Brak podstaw do zmiany lub uchylenia wyroku WSA w zakresie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości w związku z inwestycją drogową. Zarzuty skargi kasacyjnej były niezasadne, a procedura administracyjna nie została naruszona w sposób wpływający na rozstrzygnięcie.

Art. 3 pkt 1a ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do uzgadniania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, gdyż posiada charakter ustrojowy, a nie materialnoprawny.

Teren inwestycyjny nie pokryty mapą zagrożenia powodziowego nie wymaga uzgodnień z Wodami Polskimi dla ustalenia warunków zabudowy, nawet gdy część działki jest obszarem szczególnego zagrożenia powodzią.

Skarga kasacyjna M.S. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii odnośnie ustalenia odszkodowania została oddalona przez NSA z uwagi na zgodność operatu szacunkowego z przepisami oraz brak istotnych wpływów proceduralnych na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Warszawie, dotycząca decyzji Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, nie była usprawiedliwiona z powodu braku istotnych uchybień proceduralnych, a zasądzone odszkodowanie odpowiadało postanowieniom prawa materialnego.

Skarga kasacyjna Ł. S. została oddalona. Ustalona i zatwierdzona przez sądy wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość była prawidłowa, a zarzuty proceduralne oraz prawnomaterialne nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu, nie poparta wymaganym oświadczeniem producenta, narusza prawo w sposób rażący, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.