Dobrowolne umorzenie udziałów w spółce może stanowić transakcję kontrolowaną, gdy warunki transakcji mogły zostać narzucone w wyniku powiązań rodzinnych czy korporacyjnych między wspólnikami a zarządem spółki, co skutkuje koniecznością stosowania przepisów o cenach transferowych i odpowiedniej dokumentacji podatkowej.

Zgodnie z art. 23m ust. 1 pkt 4, 5, i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dobrowolne umorzenie udziałów bez wynagrodzenia pomiędzy podmiotami powiązanymi może być uznane za transakcję kontrolowaną w kontekście cen transferowych. Decyzja o takim umorzeniu podlega zasadom określonym przez zgromadzenie wspólników z uwzględnieniem specyfiki powiązań między wspólnikami.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego, które na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 oraz art. 70c Ordynacji podatkowej wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminów przedawnienia zobowiązań podatkowych, nie może być uznane za działanie instrumentalne wyłącznie na podstawie krótkiego okresu czasu pomiędzy jego wszczęciem a upływem terminu przedawnienia, jeśli materiał dowodowy zgromadzony w aktach

Organ podatkowy, przez swoje działanie lub zaniechanie, może przyczynić się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji dotyczącej zobowiązania podatkowego, nawet jeśli jest to przedawnienie. W takich przypadkach skarżącemu przysługuje oprocentowanie nadpłaty podatku od dnia dokonania wpłaty do dnia jej zwrotu, niezależnie od obiektywnego charakteru przesłanki przedawnienia.

Dobrowolne nieodpłatne umorzenie udziałów w spółce może stanowić transakcję kontrolowaną w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., nawet jeśli jest to umorzenie dokonane na podstawie umowy spółki i za zgodą wspólnika, gdyż faktyczne powiązania między podmiotami mogą mieć wpływ na warunki umorzenia.