p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Art. 3986 § 3 k.p.c. określa jedynie tryb postępowania ze skargą kasacyjną, która nie spełnia wymagań ustawowych, których nie dostrzegł sąd drugiej instancji w trakcie kontroli formalnej skargi kasacyjnej. Zawiera kompetencję dla Sądu Najwyższego do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zasadnicze znaczenie ma jednak fakt, że przepis ten nie rozstrzyga kwestii zaskarżalności postanowienia
p o s t a n a w i a na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w sprawie: a) w zakresie badania zgodności art. 81 ust. 5 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Asesor komorniczy nie ma konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do bycia komornikiem, a art. 60 Konstytucji nie gwarantuje przyjęcia do służby publicznej, gwarantuje zaś każdemu obywatelowi, korzystającemu z pełni praw publicznych, prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach.
W przypadku przesłanki ne bis in idem Trybunał Konstytucyjny dokonuje oceny danej sprawy w kategoriach pragmatycznych, oceniając celowość prowadzenia postępowania i orzekania w kwestii, która została już jednoznacznie i ostatecznie rozstrzygnięta przez ten organ.
Prekluzja dowodowa w k.p.c. nie ma charakteru absolutnego i w określonych sytuacjach pozwala na powoływanie nowych dowodów i twierdzeń na dalszym etapie postępowania dowodowego. Wskazując na rozumienie art. 47912 § 1 k.p.c. w orzecznictwie sądowym, Trybunał Konstytucyjny ustalił, że przepis ten nie wyklucza dyskrecjonalnej władzy sądu przełamującej rygoryzm prekluzji dowodowej. Przepis ten stanowi
Nie jest prawidłowe stanowisko skarżącej upatrujące przyczyny zarzucanego naruszenia praw konstytucyjnych wyłącznie w treści samoistnie ujmowanego art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, ze zm.),nawet bowiem ewentualne uchylenie zaskarżonego przepisu nie prowadziłoby do usunięcia