NSA przyjmuje, iż automaty umożliwiające uczestniczenie w grach o charakterze losowym, zgodnie z ustawą o grach hazardowych, wymagają spełnienia formalnych wymogów koncesyjnych, niezależnie od poglądów zarządcy co do charakteru gry. W konsekwencji, brak spełnienia tych wymogów uzasadnia nałożenie kary finansowej.

Art. 33a ust. 1 u.p.t.u. nie wykluczał prawa do korekty deklaracji podatkowej w okresie przed wprowadzeniem ograniczeń, co oznacza, że korektę można przeprowadzić zgodnie z zasadami ogólnymi ordynacji podatkowej. Limitacje tego prawa muszą być wyraźnie określone przez ustawodawcę.

Brak wyraźnego zakazu korekty deklaracji podatkowej w art. 33a ustawy o VAT nie wyłącza prawa podatnika do skorygowania deklaracji na podstawie art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, co skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych oraz umorzeniem postępowania.

Gry urządzane przez spółkę T. Sp. z o.o. na automatach, które zawierają element losowości, kwalifikują się jako gry hazardowe zgodnie z ustawą o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary za brak koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia.

Sąd potwierdza, że urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji skutkuje administracyjną karą pieniężną w wysokości określonej przepisami ustawy o grach hazardowych. Skarżący, angażując się w ten proceder bez wymaganych zezwoleń, podlega odpowiedzialności bez możliwości miarkowania kary.

WSA prawidłowo oddalił skargę T. Sp. z o.o., uznając koncesję za wymaganą dla gier losowych na automatach. Skarga kasacyjna była niezasadna, a kontrola celno-skarbowa oraz postępowanie organów zgodne z prawem.

Podatnik ma prawo skorygować deklarację VAT z tytułu importu towarów, chyba że wyraźnie zabraniają tego przepisy szczególne. Art. 33a ust. 7 ustawy o VAT, w stanie prawnym przed wrześniem 2021 roku, nie odbierał tego uprawnienia. NSA uchylił decyzje administracyjne, dając pierwszeństwo zasadzie korekty deklaracji podatkowej.

Art. 33a ust. 7 ustawy o VAT nie stanowi przeszkody dla dokonywania korekt deklaracji podatkowych. Możliwość korekty wynika z art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, zaś ograniczenia muszą być wyraźnie przewidziane przez przepis prawa.

Brak podstaw prawnych do pozbawienia podatnika prawa do korekty deklaracji podatkowej przy rozliczaniu VAT z tytułu importu towarów na podstawie art. 33a ustawy o VAT. Organy niesłusznie zastosowały odmienne metody płatności podatku w zgłoszeniu celnym.

Art. 33a ust. 1 ustawy o VAT nie pozbawia prawa do korekty deklaracji podatkowej; sąd uchylił decyzje organów celnych skutkujące zmianą metody płatności VAT od importu, uznając, że podatnik mógł dokonać stosownej korekty, o ile zachowano procedury uprawnione przez Ordynację podatkową.

Samo powołanie sędziego na wniosek zmienionej ustawowo Krajowej Rady Sądownictwa nie stanowi wystarczającej podstawy do wznowienia postępowania, o ile brak dodatkowych przesłanek naruszających niezawisłość i bezstronność orzekania.

Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest uzasadniony interesem społecznym, co potwierdza zasadność jej przyznanego statusu strony, niezależnie od celów indywidualnych członków; skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że automaty do gier typu "FINDER" oferują gry hazardowe o charakterze losowym, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Zarzuty proceduralne dotyczące rzetelności dowodów uznano za niezasadne.

Automaty oferujące gry pod pozorem logicznych, mimo braku generatora pseudolosowego, poprzez umożliwienie opcji losowej gry, uznawane są za urządzenia hazardowe. Decyzja organów co do nałożenia kary pieniężnej znajdowała podstawę w ustawie hazardowej, a przeprowadzony eksperyment wykazał element losowości, co czyniło odmowę uchylenia decyzji zasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uznanie działalności organizacji społecznej za działanie w interesie społecznym nie narusza przepisów prawa, a skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem.

Odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w świetle art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym jest możliwe wyłącznie w okolicznościach nadzwyczajnych, co wyklucza zastosowanie art. 189f k.p.a. do tego typu naruszeń.

Podatnikowi przysługuje prawo do skorygowania deklaracji podatkowej podatku VAT w oparciu o art. 81 Ordynacji podatkowej, również w przypadku rozliczenia importu towarów na zasadach procedury uproszczonej, gdy brak zakazu w przepisach szczególnych.

W stanie prawnym obowiązującym do 6 września 2021 art. 33a ustawy o VAT nie wykluczał prawa podatnika do skorygowania deklaracji VAT, a prawo to wynikało z art. 81 Ordynacji podatkowej. NSA uchylił decyzję organów podatkowych z uwagi na błędną wykładnię przepisów prawa materialnego.

Podatnik zachowuje prawo do korekty deklaracji podatkowej dotyczącej rozliczenia podatku należnego z tytułu importu, zgodnie z art. 33a ustawy o VAT, w ramach dostępnych norm Ordynacji podatkowej, w braku wyraźnego przepisu wyłączającego takie prawo.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyciek płynów eksploatacyjnych z pojazdu stanowi usterkę niebezpieczną, umożliwiając organom kontroli drogowej nałożenie kary pieniężnej na zarządzającego transportem na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym.