Decyzja o odmowie umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne jest zasadna, jeżeli skarżący posiada dochody oraz majątek umożliwiające spłatę należności, nawet w trudnej sytuacji finansowej, a umorzenie należności byłoby przedwczesne bez wystąpienia przesłanek całkowitej nieściągalności.

Zgodnie z art. 262 § 1 pkt 2 i 2a Ordynacji podatkowej, organ podatkowy jest uprawniony do nałożenia kary porządkowej na stronę, która bezzasadnie nie przedłożyła żądanych dokumentów lub wyjaśnień, przy czym za usprawiedliwiające niewykonanie obowiązku traktuje się jedynie okoliczności niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia przy dołożeniu należytej staranności.

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Specjalny zasiłek celowy może być przyznany jedynie w ekstraordynaryjnych sytuacjach, w których wystąpi szczególnie uzasadniony przypadek, co wymaga od wnioskodawcy wykazania, że mimo przekroczenia kryterium dochodowego, jego sytuacja jest nadzwyczaj trudna i uzasadnia przyznanie dodatkowego wsparcia.

Decyzja o odmowie przyznania zasiłku celowego musi być poparta szczegółową oceną przesłanek ustawowych w kontekście indywidualnych okoliczności osoby ubiegającej się o pomoc. Uznaniowość decyzji administracyjnych w sprawach socjalnych wymaga starannej i niestronniczej analizy, aby zapewnić, że nie została przekroczona granica uznania i nie nastąpiła dowolność w rozstrzygnięciu.

W decyzjach uznaniowych organ administracyjny musi rzetelnie ocenić materiał dowodowy i ustalić rzeczywiste potrzeby strony, w przeciwnym razie decyzje mogą zostać uznane za dowolne i podlegać uchyleniu.

Dla wykazania przesłanki egzoneracyjnej uwalniającej członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania spółki nie wystarczy subiektywne poczucie braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość. Brak takiej winy jest kategorią obiektywną i można się na nią powoływać jedynie w sytuacji, gdy członek zarządu nie miał żadnych możliwości prowadzenia spraw spółki, a brak tych możliwości wynikał z przyczyn

Dla uznania nieruchomości za zbędną na cel wywłaszczenia konieczne jest wykazanie, że nie realizuje ona żadnej z funkcji przypisanych jej w ramach planu zagospodarowania przestrzennego i inwestycji, w tym terenów zielonych, które samą swoją obecnością mogą spełniać cel wywłaszczeniowy jako część infrastruktury osiedlowej.