W postępowaniach dotyczących przyznania płatności ONW organy administracji nie mają obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego; ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania.
Dla zastosowania uproszczonego trybu rozliczania podatku VAT zgodnie z art. 33a ustawy o VAT, wszystkie warunki określone w przepisie muszą być spełnione łącznie i w odpowiednim terminie, w tym przedstawienie organowi aktualnych zaświadczeń dotyczących braku zaległości podatkowych.
Oświadczenia zgodne z art. 33a ust. 2a ustawy o VAT muszą być aktualizowane co 6 miesięcy, a zaległości podatkowe eliminują prawo do preferencyjnego rozliczenia VAT z tytułu importu.
Dla możliwości zastosowania uproszczonej procedury rozliczania podatku VAT od importu towarów na podstawie art. 33a ustawy o VAT, konieczne jest łączne spełnienie wszystkich przewidzianych w przepisie warunków, w tym przedstawienie właściwemu organowi na czas aktualnych zaświadczeń o braku zaległości podatkowych.
Dla zastosowania uproszczonego trybu rozliczenia VAT od importu (art. 33a ustawy o VAT), wszystkie warunki formalne muszą być spełnione łącznie i terminowo, w tym złożenie aktualnych zaświadczeń o braku zaległości podatkowych, których termin ważności nie może być starszy niż 6 miesięcy przed importem, a ich brak uniemożliwia korzystanie z preferencji.
Odmowa zastosowania przepisu niekonstytucyjnego wobec funkcjonariusza, którego służba po 1990 r. wypracowała emeryturę ponad przeciętny wskaźnik, jest dopuszczalna i zgodna z zasadami konstytucyjnymi.
Rzecznik Praw Obywatelskich Marcin Wiącek poinformował o przekazaniu Ministrowi Finansów Andrzejowi Domańskiemu uwag do nowej wersji projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o podatku leśnym oraz ustawy o opłacie skarbowej w zakresie przepisów dotyczących podatków od nieruchomości z prośbą o ich rozważenie.
Decyzje administracyjne muszą być podpisane przez osoby posiadające stosowne upoważnienie wydane przez właściwy organ administracyjny; działanie sprzeczne z tym wymogiem skutkuje nieważnością decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.