Obowiązek ponoszenia opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych wynika z faktu posiadania ostatecznego pozwolenia wodnoprawnego, niezależnie od jego realizacji czy wybudowania urządzenia związanych z pozwoleniem, za wyjątkiem realizacji obiektów liniowych.

Wyrok sądu powszechnego stwierdzający winę w prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości, nawet jeśli zaskarżony, stanowi wystarczającą podstawę do podjęcia działań administracyjnych, takich jak skierowanie na badania psychologiczne, niezależnie od stanu zaawansowania technicznego ewidencji CEPiK 2.0.

Przesyłanie dokumentów do ZUS przy użyciu podpisu kwalifikowanego przez ubezpieczoną w okresie niezdolności do pracy może stanowić wykonywanie pracy zarobkowej w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej, jeżeli czynności te mają charakter systematyczny i są istotnym elementem prowadzonej działalności gospodarczej. Ocena ta powinna uwzględniać zarówno ilość, jak i charakter wykonywanych czynności

Brak prawnych podstaw do wymagania stosowania przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej wyłącznie określonych urządzeń pomiarowych w kontroli pojazdów, jeśli nie jest to precyzowane w przepisach prawnych lub aktach wiążących daną służbę.

Jeżeli nieruchomość pozostaje we władaniu przedsiębiorstwa bez udokumentowanego tytułu prawnego do zarządu, to należy ona do terenowego organu administracji państwowej, a nie przedsiębiorstwa, i podlega komunalizacji na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej.

W przypadku gdy czyn wyczerpuje znamiona dwóch wykroczeń, sąd zobowiązany jest orzec karę zgodnie z przepisem przewidującym najsurowszą sankcję oraz obligatoryjny środek karny, nawet w postępowaniu nakazowym, nie ograniczając się tylko do jednego z wykroczeń.

Wszelkie niejasności i sprzeczności w treści wyroku dotyczące wymiaru kary pozbawienia wolności, uniemożliwiające jego wykonanie, stanowią bezwzględne podstawy odwoławcze i wymagają uchylenia wyroku oraz jego ponownego rozpoznania.

Przesłanka uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania podatkowego, o której mowa w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, opiera się na nieostrym zwrocie „uzasadniona obawa” i obejmuje nie tylko przykładowe sytuacje wymienione w tym przepisie, lecz także inne okoliczności, takie jak rozliczanie faktur, które mogą nie odzwierciedlać rzeczywistych transakcji gospodarczych.