Skarga kasacyjna oddalona; gry na automatach objęte karą były hazardowe, zawierające element losowości, wymagające koncesji. Dowód z eksperymentu procesowo wystarczający.

Sąd kasacyjny uznaje, że urządzenia do gier oferowane przez T. sp. z o.o. spełniają definicję automatów gamingowych podlegających regulacjom ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia wymierzenie kary za brak koncesji.

Eksperyment dowodowy przeprowadzony przez organy kontrolne stanowił wystarczającą przesłankę do nałożenia kary za prowadzenie gier losowych bez wymaganej koncesji, co NSA podtrzymuje, oddalając skargę kasacyjną.

Kara pieniężna za urządzanie gier na automatach bez wymaganej koncesji jest zasadna, jeżeli eksperyment procesowy wykaże element losowości gry, a skarżący nie wykaże istotnego wpływu proceduralnych uchybień na wynik postępowania administracyjnego.

Urzadzanie gier na automatach bez wymaganej koncesji stanowi naruszenie ustawy o grach hazardowych, podlegające sankcji administracyjnej nawet jeśli istnieje element losowości. Podstawą rozstrzygnięcia mogą być wyniki eksperymentu procesowego przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celno-skarbowych.

Gry o elementach losowości, organizowane bez wymaganej koncesji lub zgłoszenia, podlegają karze z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., niezależnie od prezentowanej przez organizatora interpretacji ich charakteru. Ustalony element losowości gry spełnia przesłanki jej kwalifikacji jako hazardowej.

Koszty usunięcia pojazdu ponosi jego właściciel w dniu wydania dyspozycji usunięcia, zgodnie z art. 130a p.r.d., chyba że są uwarunkowane szczególne okoliczności wyłączające odpowiedzialność. W omawianym stanie faktycznym brak podstaw dla zwolnienia właściciela z tych kosztów.

Pojazd, aby mógł zostać uznany za muzealium, musi być wyłączną własnością muzeum lub założyciela muzeum. Współwłasność z innymi podmiotami wyklucza możliwość rejestracji jako pojazd zabytkowy w rozumieniu ustawy o muzeach.

Przedsiębiorca prowadzący działalność, którego wartość sprzedaży nie przekracza 200.000 PLN oraz który nie wykonuje czynności wyłączonych, może korzystać z podmiotowego zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach bez wymaganej koncesji stanowi naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej zgodnej z ust. 4 pkt 1 lit. a) ustawy. Element losowości wprowadza automat w zakres regulacji ustawy o grach hazardowych.

Kara pieniężna nałożona na "A." Sp. z o.o. za urządzanie gier hazardowych bez wymaganego zezwolenia była zgodna z prawem, gdyż element losowości w grach wystarcza do zakwalifikowania ich jako hazardowych, co uzasadnia zastosowanie przepisów ustawy o grach hazardowych.

Dopuszczalne jest stosowanie stawki ryczałtu w wysokości 8,5% do przychodów z usług zarządzania projektami (PKWiU 70.22.20.0) na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a, oraz do usług szkoleniowych (PKWiU 85.59.13.2 i 85.59.19.0) na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z zastrzeżeniem poprawnej klasyfikacji.

Organizowanie gier hazardowych na automatach wymaga odpowiednich zezwoleń oraz koncesji. Kara pieniężna za brak spełnienia tych wymogów jest zgodna z prawem, jeśli gry mają charakter losowy, a postępowanie organów i sądu odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Przewóz okazjonalny osób, realizowany pojazdem niespełniającym kryteriów określonych w art. 18 ust. 4a ustawy o transporcie drogowym, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Podjęte ustalenia faktyczne, potwierdzone protokołem kontroli, stanowią dostateczną podstawę prawną do stwierdzenia deliktu.

W postępowaniu sądowym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wystąpiła nieważność z powodu wadliwego pełnomocnictwa, przez co decyzja administracyjna o cofnięciu licencji transportowej wymaga ponownego rozpatrzenia.

Usługi polegające na tworzeniu dokumentacji tekstowej i multimedialnej informacyjno-użytkowej, zaklasyfikowane pod PKWiU 62.02.30.0, kwalifikują się do opodatkowania stawką 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, o ile nie zawierają elementów doradztwa w zakresie oprogramowania.

Rażące naruszenie prawa nie występuje, gdy uchybienie nie wywołuje skutków społeczno-gospodarczych nieakceptowalnych prawnie. Oczywiste naruszenie przepisów nie gwarantuje stwierdzenia nieważności, jeśli skutki naruszenia nie obalają podstaw praworządności.

Rażące naruszenie prawa, polegające na rejestracji pojazdu bez pełnej dokumentacji homologacyjnej, jest niewystarczające, aby decyzja administracyjna została uznana za nieważną. Decyzja musi wywołać nieakceptowalne skutki gospodarcze i społeczno-prawne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak dokumentu homologacji w procesie rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE nie stanowił rażącego naruszenia prawa. W konsekwencji nie uzasadniało to stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona, gdyż sąd pierwszej instancji prawidłowo zatwierdził legalność decyzji administracyjnej, uwzględniając nowe dowody, które uzasadniały wznowienie postępowania i korektę płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej.

Przychody z tytułu świadczenia usług testowania manualnego oprogramowania, sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 62.02.30.0, podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.