Skarżąca nie dochowała należytej staranności, skutkiem czego płatności nienależnie otrzymane podlegają zwrotowi z powodu naruszenia prawa materialnego oraz procedury administracyjnej, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ARiMR i rozporządzeniem 809/2014.

Nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów istotnych do legalizacji budowli skutkuje bezwzględnym obowiązkiem wydania decyzji o rozbiórce wobec przewidzianego charakteru związanego przepisu art. 48 ust. 4 P.b. W skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące formy aktu oraz współdziałania organów nie podważają legalności decyzji.

Nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdy nowe okoliczności faktyczne i dowody były organowi znane w dniu wydania decyzji ostatecznej. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, brak podstaw do wznowienia postępowania.

Podatnik korzystający z procedury VAT-marża musi udokumentować nabycie towaru od podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. W przeciwnym razie, obowiązują zasady opodatkowania ogólnego.

Płatności z tytułu zalesiania uzyskane przez N. Sp. j. zostały pobrane nienależnie z uwagi na świadome stworzenie przez spółkę sztucznych warunków do ich uzyskania, co wyklucza wyłączenie obowiązku zwrotu takich środków na podstawie pomyłki organu oraz niemożności wykrycia błędu.

W sytuacji, gdy strona nie przedłoży dokumentacji w wymaganym terminie w postępowaniu legalizacyjnym, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, chyba że strona wykaże uzasadnione przyczyny opóźnienia w uzyskaniu decyzji administracyjnych, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

Plan miejscowy precyzyjnie wskazuje obszary, gdzie dozwolone są inwestycje gospodarcze uciążliwe dla mieszkaniowych funkcji, co wyklucza ich realizację na terenach innych niż określone. Wobec braku zgodności z ustaleniami planu, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach musi być odmowna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, przyznając rację organowi administracyjnemu i uznając, że doręczenie zastępcze decyzji było skuteczne, a skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Nie można legalnie zarejestrować pojazdu, gdy zmiany konstrukcyjne są przeprowadzone bez zgody producenta i wymaganych dokumentów homologacyjnych; decyzja rejestracyjna wydana bez spełnienia takich warunków stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

Świadectwo doradcy ds. bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych można cofnąć na podstawie polskiej ustawy, mimo że dyplom wydano za granicą, jeżeli następuje rażące naruszenie obowiązków przewozowych w Polsce.

Decyzja starosty rejestrująca pojazd z niezatwierdzonymi zmianami konstrukcyjnymi, bez wymaganych oświadczeń producenta, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające jej unieważnienie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, obligując do uzyskania homologacji na zmienione parametry pojazdu, co uprawniało do stwierdzenia jej nieważności.

Stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, gdyż brakowało wymaganych oświadczeń producenta potwierdzających zgodność zmian konstrukcyjnych z homologacją.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu została uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002 r. Brak zgodności z zasadą homologacji pojazdu przez producenta uzasadnia utrzymanie w mocy decyzji stwierdzającej nieważność.