Prawidłowość decyzji organu odwoławczego uchylającej decyzję organu I instancji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. zależy od stwierdzenia, że decyzja organu I instancji nie wyjaśnia w sposób wystarczający interesu publicznego, co uzasadnia zastosowanie procedury ponownego rozpoznania sprawy ze względu na przepisy dotyczące udostępniania informacji o środowisku.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy SENT jest uzasadnione, jeżeli przewoźnik nie spełnia obowiązku przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych. Klauzula interesu publicznego nie może być stosowana dowolnie i wymaga spełnienia określonych przesłanek ściśle związanych z celami ustawy.

Zawiadomienie podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, dokonane na podstawie art. 70c Ordynacji podatkowej, jest skuteczne, jeżeli zostało prawidłowo skierowane do podatnika na dzień jego ekspedycji przez organ podatkowy. Późniejsze ustanowienie pełnomocnika nie wpływa na ważność tego zawiadomienia, a organ nie jest zobowiązany do ponownego doręczenia zawiadomienia

Zwrot uiszczonych, jak i nadpłaconych rat odsetkowych, prowizji i innych opłat należnych z tytułu udzielonego finansowania hipotecznego oraz koszty wynikające z braku możliwości dochodzenia przez bank wartości wyrażonych w walucie obcej, które powstaną z uwagi na brak faktycznej realizacji obliczonych uprzednio i opodatkowanych podatkiem dochodowym niezrealizowanych różnic kursowych, składających się

Zwrot odsetek oraz innych opłat na rzecz klientów, stanowiące wydatki banku związane ze stwierdzeniem nieważności umowy kredytu hipotecznego indeksowanej do waluty innej niż polski złoty, jak również denominowanej do waluty innej niż polski złoty, a także wynikające z tego korekty dodatnich różnic kursowych, nie mogą w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowić kosztu

Sąd nie może wydać wyroku skazującego na podstawie art. 335§2 k.p.k. bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego budzą wątpliwości lub gdy grozi to naruszeniem zasady ne bis in idem, ze względu na wcześniejsze prawomocne orzeczenia dotyczące tego samego czynu.