Art. 32 ust. 1 Konstytucji tworzy prawo podmiotowe o szczególnym charakterze: jego naruszenie może być rozpatrywane jedynie w zakresie innego konstytucyjnego prawa lub wolności (metaprawo).
Zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) obowiązkiem osoby występującej ze skargą konstytucyjną jest dokładne określenie konstytucyjnych praw podmiotowych przyznanych jej przez poszczególne unormowania Konstytucji.
Art. 3853 k.c. nie może być traktowany jako norma, na postawie której sąd orzekł ostatecznie o konstytucyjnych prawach lub obowiązkach skarżącego w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
Dyrektywy językowe i funkcja nadana podpisowi wymagają, aby wskazywał on jego autora i dane, które go indywidualizują. Funkcji tych nie może spełnić parafka, składająca się z inicjału, oznaczająca przyjęcie pewnych oświadczeń do wiadomości, niewskazująca na stanowczy charakter oświadczenia.
Zasady przyznawania premii uznaniowej w okresie pobierania zasiłku chorobowego
Art. 3701 k.p.c. odnosi się do zasad kontroli formalnej apelacji. Sprawa, w której wniesiono apelację została już zatem rozpoznana przez sąd pierwszej instancji i tym samym nie można mówić o tym, by dopuszczalność kontroli tego pisma z punktu widzenia występowania braków formalnych naruszała którykolwiek z aspektów prawa do sądu w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Art. 4 i art. 5 ustawy o denominacji złotego w żadnej mierze nie ingerują w sferę praw majątkowych osób zainteresowanych, tj. posiadaczy obligacji, skoro nie prowadzą do realnego obniżenia wartości inkorporowanych wierzytelności.
Ustawa o diagnostyce laboratoryjnej jedynie umożliwia lekarzom uzyskanie tytułu zawodowego diagnosty laboratoryjnego, nie nakładając na nich takiego obowiązku. Jeżeli jednak lekarz skorzysta z powyższej możliwości, to staje się diagnostą laboratoryjnym ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu konsekwencjami. Po uzyskaniu wpisu na listę diagnostów laboratoryjnych, czynności diagnostyki laboratoryjnej
Na etapie administracyjnym organy administracji publicznej badały zaistnienie przesłanek stwierdzenia nieważności postępowania, z kolei na etapie sądowoadministracyjnym sądy kontrolowały legalność działania organów administracji w tym zakresie. Przepisami stanowiącymi podstawę rozstrzygnięć były więc regulacje dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Już sama ta okoliczność stanowi
Interes prawny podmiotu występującego ze skargą konstytucyjną w domaganiu się ochrony gwarantowanych w Konstytucji wolności i praw uzasadniony jest bowiem dopiero w sytuacji, gdy do naruszenia tych wolności i praw w istocie doszło, i to w sposób wskazany przez skarżącego w uzasadnieniu wnoszonej skargi.
p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia.
Wyczerpanie drogi prawnej rozumiane jest jako skorzystanie przez skarżącego ze wszystkich przysługujących mu zwyczajnych środków zaskarżenia, zakończone uzyskaniem ostatecznego orzeczenia, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. Podejmowanie przez skarżącego prób wzruszenia takiego rozstrzygnięcia za pomocą nadzwyczajnych środków zaskarżenia pozostaje bez wpływu na obliczenie terminu
Niezgodny z powołanymi standardami konstytucyjnymi jest nie tyle brak możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, lecz uczynienie tego w powiązaniu z rozpoznaniem jej na posiedzeniu niejawnym i wydanie orzeczenia bez uzasadnienia. Niekonstytucyjna jest więc jedynie możliwość kumulacji kilku ograniczeń wyłączających obowiązek informacyjny
Wykładnia przepisu prawa materialnego, ustalona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 kwietnia 2002 r. (sygn. akt FPS 2/02) nie jest ani nową okolicznością ani nowym dowodem w sprawie skarżącej (art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej). Nadto, co oczywiste, uchwały tej nie można uznać za podstawę decyzji wymiarowej, wydanej przez organy podatkowe wobec skarżącej (art. 240 § 1 pkt 7 ordynacji
Art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) nakłada na skarżącego obowiązek załączenia do skargi konstytucyjnej wyroku, decyzji lub innego rozstrzygnięcia wydanego na podstawie zakwestionowanego aktu normatywnego i dopiero od chwili doręczenia tego orzeczenia rozpoczyna bieg termin do wniesienia skargi konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia.
Odpowiedzialność za nieprzestrzeganie przepisów związanych z transportem drogowym
Nadanie licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami
Odmowa udzielenia telefonicznie informacji na temat treści wydanego przez sąd orzeczenia nie narusza przysługujących skarżącemu praw wynikających z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Postępowanie cywilne - obowiązek podania w pozwie wszystkich twierdzeń oraz dowodów na ich poparcie