1. Dla zachowania formy kasacji nie jest wystarczające powołanie art. 3931 pkt 2 k.p.c., ale konieczne jest także uzasadnienie podnoszonej podstawy przez wskazanie, które przepisy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym razie ocena zasadności kasacji nie jest w ogóle możliwa, samo zaś pismo pozostaje tylko namiastką środka odwoławczego

Ocena dopuszczalności kasacji na podstawie art. 519 § 1 k.p.c. staje się możliwa dopiero po wydaniu przez sąd drugiej instancji orzeczenia co do istoty sprawy oraz po wniesieniu tego środka odwoławczego; kasacja nie przysługuje tylko wówczas, gdy uzasadnienie jej podstaw ogranicza się do zarzutów umożliwiających zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 523 in fine, 539, 559,577

W razie zawarcia nieformalnej umowy sprzedaży nieruchomości skuteczność roszczenia zbywcy o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z przedmiotu umowy nie jest uzależniona od wytoczenia przeciwko nabywcy powództwa o zwrot (wydanie) tego przedmiotu. Skuteczność tego roszczenia zależy natomiast od tego, czy jedna ze stron zażądała zwrotu swego świadczenia.

Art. 58 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ reguluje zakres dopuszczalności wznowienia postępowania stanowiąc, iż dopuszczalne jest wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Pod pojęciem orzeczenia należy rozumieć wyroki i postanowienia /art. 54 ust. 1 w związku z art. 53 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Społeczna Komisja Rewindykacyjna jest organem równorzędnym z urzędem centralnym pod względem jej statusu w postępowaniu administracyjnym, co wywołuje konieczność skorzystania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 127 par. 3 Kpa/ przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na orzeczenie wydane przez Komisję /art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Podział rzeczy quoad usum jest z reguły czynnością zwykłego zarządu. Jeżeli podstawę rozstrzygnięcia przez sąd żądania współwłaścicieli stanowi art. 201 k.c., kasacja jest niedopuszczalna (art. 5191 § 2 pkt 1 k.p.c.).

Przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu w terminie decyzji sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest przed wniesieniem skargi do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 Kpa, tzn. winien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.

1. Spółka mogła wybrać jedną z form korzystania z prywatnego samochodu dla celów służbowych. Skoro jednak prywatny samochód pracownika Spółki w określonym czasie oddany został Spółce w użytkowanie, to wydatki z tym związane mogły być zaliczane w ciężar kosztów na podstawie posiadanych przez Spółkę rachunków. Nie jest jednocześnie możliwe, aby w tym samym okresie koszty używania tego samochodu mogły

W formule orzekania o odszkodowaniu /art. 160 par. 4 Kpa/ mieszczą się wszystkie możliwe rozstrzygnięcia organu, które mogą być ocenione przez sąd powszechny, z wyjątkiem bezczynności organu administracji, podlegającej zaskarżeniu tylko do Naczelnego Sądu Administracyjnego w ramach art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Sąd Najwyższy badając, jako sąd kasacyjny, dopuszczalność wniesienia kasacji, ocenia także zasadność wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia kasacji. Stwierdzając bezzasadność takiego postanowienia, Sąd Najwyższy odrzuca kasację na podstawie art. 3938 § 1 k.p.c.

Niedziałanie w procesie pełnomocnika z urzędu może uzasadniać wznowienie postępowania na podstawie przewidzianej w art. 401 pkt 2 kpc.

Wznowienie postępowania na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) przez sąd pracy i ubezpieczeń społecznych następuje na wniosek organu rentowego, którego nie można domniemywać ani wyprowadzać ze skargi o wznowienie postępowania sądowego w trybie przepisów działu VI KPC.

Dla uznania niedopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o sprostowanie świadectwa pracy (art. 393 pkt 6 KPC) jest bez znaczenia, czy żądanie sprostowania zastosowanego trybu rozwiązania stosunku pracy może być przedmiotem samodzielnego roszczenia, czy też musi być przez pracownika dochodzone równocześnie z roszczeniem o przywrócenie do pracy albo o odszkodowanie.

Za wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74/ nie można uznać wystąpień do wojewody o stwierdzenie nieważności uchwały na podstawie art. 91 powyższej ustawy.

Terminy wprowadzenia ewidencjonowania obrotu i kwot należnego podatku przy zastosowaniu kas rejestrujących, przewidziane w ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ oraz przepisach wykonawczych do tej ustawy, są terminami prawa materialnego nie podlegającymi przywróceniu na zasadach przewidzianych w art. 58-60 Kpa.

I. Zdolność układowa, wyrażona w art. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo o postępowaniu układowym (Dz.U. Nr 93, poz. 836 ze zm.), jest przymiotem dłużnika dającym mu uprawnienie do wystąpienia do sądu z podaniem o otwarcie postępowania układowego, chyba że dłużnika tego dotyczy zakaz żądania otwarcia postępowania układowego, objęty art. 2 Prawa o postępowaniu

Jeżeli sąd II instancji, zmieniając zaskarżony wyrok, nie orzekł o wszystkich żądaniach rewizji (apelacji), a żadna ze stron w przewidzianym terminie nie złożyła wniosku o uzupełnienie, to kasacja skierowana przeciwko orzeczeniu nie istniejącemu podlega - jako niedopuszczalna - odrzuceniu.

Od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w przedmiocie wpisu lub wykreślenia z rejestru stowarzyszeń danych dotyczących składu zarządu kasacja nie przysługuje (art. 5191 § 3 k.p.c.).