Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, jako organ zobowiązany, dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej, co uzasadniało nałożenie na niego grzywny i zasądzenie kosztów postępowania.
Nieruchomości będące własnością Skarbu Państwa, o które ubiega się spółka PKP, mogą stać się przedmiotem nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego, jedynie jeżeli udokumentowane jest ich posiadanie przez PKP według kryteriów określonych w art. 34 ustawy o komercjalizacji PKP, z uwzględnieniem wymogów dokumentacyjnych rozporządzenia z 2001 r.
Brak uprawnień skarżącej spółki do żądania interpretacji indywidualnej na podstawie ustawy Prawo przedsiębiorców uzasadniał umorzenie postępowania przez GIOŚ i wykluczał możliwość wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że umorzenie postępowania administracyjnego z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej K.p.a. jest zasadne, gdy postępowanie wszczęte jest po upływie trzydziestu lat od wydania decyzji. Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, jeśli doręczenie decyzji było zgodne z obowiązującymi zasadami.
W sprawie o zatwierdzenie projektu robót geologicznych derogacja art. 41 ust. 2 p.g.g. uniemożliwia wykluczenie właściciela sąsiedniej nieruchomości jako strony postępowania, a organ administracyjny winien rozpoznać jego interes prawny zgodnie z art. 28 k.p.a.
W przypadku spraw sądowoadministracyjnych, w których przedmiotem zaskarżenia jest odmowa przyznania odsetek, jednak bez skonkretyzowanej należności pieniężnej, zwrot kosztów oblicza się według stawek minimalnych przewidzianych dla spraw niepieniężnych.
W postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, skarżący musi wykazać interes prawny jako strona w decyzji ostatecznej. Brak interesu prawnego uniemożliwia wznowienie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że skarżący nie posiada interesu prawnego do bycia stroną w postępowaniu o przyznanie płatności z wniosku innego rolnika, co wyłącza możliwość wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Organ administracyjny prawidłowo ustalił warunki środowiskowe dla budowy drogi S-19, w zgodzie z ustawą o ocenach oddziaływania na środowisko; nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności było uzasadnione interesem publicznym.
Oddalenie skarg kasacyjnych M.J. oraz F.L. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Miasta Krakowa działała w granicach władztwa planistycznego, a procedura nie naruszyła przepisów prawa w sposób istotny.
Skarga kasacyjna na uchwałę planistyczną dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Krakowie została oddalona; władztwo planistyczne Rady Miasta Krakowa nie przekroczyło granic, a plan miejscowy jest zgodny ze studium i nie narusza prawa własności.