Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że konieczne jest przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego celem ustalenia rzeczywistego charakteru transakcji, uwzględniając zbadanie, czy podatnik dochował należytej staranności, co jest kluczowe dla oceny prawa do odliczenia VAT.

NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając, że WSA nie dokonał pełnej oceny stanu faktycznego w kontekście dochowania przez M.S. należytej staranności w transakcjach, wskutek czego organy podatkowe nie wykazały, że M.S. uczestniczył w oszustwie podatkowym.

Odmowa prawa do odliczenia podatku naliczonego wymaga pełnego postępowania dowodowego i obiektywnej oceny faktów. Brak przeprowadzenia wszystkich zgłoszonych dowodów narusza zasady postępowania podatkowego.

Zgodne z art. 70 § 6 pkt 1 o.p., wszczęcie postępowania karnego zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, bez wymogu szczegółowego określenia transakcji. Prawidłowość zawieszenia zależy od związku postępowania karnego z zobowiązaniem podatkowym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieruchomości będące częścią Państwowego Funduszu Ziemi nie podlegają komunalizacji, zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy komunalizacyjnej, i oddalił skargę kasacyjną Gminy Jarocin.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego decydujące jest, czy wnioskodawca sprawuje stałą opiekę nad osobą niepełnosprawną, co wyklucza możliwość podjęcia pracy zarobkowej, niezależnie od momentu rezygnacji z pracy (art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych).

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że budowa stajni stanowiła samowolę budowlaną, a legalizacja obiektu była niemożliwa z powodu naruszenia norm techniczno-budowlanych. Rozstrzygnięcie nie naruszyło zasady lex retro non agit wobec samowolnie wzniesionych budynków.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego była zasadna, mimo błędów formalnych. Kara pieniężna nałożona za niezgodne z uchwałą krajobrazową urządzenie reklamowe była prawidłowa.

NSA uznaje prawidłowość decyzji administracyjnych i wyroków niższych instancji w sprawie dokonania interpretacji zapisów uchwały krajobrazowej dotyczącej wymogów reklamowych, podtrzymując nałożenie kary na spółkę za niezgodność urządzeń reklamowych z tymi zapisami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za umieszczenie niezgodnego z uchwałą krajobrazową urządzenia reklamowego; brak było podstaw do odstąpienia od kary.

Kara umowna, której wysokość uzależniona jest od czynników nieznanych w chwili zawarcia umowy (w tym przypadku "aktualnej ceny" towaru w przyszłości), nie spełnia wymogu "określonej sumy" w rozumieniu art. 483 § 1 k.c. i jest nieważna. Podstawa wyliczenia kary umownej musi być znana stronom w momencie zawierania umowy, umożliwiając im obliczenie jej dokładnej wysokości bez konieczności późniejszego

Zagospodarowanie przedmiotowych działek przed 22 września 2004 r., zgodne z przeznaczeniem wynikającym z planu zagospodarowania, wyklucza skuteczność ubiegania się o ich zwrot.