Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dowody z eksperymentu procesowego i opinia biegłego sądowego potwierdzają charakter losowy gier na niezarejestrowanych automatach, a posiadacz zależny lokalu ponosi odpowiedzialność zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych. Skarga kasacyjna M.F. została oddalona.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona, ponieważ organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy art. 138 § 2 k.p.a., stwierdzając istotne uchybienia wymagające przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną Dyrektora ARiMR, potwierdził, że brak pełnej dokumentacji i nieprzedstawienie kompletnych akt administracyjnych w sprawach dotyczących płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych narusza przepisy proceduralne, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej.

Na urządzającego gry na automatach poza kasynem, niespełniającego wymogów ustawy o grach hazardowych, można nałożyć karę, pod warunkiem że zebrany materiał dowodowy, w tym protokoły i zeznania świadków, potwierdzają fakt urządzania gier w takim zakresie.

Przepis art. 64 ust. 2 lit. e rozporządzenia nr 1306/2013, pomimo braku szczegółowych aktów wykonawczych, podlega bezpośredniemu stosowaniu przez organy administracji krajowej. Odmowa jego zastosowania prowadziłaby do naruszenia zasady skuteczności prawa Unii oraz zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 5 ust. 4 TUE.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą na rzecz byłego pracodawcy może opodatkować przychody ryczałtem ewidencjonowanym, o ile zakres wykonywanych przez niego usług różni się od uprzednich obowiązków pracowniczych, co nie stwarza tożsamości czynności, a tym samym nie wyłącza preferencyjnej formy opodatkowania.

Przychody z tytułu świadczenia usług sklasyfikowanych jako PKWiU 70.22.20.0 oraz 82.11.10.0 opodatkowuje się ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Koszty uzyskania przychodów w zakresie działalności gospodarczej obejmującej przeniesienie praw autorskich do utworów fotograficznych nie mogą być określone ryczałtowo na poziomie 50%, lecz muszą być rozliczane na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 22 ust. 12 ustawy o PIT.

Opłaty marketingowe poniesione przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej z tytułu kontraktu na usługi reklamowo-marketingowe, świadczone przez Związek, spełniają kryteria kosztów uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem właściwego udokumentowania oraz wykazania adekwatnego związku przyczynowego z przychodami z działalności.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową, a przeniesienie praw autorskich do tego oprogramowania kwalifikuje się jako sprzedaż kwalifikowanego IP, uprawniając do preferencyjnego opodatkowania. Wskaźnik Nexus oblicza się uwzględniając faktyczne koszty działalności.

Przychody z działalności gospodarczej w zakresie zarządzania operacyjnego i finansowego, kwalifikowane do PKWiU 70.22.20.0, mogą być opodatkowane ryczałtem 8,5%, jeśli nie są usługami doradztwa zarządzania instruowanymi działem 70 PKWiU, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Działalność gospodarcza Scrum Mastera klasyfikowana pod PKWiU 74.90.20.0 i 85.59.19.0, polegająca na moderacji, coachingu zespołów oraz edukacji w zakresie metodyki Scrum, podlega opodatkowaniu zryczałtowanemu według stawki 8,5% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a i lit. c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Kary pieniężne za naruszenia transportowe nie podlegają kumulacji, chyba że jasno przewiduje to prawo, a błędy graniczne tachografów muszą być uwzględniane w decyzjach administracyjnych.

Zarządzający transportem nadal ponosi odpowiedzialność administracyjną za naruszenia, jeśli figuruje w rejestrze jako zarządzający, o ile nie wykaże, że przestał pełnić tę funkcję, a odpowiedzialność ta jest niezależna od działań przedsiębiorcy.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy nałożeniu kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Ustawa SENT reguluje tę materię autonomicznie, przewidując pięcioletni okres przedawnienia dla nałożenia kary.

Przy ponownym rozpoznaniu, organ musi ocenić, czy przewóz był dokonywany w ramach zorganizowanej działalności gospodarczej, czy na potrzeby własne. Istotne jest dostateczne zgromadzenie i rozważenie materiału dowodowego.

NSA stwierdził, że wobec niejednoznaczności ustaleń co do zarządzającego transportem, decyzja o nałożeniu kary pieniężnej została podjęta bez dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego, co uzasadnia jej uchylenie.

Brak okoliczności uzasadniających uwzględnienie skargi kasacyjnej; skarżący zasadnie został uznany jako wykonawca przewozu, nie wykazując naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych w zakresie ustalenia podstawy wymierzenia kary pieniężnej.

W sprawach dotyczących kar pieniężnych na podstawie ustawy o SENT, art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania, gdyż przedawnienie tych postępowań regulowane jest specyficznie w ustawie SENT.

Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów transportowych wynikające z ustalonych przez organy faktów oraz wpisu w Krajowym Rejestrze, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za stwierdzone uchybienia techniczne pojazdów.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że w sprawie nie doszło do naruszenia zasad materialnego i proceduralnego prawa, które mogłyby wpłynąć na rozstrzygnięcie. Wysokość kary pieniężnej została prawidłowo określona przez GITD, a ewentualne uchybienia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Odszkodowanie oraz odsetki uzyskane tytułem zakazu prowadzenia działalności, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako związany z działalnością gospodarczą i dotyczący utraconych korzyści, niezależnie od momentu jego przyznania w czasie zakończenia działalności. Koszty poniesione na wynagrodzenie prawnika w tym względzie mogą być uznane za koszty uzyskania

Koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego używanego częściowo do celów prowadzonej działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli są prawidłowo udokumentowane i racjonalnie przypisane do powierzchni wykorzystywanej na cele działalności.

Przychody z usług zarządzania projektami informatycznymi, zakwalifikowane pod PKWiU 70.22.20.0, podlegają opodatkowaniu 8,5% ryczałtem, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, jeżeli nie obejmują one doradztwa związanego z zarządzaniem.