Wskazywanie przez ustawodawcę ścisłego terminu, przed którym określone dokumenty bądź oświadczenia podatkowe muszą być przedstawione organowi celno-skarbowemu celu, jest elementem koniecznym dla zapewnienia aktualności i adekwatności dokumentów leżących u podstaw preferencyjnych sposobów rozliczania podatku od towarów i usług. Ustalenia faktyczne organów podatkowych oraz wojewódzkiego sądu administracyjnego
Mechanizm rozliczania VAT od importu towarów, regulowany przez art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług, wymaga od podatnika nie tylko posiadania, ale również przedstawienia właściwemu organowi dokumentów lub oświadczeń potwierdzających spełnienie określonych warunków, co jest kluczowe dla możliwości skorzystania z preferencyjnego sposobu rozliczenia podatku.
W przypadku zawiadomienia strony lub jej pełnomocnika o niemożliwości sporządzenia uzasadnienia postanowienia podlegającego zaskarżeniu, wniesienie zażalenia od tego postanowienia nie jest uwarunkowane skutecznym złożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie postanowienia wraz z uzasadnieniem.
Spełnienie warunków umożliwiających skorzystanie z preferencji podatkowych w zakresie rozliczania VAT od importu towarów, wymaga przedłożenia właściwemu organowi aktualnych dokumentów lub oświadczeń, nie starszych niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu. Jest to niezbędne do przyjęcia, że podatnik dochował warunków pozwalających na zastosowanie mechanizmu rozliczenia VAT od importu towarów w ramach
Zgodnie z art. 27b ust. 4 ustawy o obszarach morskich, prawa wynikające z pozwoleń mogą być przenoszone na inne podmioty, pod warunkiem spełnienia dodatkowych warunków określonych w tym przepisie, w tym uzyskania zgody podmiotu, któremu udzielono pozwolenia, oraz przyjęcia przez podmiot przejmujący wszystkich warunków zawartych w pozwoleniu, bez względu na etap postępowania, w którym zgoda ta zostanie
Zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty jest konieczne, gdy nie został ustalony krąg spadkobierców zmarłego, a postępowanie dotyczy pozostawienia nieruchomości poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
Uprawnienie gminy do kształtowania polityki przestrzennej poprzez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie stanowi nadużycia władztwa planistycznego, o ile ustalenia planu nie naruszają istoty prawa własności, a ograniczenia wynikające z planu są wprowadzone zgodnie z ustawą i korespondują z przyjętymi w Konstytucji RP warunkami takiego ograniczenia.