Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej wymaga jednoznacznego ustalenia przekroczenia prawnie dopuszczalnych norm na podstawie wiarygodnych pomiarów, przy uwzględnieniu ewentualnych błędów pomiarowych zgodnych z przepisami.
Organ administracji publicznej oraz sądy administracyjne prawidłowo odmówiły uznania za spełniony wymogu nieprzerwanego trzyletniego okresu zatrudnienia B.D. jako dyrektora szkoły, przyjmując, że przerwa w zatrudnieniu w sierpniu 2017 roku nie spełnia wymogu art. 9e ust. 1 Karty Nauczyciela. Skarga kasacyjna została oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wydatki związane z mieszanym użytkowaniem samochodów służbowych przez pracowników spółki nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, zatem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego wobec zarządu M. sp. z o.o. nie stanowiło działań instrumentalnych w rozumieniu niewłaściwego wykorzystywania przepisów o zawieszeniu biegu przedawnienia podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zgodność decyzji organów podatkowych z przepisami prawa poprzez odmowę uwzględnienia odliczeń VAT przedstawionych przez M. sp. z o.o.
W okolicznościach szczególnych, termin na złożenie wniosku o zwrot podatku akcyzowego musi być interpretowany zgodnie z wykładnią funkcjonalną art. 107 ust. 1 u.p.a., aby zapewnić proporcjonalność prawa, zezwalając na zwrot akcyzy po upływie jednorocznego terminu.
W przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego, z której wynika prawo do zwrotu akcyzy, art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym należy interpretować z zgodą z zasadami proporcjonalności, dopuszczając zwrot akcyzy mimo upływu rocznego terminu, gdy szczególne okoliczności na to wskazują.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia była zasadne z uwagi na istotne braki w postępowaniu dowodowym organu I instancji, które nie mogły być sanowane przez organ odwoławczy.
Uchybienie polegające na rejestracji pojazdu bez dokumentów homologacyjnych, mimo że jest oczywiste, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych. Dokument homologacji jest obligatoryjny przy rejestracji nowych pojazdów.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził prawidłowość klasyfikacji naruszeń przez organ administracyjny. Uchylając zaskarżony wyrok WSA, potwierdził zgodność decyzji organu nałożenia kary pieniężnej z polskimi przepisami, odrzucając tezę o niezgodności z prawem unijnym.
Brak wykazania interesu prawnego przez skarżącego uzasadnia odmowę udostępnienia mu danych z operatu ewidencyjnego. Ocena ta opiera się na przepisach ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, niezależnie od ogólnych uprawnień z ustawy o dostępie do informacji publicznej.
NSA podkreślił, że przetwarzanie danych osobowych w ramach działalności prywatnej nie podlega pod Rozporządzenie 2016/679, co czyni postępowanie organu administracji publicznej bezprzedmiotowym i właściwie umorzonym.