Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zaniedbania sądu I instancji w sferze uzasadnienia wyroku, w kontekście braku jego instancyjnej kontroli, uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku WSA, korzystając z podstawy art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Właściciel nieruchomości ma status strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, jeśli istnieje potencjalne oddziaływanie inwestycji na jego działkę. Nie jest wymagane przekroczenie norm oddziaływania, wystarczająca jest potrzeba ustalenia tego oddziaływania przez organ administracyjny.
Uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożone po terminie, bez skutecznego obalenia domniemania doręczenia, skutkuje stwierdzeniem jego uchybienia i oddaleniem żądań o przywrócenie terminu.
Rejestracja pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne, podlega unieważnieniu na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej spółki, uznając legalność działań organów administracyjnych ustalających nienależne pobranie płatności mimo wcześniejszych decyzji przyznających świadczenia, nie naruszając zasady ne bis in idem.
NSA uznał, że PARP miała uprawnienie do skierowania projektu do ponownej oceny w ramach dostępnych kryteriów, jeśli wynikało to z okoliczności mogących negatywnie wpłynąć na wynik wcześniejszej oceny wniosku.
Sąd uznał, że skarga kasacyjna była nieuzasadniona, i potwierdził legalność odmowy pomocy na zalesianie, powołując się na brak usprawiedliwionej podstawy prawnej do odmiennych ustaleń faktycznych i prawnych oraz braku naruszenia przez WSA i organ prawa materialnego.
Nałożenie grzywny w celu przymuszenia przez organ egzekucyjny jest uzasadnione, gdyż stanowi mniej dolegliwy środek egzekucyjny w porównaniu do wykonania zastępczego, a zobowiązany może uniknąć grzywny przez terminowe wypełnienie obowiązku usunięcia odpadów.
Rozpoznanie zarzutów dotyczących egzekucji administracyjnej w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym oraz wszczęcie postępowania egzekucyjnego bez uprzedniego doręczenia upomnienia jest dopuszczalne, jeżeli zobowiązanie podatkowe zostało określone ostateczną decyzją administracyjną.
Odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zaległości podatkowe na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter subsydiarny i aktualizuje się wyłącznie po wykazaniu przez organ podatkowy bezskuteczności egzekucji wobec spółki oraz pełnienia funkcji w czasie powstania zobowiązania.
Dopłaty do spółki, wniesione poprzez kompensatę zobowiązań, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż art. 15cb u.p.d.o.p. wymaga faktycznej wpłaty na rachunek spółki.
Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej ulega umorzeniu z mocy prawa, gdy wszczęto je po upływie 30 lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r.