Znak towarowy niedookreślony, niewystępujący w tej samej postaci, nie ma dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych /Dz.U. nr 5 poz. 17 ze zm./.

1. Zdolność ochronną znaków towarowych, w tym wspólnych, zarejestrowanych na podstawie ustawy z dnia 28 marca 1963 r. o znakach towarowych /Dz.U. nr 14 poz. 73/ ocenia się według przepisów tej ustawy. 2. Z art. 35 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy powołanej w pkt 1 wynika, że podmiotem prawa z rejestracji wspólnego znaku towarowego jest nie tylko organizacja gospodarcza zrzeszająca inne podmioty

Paragraf 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 kwietnia 1993 r. w sprawie postępowania spornego i odwoławczego oraz opłat związanych z ochroną wynalazków i wzorów użytkowych /Dz.U. nr 36 poz. 160/, według którego członkowie kolegiów orzekających są w rozstrzyganiu spraw niezawiśli i podlegają tylko ustawom, wykracza poza upoważnienie zawarte w art. 115 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 19 października

Decyzja klasyfikacyjna podjęta w maju 2002 r. na 29 sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego /HSC/, powołanego Międzynarodowego Systemu Oznaczenia i Kodowania towarów podpisaną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. /Dz.U. 1997 nr 11 poz. 62 i 63/, stanowiąca, że postulat nazwany "substytut mleka do kawy", należy klasyfikować do kodu 2106 90, opublikowana w tomie V, część V, pod nr 2, załącznika do rozporządzenia