Rejestracja pojazdu bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 prd, zgodnie z rozporządzeniem UE nr 167/2013, co uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnej. NSA uznaje brak dokumentu za oczywiste naruszenie prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w związku z koniecznością przedstawienia dokumentu homologacji dla nowego pojazdu sprowadzonego spoza UE jest rażące, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej starosty Wałeckiego.

Decyzja rejestracyjna Starosty Wałeckiego naruszyła prawo poprzez brak wymaganego świadectwa homologacji, naruszenie to było oczywiste, lecz nie uznane za rażące. NSA potwierdził obowiązek stosowania przepisów unijnych dot. homologacji pojazdów.

Decyzja o rejestracji pojazdu, wydana w oczywistym naruszeniu art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz unijnego rozporządzenia nr 167/2013, mimo niepełnej dokumentacji homologacyjnej, jest nieważna z uwagi na rażący charakter uchybienia. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że decyzja o rejestracji pojazdu, podjęta bez zgody producenta na zmianę masy całkowitej, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności.

Skarga kasacyjna, jako bezzasadna, została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, w tym art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co prowadziło do jej unieważnienia.

W przypadku nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego organy mogą ustalać takie kwoty niezależnie od uprzedniego uchylenia decyzji przyznającej płatność, pod warunkiem, że beneficjent nie spełnił warunku posiadania zgłoszonych gruntów.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, uznając brak istotnego wpływu podnoszonych uchybień proceduralnych na wynik sprawy, co zgodne jest z art. 184 p.p.s.a.

Dla uzyskania płatności ONW rolnik musi faktycznie użytkować deklarowane grunty rolnicze. Sam tytuł prawny do gruntu nie jest wystarczający. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnienia dowodów faktycznego użytkowania gruntów przez skarżącego.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku skutecznego wykazania przez spółkę braku winy w uchybieniu terminu na wniesienie odwołania, w sytuacji prawidłowego doręczenia decyzji w trybie art. 44 K.p.a. przez organy administracji publicznej.

Wykładnia art. 153 p.p.s.a. wiąże organy administracyjne i sąd administracyjny w zakresie uprzednio wyrażonej oceny prawnej, wskazując na związanie wcześniejszym wyrokiem dotyczącym terminu przedawnienia roszczeń; korekta protokołu z kontroli nie jest równoznaczna z przerwaniem biegu przedawnienia. Skarga kasacyjna zarzucająca naruszenia przepisów prawa materialnego została oddalona.

Sąd stwierdził, że decyzje ostateczne przyznające płatności mogą być weryfikowane w przypadku ustalenia nienależności płatności. Wykazanie tytułu prawnego i faktyczne użytkowanie gruntów są kluczowe dla uzyskania wsparcia rolno-środowiskowego.