Dla zwolnienia likwidatora z odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania spółki niewypłacalność względem jednego wierzyciela jest wystarczającą przesłanką do zgłoszenia wniosku o upadłość. Obowiązek ten nie zależy od liczby wierzycieli, lecz od niewykonania wymagalnych zobowiązań.

Organ administracji jest zobowiązany do uwzględnienia całych działek ewidencyjnych podczas wyznaczania obszaru analizowanego dla warunków zabudowy. Odmowa ustalenia warunków zabudowy musi być oparta na kompletnym materiale dowodowym, w tym właściwie przeprowadzonych analizach urbanistycznych.

Skarga kasacyjna Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii dotycząca uchylenia decyzji o wstrzymaniu działalności schroniska dla zwierząt została oddalona z powodu niewystarczającego uzasadnienia zmiany kwalifikacji działalności przez organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na uchybienia w uzasadnieniu wyroku uniemożliwiające jego kontrolę instancyjną.

Faktury VAT uznane za nierzetelne nie stanowią podstawy do uznania ich za koszty uzyskania przychodów. Organy podatkowe nie są zobowiązane do bezpośredniego potwierdzania transakcji, a podatnik musi wykazać rzeczywisty charakter wydatku.

Informacja o wysokości opłaty za usługi wodne, wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, jest czynnością materialno-techniczną i nie kreuje zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie powstaje dopiero na podstawie konstytutywnej decyzji administracyjnej, której nieterminowe doręczenie wyłącza powstanie zobowiązania.

Informacja w sprawie wysokości opłaty zmiennej nie kreuje zobowiązania; zobowiązanie powstaje z chwilą doręczenia konstytutywnej decyzji administracyjnej.

Informacja wydana na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy Prawo wodne ma charakter materialno-techniczny i nie kreuje zobowiązania podatkowego; zobowiązanie powstaje dopiero na skutek doręczenia decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 272 ust. 19 i art. 273 ust. 6 tejże ustawy.

Informacja o wysokości opłat za usługi wodne wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego nie kreuje zobowiązania podatkowego. Charakter konstytutywny mają wyłącznie decyzje wydane na podstawie art. 272 ust. 19 lub art. 273 ust. 6 Prawa wodnego.

Informacja wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego nie kreuje zobowiązania podatkowego. Kreują je wyłącznie decyzje konstytutywne na podstawie art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, doręczone w przewidzianym terminie. W przeciwnym razie zobowiązanie nie powstaje.

Brak świadomości co do prawa własności nieruchomości nie wpływa na odpowiedzialność administracyjną za wycięcie drzew bez zezwolenia posiadacza, gdyż odpowiedzialność administracyjna opiera się na naruszeniu przepisów, a nie na winie.

Skarga kasacyjna na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji została oddalona. Orzeczono, że decyzje nie naruszyły prawa w sposób rażący, a skarżącej nie przysługiwał interes prawny.

Na gruncie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki nie jest uzależniona od liczby wierzycieli wymienionych w przepisach prawa upadłościowego, co potwierdzają stanowiska orzecznictwa i TSUE.

W przypadku odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wydanie decyzji przed umożliwieniem stronie odniesienia się do nowych dowodów narusza zasady uczestnictwa procesowego i jest podstawą do uchylenia decyzji. Organ winien stworzyć realną możliwość reakcji strony na okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym wynikający z przepisów prawa podlega przymusowej realizacji administracyjnej, a jego wymagalność weryfikowana jest przez badanie kwalifikacyjne. Odmowa poddania się badaniu kwalifikacyjnemu równoznaczna jest z naruszeniem obowiązku szczepień.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że orzeczenie TSUE z 8 czerwca 2023 r. C-322/22 ma wpływ na decyzje podatkowe, uzasadniając wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.

Odmowa ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dla całej działki, gdy przeznaczenie pod cel publiczny dotyczy jedynie fragmentu, jest nieuzasadniona. Wymaga to analizy możliwości wydzielenia części wolnych od obciążeń, zgodnie z art. 214a ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skarga kasacyjna, w której zarzucono niewłaściwości formalne w tytule wykonawczym oraz przedawnienie zobowiązania podatkowego, jest niezasadna, gdyż te kwestie były już prawomocnie rozstrzygnięte w odrębnych postępowaniach. Ponadto tytuł wykonawczy musi uwzględniać okresy nienaliczania odsetek.

Egzekucyjne postępowanie administracyjne uznaje się za prawidłowe, jeżeli zarzuty dotyczące nieprawidłowości w obliczaniu odsetek i doręczenia upomnienia były prawomocnie rozstrzygnięte, a skarga kasacyjna jest niezasadna wobec braku nowych okoliczności faktycznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak zasadności zarzutów dotyczących nieprawidłowości w naliczaniu odsetek i przedawnienia zobowiązania, przy utrzymaniu prawomocnej oceny prawnej wcześniejszych orzeczeń sądów administracyjnych.

Brak przesłanek do uznania, że działka stanowiła drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 r., skutkuje niemożnością stwierdzenia jej nabycia z mocy prawa przez jednostkę samorządu terytorialnego. Decyzja wymaga ponownego ustalenia stanu faktycznego w kontekście przepisów o drogach publicznych.

Faktury VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w kontekście podatku dochodowego. Ciężar dowodu spoczywa na podatniku, który musi wykazać prawdziwość i rzetelność dokumentów uzasadniających zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych.