Obowiązek należytego dokumentowania zdarzeń gospodarczych nie tylko ma podstawę normatywną, ale także w sposób normatywny, a więc określony przez prawo, wpływa na ustalenie podstawy opodatkowania u podatników, którzy są obowiązani do prowadzenia ksiąg. Dlatego też za koszt uzyskania przychodów u takich podatników może być uznany tylko taki koszt, który został poniesiony w celu uzyskania przychodów

Użyte w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej pojęcie zagadnienia wstępnego nie może być utożsamiane z rozważanym przypadkiem, z którym łączy się zawsze istnienie niepewności co do pewnego elementu stanu faktycznego i/lub prawnego sprawy.

Rażącego naruszenia prawa nie można utożsamiać z każdym naruszeniem prawa, a jedynie takim, które powoduje, że decyzja nim dotknięta wywołuje skutki prawne nie dające się pogodzić z wymaganiami praworządności.

Zaniechanie uruchomienia trybu określonego w § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków i przerzucenie obowiązku przeprowadzenia przeciwdowodu przeciwko treści dokumentu urzędowego na organ podatkowy jest wyrazem niezrozumienia konstrukcji ukształtowanej przepisami art. 194 Ordynacji podatkowej.