procesową oraz brak wejścia do obrotu prawnego, co skutkuje niedopuszczalnością odwołania.

Odmowa ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dla całej działki, gdy przeznaczenie pod cel publiczny dotyczy jedynie fragmentu, jest nieuzasadniona. Wymaga to analizy możliwości wydzielenia części wolnych od obciążeń, zgodnie z art. 214a ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skarga kasacyjna, w której zarzucono niewłaściwości formalne w tytule wykonawczym oraz przedawnienie zobowiązania podatkowego, jest niezasadna, gdyż te kwestie były już prawomocnie rozstrzygnięte w odrębnych postępowaniach. Ponadto tytuł wykonawczy musi uwzględniać okresy nienaliczania odsetek.

Egzekucyjne postępowanie administracyjne uznaje się za prawidłowe, jeżeli zarzuty dotyczące nieprawidłowości w obliczaniu odsetek i doręczenia upomnienia były prawomocnie rozstrzygnięte, a skarga kasacyjna jest niezasadna wobec braku nowych okoliczności faktycznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak zasadności zarzutów dotyczących nieprawidłowości w naliczaniu odsetek i przedawnienia zobowiązania, przy utrzymaniu prawomocnej oceny prawnej wcześniejszych orzeczeń sądów administracyjnych.

Brak przesłanek do uznania, że działka stanowiła drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 r., skutkuje niemożnością stwierdzenia jej nabycia z mocy prawa przez jednostkę samorządu terytorialnego. Decyzja wymaga ponownego ustalenia stanu faktycznego w kontekście przepisów o drogach publicznych.

Warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest legitymowanie się przez współmałżonka osoby wymagającej opieki orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Żądanie skargi kasacyjnej w kwestii błędnej wykładni art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r. jest bezpodstawne i podlega oddaleniu.