Właściciele sąsiadujących nieruchomości, uczestniczący w rozgraniczeniowym postępowaniu administracyjnym jako strony, obowiązani są zgodnie z art. 152 k.c. do ponoszenia kosztów tego postępowania po połowie, co obejmuje także koszty nie wynikające z ustawowego obowiązku organu.

NSA orzekł, iż błędna interpretacja przepisów unijnych oraz niewłaściwe ustalenia faktyczne dot. powiązań przedsiębiorstwa z innymi podmiotami uzasadnia uchylenie decyzji odmownej organu oraz wyroku sądu I instancji.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego wymaga dostatecznego zgromadzenia i oceny materiału dowodowego. Decyzje w sprawie z brakiem wyraźnej granicy pasa i dowodów należy uchylić aż do wyjaśnienia stanu faktycznego, z zachowaniem pełni procedur administracyjnych.

Skarga kasacyjna w sprawie kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej została oddalona. Zastosowanie przesłanki znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszenia prawa nie odnosi się do jednorazowych deliktów. Interpretacja przepisów prawa dokonana przez sąd pierwszej instancji została uznana za prawidłową.

NSA stwierdził, iż przekazanie przez gminę dochodów budżetowych na rachunek Skarbu Państwa w kwocie wyższej niż wynika to z obowiązujących przepisów, skutkuje możliwością stwierdzenia nadpłaty w trybie właściwym dla Ordynacji podatkowej.

Realizacja inwestycji drogowej w sposób niezgodny z zatwierdzonym projektem stanowi podstawę dla organów nadzoru budowlanego do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie i wdrożenia trybu naprawczego, jeśli odstępstwa są istotne.