NSA uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, nakazując ustalenie, czy nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną w dacie 31 grudnia 1998 r. celem stwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach granic określonych skargą kasacyjną, oddalił skargę, uznając, że zarzuty skarżącej nie wpływały istotnie na wynik sprawy. Podtrzymał oceny dokonane przez sądy niższych instancji oraz podkreślił obowiązek przeprowadzenia ustaleń faktycznych obejmujących zebrany materiał dowodowy.

Brak podstaw do zmiany umowy w trybie aneksów, zmiany naruszały art. 144 ust. 1 i art. 7 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 PZP. Zmiany istotne mogły wpłynąć na wynik przetargu i zakres wykonawców, co uzasadniało korektę finansową.

Roboty związane z podwyższeniem grobli uznano za budowlę ziemną, stanowiącą obiekt budowlany. Zachodzi potrzeba oceny ich zgodności z Prawem budowlanym, co uzasadnia brak podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

W sprawach odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółki organ podatkowy jest zobowiązany do wykazania bezskuteczności egzekucji, która może być ustalona na podstawie wszelkich dowodów. Przesłanka ta jest spełniona, jeżeli egzekucja nie jest skuteczna zarówno w całości, jak i częściowo.

Ograniczenia w przeznaczeniu działek rolnych na tereny zieleni krajobrazowej, wprowadzone uchwałą, nie przekraczają granic władztwa planistycznego gminy i są zgodne z prawem, zważywszy na racjonalne zarządzanie przestrzenne i ochronę środowiska.

Usługi pośrednictwa polegające na promowaniu przedsiębiorstwa i pozyskiwaniu zamówień nie stanowią usług wymienionych ani podobnych do wskazanych w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co wyklucza ograniczenie odliczalności kosztów z tejże regulacji.

Legalizacja rozbudowy garażu na podstawie przepisów prawa budowlanego z 1974 r. jest dopuszczalna w przypadku braku stwierdzenia przesłanek do rozbiórki z art. 37 ust. 1 tej ustawy. Powiększenie garażu nie naruszało miejscowego planu, ani nie zagrażało zdrowiu i bezpieczeństwu.

Znak towarowy słowno-graficzny "WAKACJE Z GWIAZDAMI" nie posiada charakteru dystynktywnego wymaganego do rejestracji jako znak towarowy. Zgłoszone oznaczenie ma charakter czysto informacyjny i opisowy, co czyni je niezdolnym do odróżniania towarów i usług w obrocie rynkowym, własnych poszczególnym przedsiębiorcom.

Wskazanie w orzeczeniu z 1954 r. tylko ogólnej powierzchni gruntów, bez konkretyzacji działek, stanowiło rażące naruszenie art. 1-4 dekretu z 1949 r. oraz art. 75 rozporządzenia z 1928 r., co skutkowało uchyleniem decyzji Ministra Rolnictwa.

Decyzja architektoniczna nie narusza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a skarga kasacyjna dotycząca jej unieważnienia, która opierała się na pośrednich możliwych interpretacjach planu, jest niezasadna z uwagi na brak rażącego naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że regularne niedopełnianie obowiązku zawiadomienia starosty o nabyciu pojazdu stanowi naruszenie o znacznej wadze, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej, a trudności interpretacyjne wynikające z "przepisów covidowych" nie zmieniają kwalifikacji prawnej naruszenia.

Niedopełnienie obowiązku zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu w terminie 30 dni nie może być kwalifikowane jako naruszenie znikomej wagi, szczególnie gdy sprawca jest profesjonalistą w handlu pojazdami, a naruszenie jest powtarzalne i permanentne.

Art. 154 k.p.a. nie może być stosowany do decyzji ostatecznych, które ustalają nabycie praw przez strony, nawet jeśli są deklaratoryjne; decyzje takie nie są uchylalne w tym trybie.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje opiekunowi cudzoziemcowi, nieposiadającemu obywatelstwa określonego w ustawie, mimo że sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem, obywatelem Ukrainy, ponieważ dziecko nie jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną [...] S.A. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Warszawskiego z 1994 roku, uznając brak rażącego naruszenia prawa. NSA wskazuje na konieczność precyzyjnego powołania przepisów rażąco naruszonych przez decyzję administracyjną.

Skarga kasacyjna na postanowienie o uznaniu sprzeciwu za niedopuszczalny nie jest dopuszczalna, gdy sprzeciw opiera się na okolicznościach będących przedmiotem odrębnych postępowań, co wyklucza zastosowanie art. 127 § 1 k.p.a.

Nie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu, gdyż przemieszczenie samochodu z Belgii do Polski wynikało z osobistej zmiany miejsca zamieszkania, a nie stanowiło realizacji wewnątrzwspólnotowej dostawy.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na bezzasadność zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego; prawidłowe ustalenie braku należytej staranności skarżącej w relacjach handlowych, co uzasadniało zakwestionowanie faktur VAT.

Sąd administracyjny I instancji prawidłowo uznał, że upoważnienie do reprezentacji w czynnościach kontrolnych nie daje prawa do wglądu w akta po ich zakończeniu; prawidłowości takiego wyroku nie podważyły zarzuty postawione w skardze kasacyjnej.