Oddalenie skargi kasacyjnej spółki A. sp. z o.o. przeciw decyzji o zamknięciu składowiska odpadów nastąpiło z powodu niewłaściwego zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. i art. 148 ust. 3 ustawy o odpadach. Żądanie zmiany decyzji było nieterminowe i niezgodne z prawem.

Węzłowy charakter rozstrzygnięcia sprowadza się do uznania, iż dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, konieczna jest analiza skutków społeczno-gospodarczych w obrocie prawnym, których brak w trybie nadzoru nieważnościowego uniemożliwia kwalifikację naruszenia prawa jako rażącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stwierdzenie nieważności decyzji o odszkodowaniu, którą unieważniły wcześniejsze orzeczenia wywłaszczeniowe, jest zgodne z prawem, mimo późniejszego wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego art. 156 k.p.a.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny z mocy prawa, a jego realizacja musi być zgodna z przepisami konstytucyjnymi; w razie braku szczególnych przeciwwskazań zdrowotnych brak zgłoszonego na czas dziecka na szczepienia uzasadnia nałożenie sankcji administracyjnych.

Członek zarządu spółki akcyjnej, pełniący formalnie swoje obowiązki, odpowiada za zobowiązania podatkowe spółki, niezależnie od faktycznego zakresu zarządzania jej sprawami, jeżeli należność podatkowa stała się wymagalna w okresie pełnienia tych obowiązków.

Członek zarządu spółki kapitałowej może odpowiadać za zaległości podatkowe spółki nawet w przypadku, gdy jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstaje w związku z niewypłacalnością dłużnika, niezależną od liczby wierzycieli.

W przypadku orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o., bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz formalne pełnienie funkcji członka zarządu przez skarżącego uzasadniają obciążenie wyłącznie jego odpowiedzialnością podatkową.

Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinien jednoznacznie określać racjonalne warianty realizacji projektu, a ich brak stanowi przeszkodę w ustaleniu środowiskowych uwarunkowań, co jest podstawą do uchylenia decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność zaskarżonej decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Brak uzasadnionych podstaw do podważenia decyzji środowiskowych przedsięwzięcia w zakresie budowy nowej ulicy z linią tramwajową w G. i utrzymał ją w zgodzie z preferowanym wariantem inwestora.

Skarga kasacyjna F. sp. z o.o. na decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach została oddalona przez NSA. Decyzja organów i sądów niższych instancji była prawidłowa, a wariant C uznano za najkorzystniejszy mimo braku społecznej akceptacji.