Uchybienie zasadzie specjalności, w szczególności przekroczenie jej przy orzekaniu kary łącznej, skutkuje uchyleniem wyroku i umorzeniem postępowania. Zasada specjalności jest negatywną przesłanką wymierzenia kary łącznej.

NSA oddalił skargę kasacyjną wobec braku usprawiedliwionych podstaw wykazujących błędną wykładnię przepisów prawa materialnego przez sądy niższych instancji, związanych z ustaleniem stawki podatku od nieruchomości.

Zarządca masy sanacyjnej Spółki nie wykazał braku wymagalności zobowiązania podatkowego z przyczyn innych niż odroczenie terminu lub rozłożenie na raty. Wspomniane przesłanki nie wpłynęły na status wymagalności należności VAT. Skarga kasacyjna została oddalona.

W sprawie kwalifikacji prawnopodatkowej obiektów takich jak stacje redukcyjne, poszczególne obiekty muszą być oceniane indywidualnie pod kątem spełniania kryteriów budowli, a decyzja podatkowa nie może opierać się wyłącznie na klasyfikacji kompleksu jako całości.

Zaniechanie zgłoszenia nabycia pojazdu z uchybieniem ustawowego terminu nie może być klasyfikowane jako naruszenie znikomej wagi, gdy stało się regularną praktyką. Termin notyfikacji jest kluczowy dla funkcji ewidencyjnych i kontrolnych, a jego naruszenie usprawiedliwia nałożenie kary pieniężnej.

Nawet jeżeli naruszenie terminu zgłoszenia nabycia pojazdu było znaczne i wielokrotne, nie kwalifikuje się go jako naruszenia „znikomej wagi”, co wyklucza odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na przedsiębiorcę zajmującego się obrotem pojazdów.

Roboty związane z podwyższeniem grobli uznano za budowlę ziemną, stanowiącą obiekt budowlany. Zachodzi potrzeba oceny ich zgodności z Prawem budowlanym, co uzasadnia brak podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

NSA uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, nakazując ustalenie, czy nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną w dacie 31 grudnia 1998 r. celem stwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach granic określonych skargą kasacyjną, oddalił skargę, uznając, że zarzuty skarżącej nie wpływały istotnie na wynik sprawy. Podtrzymał oceny dokonane przez sądy niższych instancji oraz podkreślił obowiązek przeprowadzenia ustaleń faktycznych obejmujących zebrany materiał dowodowy.