Działanie Dyrektora KIS, polegające na wydaniu interpretacji indywidualnej dotyczącej opłat od napojów alkoholowych, było pozbawione podstaw prawnych, gdyż wniosek został milcząco załatwiony przez Ministra Zdrowia. Interpretację indywidualną należało uchylić jako przyjętą z naruszeniem zasady legalizmu.

Zakaz grodzenia terenów przy publicznych wodach powierzchniowych określony w art. 232 ust. 1 Prawa wodnego nie podlega odstępstwom bez istotnego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego. Argumenty związane z ochroną własności i działalnością gospodarczą nie uzasadniają odstępstwa, jeśli nie dowiedziono poważnego i powszechnego zagrożenia.

Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając za prawidłowe i zgodne z prawem nałożenie przez organy administracyjne kary za nieterminowe złożenie sprawozdania z odbioru odpadów, bez podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Czas dopływu ścieków do jeziora, w kontekście art. 75 pkt 2 lit. d ustawy Prawo wodne, należy liczyć od momentu wypłynięcia ścieków z oczyszczalni. Wody opuszczające oczyszczalnię ścieków są nadal ściekami, co wpływa na ocenę spełnienia przesłanki czasowej zakazu wprowadzenia takich ścieków do jeziora.

Skarga kasacyjna Przedsiębiorstwa G. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu została oddalona, uznając zasadność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i potwierdzając obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę dla prac budowlanych związanych z wodociągiem.

Zarządzenie pokontrolne organu ochrony środowiska powinno jasno określać obowiązki kontrolowanej jednostki, zwłaszcza gdy przepisy i załączniki do zezwoleń są sprzeczne; nie jest wystarczające jedynie przepisanie przepisów prawa.