Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej uznawane są za związane z działalnością gospodarczą ze względu na ich potencjalne wykorzystanie, a nie tylko faktyczne użycie, co skutkuje opodatkowaniem według wyższej stawki podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że grunty po zlikwidowanej linii kolejowej są związane z działalnością gospodarczą spółki, co uzasadnia opodatkowanie ich według stawek dla nieruchomości związanych z działalnością, w oparciu o potencjalne wykorzystanie w działalności, a nie faktyczne użycie.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej używane przez przedsiębiorcę, mimo niewykorzystywania ich bezpośrednio w działalności transportowej, zachowują związek z działalnością gospodarczą, gdyż mogą być faktycznie lub potencjalnie wykorzystywane w tej działalności, co uzasadnia zastosowanie odpowiedniej stawki podatkowej.

Członek zarządu spółki, która działała w warunkach oszustwa podatkowego, nie może uniknąć odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe poprzez powołanie się na przesłanki egzoneracyjne, jeśli nie zgłoszono wniosku o upadłość we właściwym czasie lub nie wykazano braku winy w tym zakresie.

Odmowa umorzenia zaległości podatkowych w braku "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" jest zgodna z prawem, a decyzja stosująca uznanie administracyjne musi respektować granice racjonalności i sprawiedliwości, lecz nie prowadzi do automatycznego przyznania ulgi.

Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania istotnego i wyjątkowego interesu podatnika. Umorzenie nie może powszechnie zwalniać z obowiązków podatkowych, zasada ta znajduje szczególne zastosowanie w postępowaniach upadłościowych.

Spółka komandytowo-akcyjna jest traktowana jako spółka kapitałowa zgodnie z Dyrektywą 2008/7/WE; pożyczki od wspólników dla SKA są zwolnione z podatku od czynności cywilnoprawnych. Skarga kasacyjna oddalona.

Złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa przy zgłoszeniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, rodzi obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2142 z późn. zm.).

Członek zarządu odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykazuje przesłanek uwalniających go od odpowiedzialności, takich jak bezskuteczność egzekucji lub niewłaściwy czas zgłoszenia wniosku o upadłość spółki. Organ podatkowy może wykazać te przesłanki przez umorzenie postępowania egzekucyjnego i inne prawnie dozwolone dowody.

Grunty sklasyfikowane jako użytki rolne nie mogą być uznane za "zajęte" na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.p.o.l. jedynie na podstawie faktu ich posiadania przez przedsiębiorcę, ani na podstawie ich ofertowej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Na postanowienie wydane na podstawie art. 58 § 1 u.p.e.a. w przedmiocie odmowy wypłaty środków pieniężnych z zajętego rachunku bankowego nie przysługuje zażalenie. Wyjątki od zasady zaskarżalności określa ustawa, stanowiąc zamknięty katalog środków odwoławczych.

Członek zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie udowodnił, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o upadłość, a okoliczności faktyczne wskazują na istnienie przesłanki niewypłacalności spółki.