Przychody z tytułu świadczenia usług zarządzania projektami, sklasyfikowane jako PKWiU 70.22.20.0, mogą być opodatkowane zryczałtowaną stawką 8,5%, o ile nie stanowią usług doradztwa zarządczego, zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Koszty utrzymania zwierząt osobistych, wykorzystywanych w działalności gospodarczej jako element marketingu i zwiększających wizerunkowość, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli zostanie wykazany ich związek z przychodami i prowadzoną działalnością.

Interpretacja funkcjonalna pojęcia nieruchomości zabudowanej na cele mieszkaniowe na podstawie ustawy z 2018 r. uprawnia do przekształcenia gruntów związanych funkcjonalnie z zabudową mieszkalną. Rozumienie materialnoprawne wyklucza wieczystoksięgowe ograniczenia dla celów przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Wypłata zysków netto wypracowanych przed przekształceniem jednoosobowej działalności gospodarczej, które zostały uprzednio opodatkowane podatkiem dochodowym, nie stanowi dochodu po opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek (estoński CIT) i nie jest uznawana za ukryty zysk zgodnie z art. 28m ustawy o CIT.

Akt odmowy uchylenia i odmowy stwierdzenia nieważności aktu Ministra Sprawiedliwości o odwołaniu z funkcji prezesa garnizonowego sądu wojskowego, z punktu widzenia kognicji sądów administracyjnych dzieli los samego aktu powołania i znajduje do niego zastosowanie wyłączenie uregulowane w art. 5 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na podległość organizacyjną tego prezesa Ministrowi, a także art. 5 § 1 pkt 3 p.p.s.a

Działanie polegające na przewozie osób bez wymaganej licencji, nawet bez formalnego statusu przedsiębiorcy, wypełnia znamiona naruszenia przepisów o transporcie drogowym, skutkując możliwością nałożenia kary pieniężnej.

Odpowiedzialność przewoźnika drogowego za naruszenie przepisów o ręcznym wprowadzaniu danych kierowcy nie zależy od winy; wystarczy samo stwierdzenie naruszenia do nałożenia kary. Dokumenty wewnętrzne przedsiębiorstwa nie podważają dowodów z kontroli.

Postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 218 § 2 k.p.a., należy tym samym rozumieć w odmienny sposób aniżeli obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, o którym mowa w art. 7 k.p.a., czy obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, o którym mowa w art. 77 § 1 k.p.a. Postępowanie wyjaśniające w ramach wydawania zaświadczenia służby opracowaniu już istniejących

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą, który nie przekracza limitu sprzedaży 200 000 zł rocznie i nie świadczy usług doradczych, może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 i 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Planowana sprzedaż nieruchomości korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ zasiedlenie miało miejsce co najmniej dwa lata przed sprzedażą, co wyklucza zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a.

Podmiot skupujący jako płatnik opłat wyrównawczych wynikających z nadwyżek w produkcji mleka nie może żądać stwierdzenia nadpłaty na podstawie Ordynacji podatkowej, jak opłaty te, przekazywane do budżetu UE, nie stanowią dochodu krajowego.

Odmowa wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu jest zasadna, gdy brak jest w aktach osobowych potwierdzających dokumentów, a postępowanie wyjaśniające nie wykazało podstaw do uwzględnienia żądania.

Umowa zlecenia nie stanowi tytułu do objęcia ubezpieczeniami społecznymi w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jeżeli strony zawarły ją w celu uzyskania przez zleceniodawcę dotacji pomocowej z Polskiego Funduszu Rozwoju, a brak jest dowodów potwierdzających faktyczne wykonywanie umowy. Ocena pozorności umowy

Niewykonalność decyzji administracyjnej z powodu trwałej niezdolności zdrowotnej skarżącego stanowi przesłankę stwierdzenia jej nieważności, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Skarga kasacyjna nie uzasadniała zasadności zakwestionowanych podstaw. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Rejestracja pojazdu po raz pierwszy na terenie UE wymaga przedstawienia dokumentu homologacyjnego, przy czym jego brak stanowi naruszenie prawa, lecz nie każdorazowo o charakterze rażącym wymagającym stwierdzenia nieważności decyzji. Ocena rażącego naruszenia prawa musi uwzględniać skutki społeczno-gospodarcze wydanej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że brak dokumentu homologacji przy rejestracji pojazdu spoza UE stanowi oczywiste naruszenie prawa, choć niekoniecznie rażące w kontekście stwierdzenia nieważności decyzji.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy była zgodna z prawem, gdy organ, zgodnie z art. 24c ust. 1 u.z.z.w.o.ś. i art. 35 § 5 k.p.a., poprawnie wyłączył z biegu 45 dni terminy na uzupełnienie wniosku taryfowego.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy jest zgodna z prawem, gdyż organ administracyjny działał w ramach przewidzianego terminu, uwzględniając okresy wyłączone z jego biegu.

Decyzja o rejestracji pojazdu pozafabrycznie złożonego z różnych części, z fałszywymi oznaczeniami identyfikacyjnymi, narusza art. 73 ust. 1 P.r.d., co uzasadnia uchylenie rejestracji w trybie wznowienia postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Sąd Naczelny uchylił wyrok WSA, wskazując na konieczność całościowej oceny lokalnych uwarunkowań świadczenia usług wodno-kanalizacyjnych, co ma decydujące znaczenie dla alokacji kosztów oraz zatwierdzania taryf w wielogminnych projektach infrastrukturalnych.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi, iż uchyla się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzję Urzędu Patentowego RP, wskazując na potrzebę ponownej oceny rzeczywistego używania znaku towarowego w kontekście dowodów przedłożonych przez stronę skarżącą.

W postępowaniu na podstawie art. 130a ustawy – Prawo o ruchu drogowym organy administracyjne nie mogą automatycznie przyjmować ustaleń dotyczących własności pojazdu wynikających z orzeczeń sądu cywilnego o przepadku, jeśli nie objęły one wprost sentencji orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rejestracja pojazdu bez homologacji, przy pierwszej rejestracji w UE, narusza przepisy, lecz nie rażąco, gdyż brak społeczno-ekonomicznych skutków uniemożliwiających akceptację decyzji administracyjnej.

Rejestracja pojazdu po raz pierwszy na terenie UE wymaga posiadania odpowiednich świadectw homologacyjnych zgodnie z rozporządzeniem UE nr 167/2013. Brak takiego świadectwa może stanowić oczywiste naruszenie prawa, lecz niekoniecznie rażące, jeśli nie wywoła skutków nieakceptowalnych z perspektywy państwa prawa.