Prezydent m.st. Warszawy, działając jako reprezentant Skarbu Państwa, posiada legitymację do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w postępowaniu nadzorczym o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

NSA podtrzymał wyrok WSA, stwierdzający nieważność uchwały Rady Miejskiej w B. odnośnie opłat za usunięcie pojazdu z drogi, z powodu deficytów uzasadnienia niezgodnych z wymogami u.p.r.d.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepisy art. 10 ust. 5c ustawy o drogach publicznych pozwalają na dekategoryzację drogi powiatowej na gminną, jeśli nowa droga zastępuje starodroże, a kontrolowana uchwała Rady Powiatu została prawidłowo uzasadniona i pozbawiona uchybień prawnych.

Kumulacja kar za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu nie jest dopuszczalna, gdy naruszenie dotyczy przekroczenia 1,5 godziny, a stanowisko Głównego Inspektora Transportu Drogowego w tej kwestii jest niezgodne z nowelizacją ustawy o transporcie drogowym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z powodu nieważności postępowania spowodowanej niepełną sentencją wyroku pozbawiającą stronę prawa do rozstrzygnięcia całości skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przeszkodą do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie może być fakt istnienia innych krewnych zobowiązanych alimentacyjnie względem osoby wymagającej opieki, jeśli faktyczną opiekę sprawuje skarżąca, która zrezygnowała z pracy. (art. 17 ust. 1 u.ś.r.)

Czynności polegające na przeprowadzaniu szkoleń edukacyjnych z zakresu doskonalenia umiejętności nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co uzasadnia podleganie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Zachodzi możliwość nałożenia osobnych administracyjnych kar pieniężnych za brak wymaganego zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym oraz za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie. Odmienność tych sankcji wynika z różnych podstaw prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych o nałożeniu kary pieniężnej za niezgodność z wymogami jakości handlowej jest zgodna z prawem, ponieważ produkty były nieprawidłowo oznaczone pod kątem widoczności informacji o kraju pochodzenia.